Czubak australijski
| Aviceda subcristata[1] | |||||
| (Gould, 1838) | |||||
![]() | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię | |||||
| Rodzaj | |||||
| Gatunek |
czubak australijski | ||||
| Synonimy | |||||
| |||||
| |||||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||||
![]() | |||||
| Zasięg występowania | |||||
![]() | |||||
Czubak australijski[4] (Aviceda subcristata) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae) występujący w Nowej Gwinei, wschodniej i północnej Australii, na Molukach, Małych Wyspach Sundajskich, Archipelagu Bismarcka i Wyspach Salomona.
Podgatunki
Wyróżniono 13 podgatunków A. subcristata[2][5][6]:
- A. subcristata timorlaoensis – Małe Wyspy Sundajskie na wschód do Wysp Tanimbar.
- A. subcristata rufa – Morotai, Dagasuli, Halmahera, Ternate, Tidore, Bacan i Obi (północne i środkowe Moluki).
- A. subcristata stresemanni – Buru (środkowe Moluki).
- A. subcristata reinwardtii – Boano, Seram, Ambon i Haruku (południowe Moluki).
- A. subcristata pallida – Seram Laut i Wyspy Kai (południowe Moluki).
- A. subcristata waigeuensis – Waigeo (na zachód od Nowej Gwinei).
- A. subcristata obscura – Biak (na północ od Nowej Gwinei).
- A. subcristata stenozona – zachodnia Nowa Gwinea i Wyspy Aru.
- A. subcristata megala – wschodnia Nowa Gwinea.
- A. subcristata coultasi – Wyspy Admiralicji.
- A. subcristata bismarckii – Archipelag Bismarcka.
- A. subcristata gurneyi – Wyspy Salomona.
- A. subcristata subcristata – północna i wschodnia Australia.
Morfologia
- Cechy gatunku
Ptak o brązowym grzbiecie i skrzydłach, beżowym, prążkowanym brzuchu, jasnoszarej reszcie ciała. Z tyłu głowy charakterystyczny czub.
- Średnie wymiary
Ekologia i zachowanie
- Biotop
Żyje na terenach zalesionych, zarówno w lasach, jak i w ogrodach.
- Pożywienie
Ptak poluje na owady, płazy, małe gady i ptaki oraz ich pisklęta[6]. Zjada również niewielkie owoce, np. figi[6]. Zdobyczy wypatruje z gałęzi drzew lub latając nad terenem polowań.
- Rozmnażanie
Podczas toków para wykonuje charakterystyczny taniec godowy. Ptaki wznoszą się wysoko w powietrze, po czym opadają szybko, jednocześnie gwiżdżąc. Samica znosi zazwyczaj 2–3 jaja w gnieździe znajdującym się na wysokim drzewie[6]. Pisklęta wykluwają się po około 29–33 dniach[6].
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czubaka australijskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy ze względu na utratę siedlisk leśnych[3].
Przypisy
- ↑ Aviceda subcristata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Pacific Baza (Aviceda subcristata). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-17)]. (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Aviceda subcristata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-16] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Accipitridae Vigors, 1824 – jastrzębiowate – Kites, Hawks and Eagles (wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-16].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-12-16]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Kirwan, G.M., S. Debus & P. Pyle: Pacific Baza (Aviceda subcristata), version 1.1. [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana & B.K. Keeney) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2025-12-16]. (ang.).

Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).


