Dawid Guzik

Dawid Guzik

Data i miejsce urodzenia	3 listopada 1890 Warszawa
Data i miejsce śmierci	5 marca 1946 Praga
Zawód, zajęcie	działacz społeczny

Dawid^[a] Guzik (ur. 3 listopada 1890 w Warszawie, zm. 5 marca 1946 w Pradze) – żydowski działacz społeczny, dyrektor polskiego oddziału „Jointu”, w czasie okupacji niemieckiej współpracownik grupy Oneg Szabat w getcie warszawskim^[1].

Od 1918 (według innych źródeł od kwietnia 1921) pracował w warszawskim biurze American Jewish Joint Distribution Committee (AJDC, JDC, „Joint”). Początkowo pełnił funkcję księgowego, a następnie dyrektora finansowego, będąc jednym z trzech dyrektorów prowadzących polski oddział JDC, obok Icchaka Gitermana i Lejba Neustadta^[2].

Po wybuchu II wojny światowej, kontynuował działalność pomocową w ramach JDC oraz Żydowskiej Samopomocy Społecznej. W getcie warszawskim organizował pomoc finansową i organizował żywność dla kuchni ludowych. Wspierał finansowo działalność organizacji młodzieżowych, podziemnych szkół, a także działalność grupy Oneg Szabat^[1]. Był członkiem jury organizowanego przez Oneg Szabat, konkursu na prace opisujące życie Żydów w czasie wojny^[2].

Po wojnie został mianowany dyrektorem operacyjnym „Jointu” w Polsce i bezpośrednio odpowiadał za wznowienie przez organizację działalności na ziemiach polskich, porozumienie z nowymi władzami w kraju oraz nawiązanie kontaktów międzynarodowych^[2].

Zginął 5 marca 1946 w wyniku katastrofy lotniczej na lotnisku w Pradze, w Czechosłowacji. Wraz z nim zginęła między innymi Gertrude Pinsky, dyrektorka operacyjna JDC w Holandii^[1][3]. Po śmierci Guzika, działalnością JDC w Polsce, kierował Józef Gitler-Barski^[4].

Po wojnie w Otwocku działał Dom Dziecka im. Dawida Guzika, który powstał z inicjatywy Centralnego Komitetu Żydów w Polsce. Został zamknięty pod koniec 1949 roku^[5].