Rafał Woś

Rafał Woś
Ilustracja
Rafał Woś (2016)
Data i miejsce urodzenia

1982
Myszków

Zawód, zajęcie

dziennikarz, publicysta

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Pracodawca

„Dziennik Gazeta Prawna”, „Polityka”, „Gazeta Wyborcza”, „Tygodnik Powszechny”, „Tygodnik Solidarność”

Rafał Wiktor Woś[1] (ur. 1982[2] w Myszkowie[3]) – polski dziennikarz i publicysta ekonomiczny. Redaktor naczelny „Tygodnika Solidarność” (od 2026).

Życiorys

Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim (2006), pracę magisterską poświęconą polityce zjednoczonych Niemiec wobec Polski napisał pod opieką Dariusza Popławskiego[1]. Studiował także prawo, w tym na Uniwersytecie Hamburskim[3]. W roku akademickim 2011/12 był stypendystą „Europäische Journalisten Fellowship” na Wolnym Uniwersytecie Berlińskim[4].

Karierę dziennikarską rozpoczął w „Przekroju”, od 2006 – przed połączeniem „Dziennika” (Axel Springer Polska) oraz „Gazety Prawnej” (Infor PL) – pracował w dziale zagranicznym „Dziennika”[3][2][5]. W latach 2009–2015 był głównym publicystą ekonomicznym „Dziennika Gazety Prawnej”[3], od 2015 do 2018 publikował o gospodarce na łamach tygodnika „Polityka”[5][3], a w latach 2018–2021 – „Tygodnika Powszechnego”[6][7]. W 2015 został publicystą wydawanego przez Narodowy Bank Polski portalu Obserwatorfinansowy.pl[8].

Był felietonistą tygodnika „Kultura Liberalna”[9]. Jego teksty ukazywały się m.in. w „Gazecie Wyborczej” oraz polskim wydaniu „Bloomberg Businessweek”[3]. Od 2015 do 2017 był także felietonistą Wirtualnej Polski[5][10], a w 2021 – „Super Expressu”[11]. W grudniu 2017 został felietonistą portalu Gazeta.pl[12]. W mediach niemieckich jego teksty ogłaszały m.in. „Die Zeit”, „Die Tageszeitung”, „Berliner Republik”[3] oraz „Stern”[2].

Związany z Polską Fundacją im. Roberta Schumana, z której ramienia prowadził z Adamem Krzemińskim seminarium niemcoznawcze dla studentów Uniwersytetu Warszawskiego[3][13]. W 2015 wziął udział obok Henryka Wujca i Jerzego Hausnera w IX Ogólnopolskich Spotkaniach Ekonomii Społecznej, współorganizowanych przez Stałą Konferencję Ekonomii Społecznej, Fundację Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych i Departament Pożytku Publicznego Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej[14]. Był uczestnikiem Forum Ekonomicznego w Krynicy-Zdroju i Karpaczu[15][16] oraz współorganizowanego przez nie Czwartkowego Forum Szkoły Głównej Handlowej[17], seminarium Rady Naukowej Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego[18], a także Forum Geopolitycznego organizowanego przez Instytut Spraw Obywatelskich[19].

Był współautorem scenariusza do filmów Proceder (2019) i Gierek (2021), wyreżyserowanych przez Michała Węgrzyna[20][21][22].

Wraz ze Sławomirem Jastrzębowskim prowadzi program komentatorski Lewy z bicepsem, który początkowo był publikowany na kanale YouTube Salonu24, a od października 2024 nadawany jest na antenie Telewizji Republika[23]. Został także ekspertem programu Łukasza Karpiela Prawy Prosty Plus na kanale telewizji internetowej Polonia Christiana[24].

W lutym 2024 został zastępcą redaktora naczelnego[25], a w marcu 2026 – redaktorem naczelnym „Tygodnika Solidarność”[26]. Wziął udział jako dyskutant w obchodach 25-lecia kwartalnika „Nowy Obywatel”[27].

