Dawid Bratko
| Data i miejsce urodzenia |
18 grudnia 1987 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
przedsiębiorca |
Dawid Andrzej Bratko[1][2][3] ps. „Król Dopalaczy”[4] (ur. 18 grudnia[1][2][3] 1987[2][3][5] w Łodzi[2][3][6]) – polski przedsiębiorca i przestępca, właściciel sieci sklepów „Smartszop” sprzedających dopalacze[4].
Życiorys
Urodził się i wychowywał w Łodzi[6]. Ukończył naukę w XV Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Kasprowicza w Łodzi, następnie pracował jako barman w pubie „Oranżada” przy ul. Piotrkowskiej w Łodzi, w barach na Cyprze oraz w Wielkiej Brytanii, w Edynburgu i Londynie[7], gdzie po raz pierwszy zetknął się z dopalaczami[8]. Po ponad 2 latach za granicą powrócił do Łodzi, gdzie założył firmę świadczącą usługi marketingowe. Niezadowolony z rozwoju biznesu, zmienił profil swojej działalności[8] – we wrześniu[9] lub październiku 2008 roku[10] otworzył pierwszy sklep „Smartszop”[8] z dopalaczami przy ulicy Piotrkowskiej 28 w Łodzi[9]. Sklep początkowo zaopatrywał w poznańskiej firmie dopalacze.com, następnie sprowadzał towar zza granicy[11], następnie organizując produkcję w wytwórniach przy ul. Wólczańskiej i ul. Rewolucji 1905 roku[9] 48 w Łodzi[1]. Bratko rozwinął sieć punktów sprzedaży do 127 sklepów w całym kraju[11], tworząc jedną z największych sieci sklepów w branży w Polsce[12]. Ponadto dzięki udzielaniu wywiadów i występowaniu w programach telewizyjnych stał się celebrytą[13].
Mimo iż dopalacze zawierały pochodne kokainy, amfetaminy czy marihuany[14] i w działaniu przypominały narkotyki, sprzedawano je legalnie, bowiem nie zawierały wówczas środków znajdujących się na liście substancji zakazanych[15]. W 2009 roku Sejm znowelizował ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii, zabraniając handlu 17 substancjami szkodliwymi dla zdrowia, zaczęła obowiązywać w 2010 roku[8]. Mimo to handel dopalaczami rozwijał się, ze związku z dostosowywaniem składu dopalaczy do nowych przepisów[16]. Ponadto działalność Bratki na rzecz swobodnego handlu dopalaczami, była wspierana przez ruch Wolne Konopie[17][18].
W sierpniu po opublikowaniu przez Express Ilustrowany wywiadu z Bratką, premier Donald Tusk zapowiedział wojnę przeciwko dopalaczom[19]. Kulminacją walki z nimi zaistniała na początku października 2010 roku. Formalną jej podstawą było zgłoszenie rodziców małoletniego, który był hospitalizowany po zażyciu środka o nazwie handlowej „Tajfun”. Korzystając z przepisów ustawy o inspekcji sanitarnej, mającej uprawnienia do zajęcia produktu zagrażającemu życiu lub zdrowiu i zamknięciu sklepu, w którym ten się znajduje, kilkuset inspektorów sanitarnych w towarzystwie 3 tysięcy policjantów, zamknęło około 1100 punktów handlujących dopalaczami (w tym 127 sklepów Dawida Bratki)[11]. Bratko, pomimo zamknięcia sklepów, otworzył jeden z nich ponownie w towarzystwie dziennikarzy[16], zdejmując plomby zabezpieczające oraz sprzedając towar, deklarując, że sprzedaje odczynniki chemiczne do użytku laboratoryjnego[20]. Po wydarzeniu został zatrzymany przez policję. W związku ze złamaniem przepisów sanitarnych groziło mu do dwóch lat więzienia. W reakcji na to wydarzenie, premier Donald Tusk, wprost skomentował, że celem tej akcji było sprowokowanie handlarzy dopalaczami do złamania prawa[21].
