Dariusz Popławski

Dariusz Popławski (ur. 3 stycznia 1954)^[1] – polski politolog i dyplomata, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, wykładowca na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1977 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1981 uzyskał stopień naukowy doktora w dziedzinie politologii na podstawie przygotowanej pod kierunkiem Józefa Kukułki rozprawy Metody propagandy w polityce zagranicznej RFN (1970–1980). W 1996 uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 1977 jest pracownikiem naukowym Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1993–1997 pełnił funkcję wicedyrektora ISM, a od 2003 kierownika Studium Bezpieczeństwa Narodowego. W 2005 objął funkcję prodziekana Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. Od 2007 jest również pracownikiem Katedry Europeistyki WDiNP UW.

Od 2006 profesor nadzwyczajny w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, a od kwietnia 2007 profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2011–2013 był związany z Szkołą Wyższą im. Bogdana Jańskiego w Warszawie, wykładał także w tamtejszej Wyższej Szkole Cła i Logistyki^[2]. W 2015 został profesorem nauk społecznych.

W latach 1997–2002 pracował jako radca Konsulatu Generalnego RP w Kolonii.

Zasiadał w Radzie Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, był prezesem Fundacji Studiów Międzynarodowych^[3]. Wchodził w skład rady redakcyjnej „Rocznika Strategicznego”, kwartalnika „Stosunki Międzynarodowe” oraz „Zeszytów Naukowych Wyższej Szkoły Cła i Logistyki w Warszawie”^[3]. Wypromował troje doktorów, m.in. Karinę Marczuk^[4]. Był także promotorem pracy magisterskiej Rafała Wosia^[5].

• Leksykon Pokoju. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1987. (praca zbiorowa)
• Szwajcarska polityka bezpieczeństwa, Warszawa 2007

• Prof. dr hab. Dariusz Popławski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-05-28] .
• Nota biograficzna na stronie WNPiSM UW