Nagrody i wyróżnienia

Laureat Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej (2011, w kategorii prasa)[28]. Nagrodzony przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich (Nagroda im. Kazimierza Dziewanowskiego 2013 – wyróżnienie)[29]. Nominowany do szeregu nagród, m.in.: Grand Press w kategorii publicystyka (2012)[30], Nagrody im. Barbary Łopieńskiej (2014, wywiad prasowy)[31], XVIII edycji Nagrody im. Eugeniusza Kwiatkowskiego[32], Nagrody NBP im. Władysława Grabskiego oraz do Studenckiej Nagrody Dziennikarskiej MediaTory w kategorii „NawigaTOR”[33]. W listopadzie 2014 otrzymał nominację do nagrody Grand Press Economy[34]. 21 kwietnia 2015 został laureatem Nagrody im. Dariusza Fikusa[35]. W 2015 otrzymał Grand Press Economy[36]. W 2017 roku Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej uhonorowało go „Zielonym Prusem” – Nagrodą im. Bolesława Prusa przyznawaną młodym dziennikarzom do 35 roku życia[37].

Publikacje książkowe

  • Dziecięca choroba liberalizmu, Studio Emka, Warszawa 2014, ISBN 978-83-64437-24-3
  • To nie jest kraj dla pracowników, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2017, ISBN 978-83-280-3627-7,
  • Lewicę racz nam zwrócić, Panie!, Post Factum, Katowice 2019, ISBN 978-83-8110-729-7,
  • Zimna trzydziestoletnia. Nieautoryzowana biografia polskiego kapitalizmu, Mando, Kraków 2019, ISBN 978-83-277-1740-5,
  • Dług jest dobry, Wydawnictwo Ha!art, Kraków 2024, ISBN 978-83-67713-14-6.

