Damaskin (Maluta)

Damaskin
Arcybiskup kamieniecko-podolski
Ilustracja
Kraj działania

ZSRR

Data i miejsce urodzenia

1880
Tulczyn

Data i miejsce śmierci

po 1944
Omsk

Arcybiskup kamieniecko-podolski
Okres sprawowania

1943–1944

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Śluby zakonne

przed 1923

Chirotonia biskupia

20 sierpnia 1940

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

20 sierpnia 1940

Konsekrator

Sergiusz (Stragorodski)

Damaskin, imię świeckie Dionizy Makarowicz Maluta[1] (ur. 1880 w Tulczynie, powiat bracławski, gubernia podolska, zm. po 1944 w Omsku[2]) – ukraiński biskup prawosławny, kolejno duchowny Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys

Urodził się w 1880 r. w miejscowości Tulczyno gminy Klebanskiej powiatu Bracławskiego guberni Podolskiej w chłopskiej rodzinie[1].

Wykształcenie teologiczne uzyskał w niższej szkole duchownej w Żytomierzu. Ukończył następnie Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego[3.1].

W latach 1920–1931[4] był namiestnikiem[a] ławry Poczajowskiej[3.2]. Równocześnie pełnił funkcję dziekana wszystkich klasztorów w diecezji wołyńskiej[3.3]. W czasie rewindykacji cerkwi prawosławnych w II Rzeczypospolitej bronił przynależności monasteru do prawosławnych[3.2]. Od 1923 nadzorował także funkcjonowanie monasteru św. Onufrego w Jabłecznej[3.4].

20 sierpnia 1940 przyjął chirotonię biskupią z rąk metropolity moskiewskiego i kołomieńskiego Sergiusza i innych hierarchów. Został biskupem żytomierskim w jurysdykcji podległego Patriarchatowi Moskiewskiemu Ukraińskiego Autonomicznego Kościoła Prawosławnego. W 1941 przeniesiony na katedrę czerniowiecką i chocimską. W 1943 został biskupem kamieniecko-podolskim, łączył te obowiązki z zadaniami locum tenens eparchii krzemienieckiej. Po wycofaniu się wojsk hitlerowskich z ziem ukraińskich w 1944 i wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany i zmarł w łagrze[5] w Omsku[2].

Uwagi

  1. ↑ Formalnie godność przełożonego tego monasteru należała do metropolity warszawskiego i całej Polski.

Przypisy

  1. 1 2 Монахологий русского Свято-Пантелеимонова монастыря на Афоне. Москва: Голос-Пресс, 2013. с. 18
  2. 1 2 Архиепископ Дамаскин (Малюта)
  3. Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007. ISBN 978-83-7431-127-4.
    1. ↑ S. 253.
    2. 1 2 S. 96.
    3. ↑ S. 137.
    4. ↑ S. 175.
  4. ↑ ПРАВОСЛАВНЫЕ НАМЕСТНИКИ ПОЧАЕВСКОЙ ЛАВРЫ И ЕЕ АРХИМАНДРИТЫ. [dostęp 2021-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-04)].
  5. ↑ Дамаскин (Малюта)
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.