W 2011 roku[22], w związku z zamknięciem sieci sklepów, Bratko zajął się dystrybucją napoju energetycznego „Shopkop”, zostając główną twarzą kampanii reklamowej[8]. Deklarował definitywne zakończenie handlu dopalaczami oraz chęć przekazania dochodów ze sprzedaży na rzecz uzdolnionej młodzieży. Przekazał, że kilka tysięcy puszek napoju przekazał skoczkowi narciarskiemu Łukaszowi Rutkowskiemu[22]. W późniejszym okresie prowadził lokal gastronomiczny w centrum Torunia[19] oraz starał się powrócić do produkcji dopalaczy[19].
Bratko pozostaje poszukiwany na podstawie art. 165 § 1 pkt 1 Kodeksu Karnego za sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób albo dla mienia w wielkich rozmiarach poprzez powodowanie zagrożenia epidemiologicznego lub szerzenie się choroby zakaźnej albo zarazy zwierzęcej lub roślinnej[3]. W 2023 została wystawiona za nim czerwona nota Interpolu. Jest również ścigany europejskim nakazem aresztowania[2]. Ostatnim miejscem zameldowania Bratki w Polsce jest Sosnowiec. Wedle adwokata Tymoteusza Paprockiego, przebywa w Tanzanii[2]. Śledztwo redakcji Onet.pl wskazuje, że pracuje jako menadżer hoteliku Shoki Shoki w Kamiennym Mieście w Zanzibarze[23].
Sprawy sądowe
Rozbój i porwanie
W lipcu 2015 roku został aresztowany na trzy miesiące pod zarzutem rozboju i pozbawienia wolności swojego kontrahenta, któremu miał przekazać 81 tys. zł na zakup za granicą komponentów do produkcji dopalaczy. W związku z nieodzyskaniem pieniędzy i nieuzyskaniem towaru[19], 30 czerwca 2014 według prokuratury razem z wynajętymi kompanami na parkingu przy centrum handlowym w Łodzi porwał Bartosza Ś. w celu odzyskania od niego długu[24]. W roku 2016 Bratko został skazany przez Sąd Rejonowy Łódź – Śródmieście na dwa lata więzienia, a jego wspólników, Jacka C. na dwa i pół roku oraz Łukasza K. na dwa lata więzienia w zawieszeniu na pięć lat[24].
Dopalacze
Po 5 latach śledztwa[25], w 2015 roku rozpoczął się proces przed Sądem Okręgowym w Łodzi, w którym Bratko został oskarżony o wytwarzanie i handel dopalaczami, a także narażenie wielu osób na utratę zdrowia i życia. Akt oskarżenia obejmował około 200 stron, w tym kilkanaście ekspertyz z zakresu medycyny sądowej, toksykologii i kryminalistyka. Biegli na zlecenie prokuratury zbadali[24] 52 pokrzywdzonych[8], którzy po zażyciu dopalaczy wytwarzanych przez Bratkę byli hospitalizowani[24]. W lutym 2019 roku Bratko został skazany na trzy i pół roku więzienia oraz 30 tys. zł grzywny. Sprawa trafiła do sądu apelacyjnego, który 20 marca 2023 roku, skazał Bratkę na 4 lata i 10 miesięcy więzienia. Nie trafił do więzienia, gdyż ukrył się przed wymiarem sprawiedliwości[26]. Jego współpracownicy, chemicy Ireneusz C. i Piotr P. zostali skazani kolejno na 4 lata i 3 lata pozbawienia wolności[8], zaś nieformalny dyrektor handlowy „Smart Shopów” – Łukasz K.[19] na pół roku[8].
Życie prywatne
Jest synem Andrzeja Bratki i Elżbiety z domu Różyckiej[2].
Odniesienia w kulturze
- 2011: monodram „Król Dopalaczy” Łukasza Bluszcza, inspirowany postacią Dawida Bratki był wystawiany w klubie Chłodna 25 w Warszawie. W sztuce występował Marcin Sitek[5].
- 2026: powstał film „Król dopalaczy” inspirowany postacią Dawida Bratki, w reżyserii Pata Howla i według scenariusza Pata Howla i Katarzyny Samson. Tytułowego bohatera zagrał Tomasz Włosok[4].
Wyróżnienia
- 2010: Nominacja do Nagrody Kisiela w kategorii przedsiębiorca[27].