Przypisy

  1. 1 2 Miejsce Polski w polityce zagranicznej Zjednoczonych Niemiec 1989–2005. uw.edu.pl. [dostęp 2026-06-20].
  2. 1 2 3 Jak zjednoczona Europa zmienia polsko–niemieckie sąsiedztwo?. „Polski Kalendarz Europejski”. nr 123/2009, s. 4. Polska Fundacja im. Roberta Schumana.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Uczestnicy VI Polsko-Niemieckich Dni Mediów. Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej, 2013. [dostęp 2014-10-16].
  4. ↑ Fellows 2011/2012. Wolny Uniwersytet Berlina. [dostęp 2014-10-16]. (niem.).
  5. 1 2 3 Rafał Woś przechodzi z „Dziennika Gazety Prawnej” do „Polityki”. Wirtualnemedia.pl, 2015-09-26. [dostęp 2015-10-26].
  6. ↑ tw: Rafał Woś przechodzi do „Tygodnika Powszechnego”. „To najlepsze miejsce, by spierać się o ważne sprawy”. www.wirtualnemedia.pl, 2018-10-10. [dostęp 2018-12-11].
  7. ↑ „Tygodnik Powszechny” rozstaje się z Rafałem Wosiem. www.wirtualnemedia.pl. [dostęp 2021-04-14]. (pol.).
  8. ↑ Rafał Woś. obserwatorfinansowy.pl. [dostęp 2026-06-20].
  9. ↑ Artykuły oznaczone tagiem: „Rafał Woś”. Kultura Liberalna. [dostęp 2014-10-16].
  10. ↑ Rafał Woś. wp.pl. [dostęp 2015-10-27].
  11. ↑ Rafał Woś. se.pl. [dostęp 2026-06-20].
  12. ↑ Rafał Woś felietonistą Gazeta.pl. press.pl, 2017-12-21. [dostęp 2017-12-21].
  13. ↑ Rafał Woś. Mój przyjaciel FJR. „Kultura Liberalna”. 192, 11 września 2012.
  14. ↑ IX Ogólnopolskie Spotkania Ekonomii Społecznej. gov.pl, 17 listopada 2015. [dostęp 2026-06-21].
  15. ↑ Michał Budzyński: Forum Ekonomiczne w Krynicy. Panel: Bezrobocie wśród młodych – analiza rządowych programów pomocowych w Europie. innpoland.pl, 17 sierpnia 2015. [dostęp 2026-06-21].
  16. ↑ Grzegorz Janikowski: Gliński: nie ma mowy o tym, żebyśmy znowu zamykali gospodarkę. pap.pl, 8 września 2020. [dostęp 2026-06-21].
  17. ↑ Kamil Flig: Czwartkowe Forum SGH – wspólny projekt Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie i Forum Ekonomicznego w Karpaczu. sgh.waw.pl, 21 czerwca 2021. [dostęp 2026-06-21].
  18. ↑ Seminaria Rady Naukowej PTE. pte.pl. [dostęp 2026-06-21].
  19. ↑ Wojna z gotówką: Brett Scott na VI Forum Geopolitycznym w Łodzi. instytutsprawobywatelskich.pl, 12 sierpnia 2025. [dostęp 2026-06-21].
  20. ↑ Piotr Zaremba: Obawiam się, że to będzie kicz. przewodnik-katolicki.pl, 6 sierpnia 2020. [dostęp 2026-06-21].
  21. ↑ Proceder w bazie filmpolski.pl
  22. ↑ Gierek w bazie filmpolski.pl
  23. ↑ TV Republika rusza z programem „Lewy z bicepsem”. www.wirtualnemedia.pl, 2024-10-19. [dostęp 2024-10-19]. (pol.).
  24. ↑ Grzegorz Grzymowicz: Woś: Klimatyści zachowują się jak członkowie świeckiej sekty apokaliptycznej. dorzeczy.pl, 18 września 2024. [dostęp 2026-06-20].
  25. ↑ Rafał Woś wicenaczelnym „Tygodnika Solidarność”. wirtualnemedia.pl, 13 stycznia 2024. [dostęp 2026-06-20].
  26. ↑ Ryszard Parka: Rafał Woś nowym redaktorem naczelnym „Tygodnika Solidarność”. press.pl, 26 lutego 2026. [dostęp 2026-02-26].
  27. ↑ 25-lecie „Nowego Obywatela”! Gratulujemy. I zachęcamy do udziału w imprezie jubileuszowej w Katowicach. instytutsprawobywatelskich.pl, 3 marca 2026. [dostęp 2026-06-20].
  28. ↑ Rafał Woś - kategoria PRASA 2011. Polsko-Niemiecka Nagroda Dziennikarska im. Tadeusza Mazowieckiego. [dostęp 2014-10-16].
  29. ↑ Nagrody SDP 2013 przyznane. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, 2014-01-30. [dostęp 2014-10-16].
  30. ↑ W kategorii Publicystyka zwyciężyli autorzy „Państwa w państwie”. Press. [dostęp 2014-10-16].
  31. ↑ 14 wywiadów nominowanych do Nagrody im. Barbary N. Łopieńskiej za 2013 rok. Press.pl, 2014-04-25. [dostęp 2014-10-16].
  32. ↑ Lista utworów nominowanych w XVIII edycji Nagrody im. E. Kwiatkowskiego. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie. [dostęp 2014-10-16].
  33. ↑ Rafał Woś nominowany do nagrody MediaTory. Forsal.pl, 30 września 2014. [dostęp 2014-10-16].
  34. ↑ Dziennikarze nominowani do Grand Press Economy. Press, 2014-11-19. [dostęp 2014-11-19].
  35. ↑ Rafał Woś laureatem Nagrody im. Dariusza Fikusa. wirtualnemedia.pl, 2015-04-21. [dostęp 2015-04-21].
  36. ↑ Grand Press Economy dla Rafała Wosia. grandpress.press.pl. [dostęp 2016-04-15].
  37. ↑ Do tekstów patrona nagrody wciąż warto wracać. dziennikarzerp.pl, 2019-01-31. [dostęp 2022-06-02]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.