Darnyćke

Darnyćke
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

włodzimierski

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

78

Kod pocztowy

44762

Położenie na mapie hromady Uściług
Mapa konturowa hromady Uściług, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Darnyćke”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Darnyćke”
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Darnyćke”
Położenie na mapie rejonu włodzimierskiego
Mapa konturowa rejonu włodzimierskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Darnyćke”
50°49′03″N 24°09′12″E/50,817500 24,153333

Darnyćke (ukr. Дарницьке; do 1946 roku Fundum) – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie włodzimierskim. W 2001 roku liczyła 78 mieszkańców[1].

Historia

W II Rzeczypospolitej folwark Fundum należał do gminy wiejskiej Chotiaczów w powiecie włodzimierskim, w województwie wołyńskim. W 1921 roku liczył 202 mieszkańców (89 kobiet i 113 mężczyzn) i znajdowały się w nim 4 budynki mieszkalne. 115 osób deklarowało narodowość polską, 87 – ukraińską (rusińską). 107 osób deklarowało przynależność do wyznania rzymskokatolickiego, 95 – do prawosławnego[2].

W ramach osadnictwa wojskowego działki we wsi otrzymali: rotmistrz Wacław Haczyński, porucznik Franciszek Berstling, sierżant Karol Weil[3], plutonowy Mieczysław Kamiński[4], kapral Karol Kopeć, starszy szeregowiec Franciszek Sowiński[5] i ułan Stefan Kochnowicz[6].

W 1943 r. (rzeź wołyńska) członkowie UPA zamordowali tutaj ponad 30 Polaków i 2 Ukraińców[7].

Przypisy

  1. ↑ Oficjalna ukraińska baza danych statystycznych
  2. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom IX. Województwo wołyńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923, s. 62.
  3. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-07]..
  4. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-07]..
  5. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-07]..
  6. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-07]..
  7. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 819, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.