Przypisy
- 1 2 3 Dawid Andrzej Bratko | Powiązania | Rejestr.io [online], rejestr.io [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 3 4 5 6 7 Maciej Kałach, To w tym kraju miał zniknąć skazany „Król dopalaczy”. Nowe informacje [online], wiadomosci.onet.pl [dostęp 2026-04-01] [zarchiwizowane z adresu].
- 1 2 3 4 5 Polska Policja, BRATKO DAWID [online], Poszukiwani [dostęp 2026-04-01].
- 1 2 3 Piotr Guszkowski, Włosok, Frycz i Simlat w nowym polskim filmie. Nie pamiętam, kiedy ostatnio tyle ziewałem w kinie [online], wyborcza.pl, 13 marca 2026 [dostęp 2026-03-19] (pol.).
- 1 2 „Król Dopalaczy” na deskach (wideo) – Czwórka [online], polskieradio.pl [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 Maciej Stańczyk, Łódzki „król dopalaczy” [online], wyborcza.pl, 5 października 2010 [dostęp 2026-03-21] (pol.).
- ↑ Król dopalaczy z łódzkich Bałut opływa w luksusy [online], Łódź Nasze Miasto, 5 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Wzlot i upadek Dawida B., łódzkiego „króla dopalaczy”, „Portal i.pl”, 11 lutego 2019 [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 3 Agata Jankowska, Ustrzelony z dopalacza, „Przekrój” (41 (4307)), 12 października 2010.
- ↑ Dawid. Lat 23. „Król dopalaczy”, a nie „debil” [online], wiadomosci.onet.pl, 6 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 3 Dawid Bratko król dopalaczy: Dopalacze kupują debile [online], Dziennik Zachodni, 4 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ MJ/PAP, Dawid Bratko zatrzymany przez policję. Chciał sprzedawać dopalacze [online], Newsweek, 6 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ Król dopalaczy, [w:] Film Polski.pl [online].
- ↑ Recenzja filmu „Król dopalaczy”: mogło być lepiej [online], trojmiasto.pl, 14 marca 2026 [dostęp 2026-03-19].
- ↑ Iza Komendołowicz, Reżyser „Króla dopalaczy”: to historia o głodzie bycia kimś [WIDEO] [online], Polska Agencja Prasowa, 13 marca 2026 [dostęp 2026-03-19].
- 1 2 Elżbieta Grabarczyk-Ponimasz, Historia dopalaczy w Polsce [online], Stopuzależnieniom.pl, 13 grudnia 2024 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ a, Król dopalaczy Dawid Bratko zatrzymany. Grożą mu dwa lata więzienia [wideo] [online], Warszawa Nasze Miasto, 6 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ Redakcja, Łódź: Dawid Bratko otworzył sklep z dopalaczami [online], Dziennik Łódzki, 6 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 3 4 5 Redakcja, Upadek króla dopalaczy. Dawid B. stanie przed sądem [online], Express Ilustrowany, 27 czerwca 2015 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ „Król dopalaczy” otworzył sklep i zaskoczył dziennikarzy [online], WP Wiadomości, 6 października 2010 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ Są zarzuty dla „króla dopalaczy” [online], Polskie Radio 24 [dostęp 2026-03-21].
- 1 2 „Król dopalaczy” chce pomagać młodzieży [online], Gazeta Krakowska, 22 stycznia 2011 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ Maciej Kałach, Tam „Król dopalaczy” uciekł przed więzieniem. Hotelik Shoki Shoki i zaskakujące fakty [online], wiadomosci.onet.pl, 2 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-04].
- 1 2 3 4 Proces „Króla dopalaczy”. Wyrok w zawieszeniu dla Dawida B. [online], Łódź Nasze Miasto, 25 listopada 2016 [dostęp 2026-03-21].
- ↑ Agnieszka Urazińska, Sylwia Witkowska, Wzlot i upadek króla dopalaczy. Zarabiał 5 mln zł, dziś jest na utrzymaniu rodziny [online], Wyborcza.pl, 20 lipca 2015 [dostęp 2026-03-21] (pol.).
- ↑ „Król dopalaczy” nie spędził ani jednego dnia za kratami. Dawid Bratko gra policji na nosie [online], wiadomosci.onet.pl, 25 marca 2026 [dostęp 2026-03-25].
- ↑ Król dopalaczy nominowany do nagrody Kisiela! [online], Fakt, 24 listopada 2010 [dostęp 2026-03-21].