Deafheaven

Deafheaven powstało w lutym 2010 roku jako projekt George’a Clarke’a i Kerry’ego McCoya^[2]. Dwóch muzyków było dawniej członkami deathgrindowej grupy Rise of Caligula^[3]. Sam wokalista poinformował, że nie wie, jak wymyślił nazwę zespołu, lecz wiadomo iż złączenie dwóch wyrazów to nawiązanie do Slowdive^[4]. W kwietniu tego samego roku w studiu Atomic Garden Studios duet nagrał album demo^[5] przy użyciu pożyczonych instrumentów i sprzętu^[6]. Wydane cyfrowo i na kasecie demo zawierało 4 utwory utrzymane w stylu łączącym black metal i post-rock^[7]. Po pozytywnym odbiorze nagrania duet zrekrutował trzech kolejnych członków: basistę Dereka Prine’a, gitarzystę Nicka Bassetta (członka zespołu Whirl) oraz perkusistę Trevora Deschryvera (zrekrutowanego poprzez Craigslist)^[8]. Zespół rozpoczął koncertowanie w lipcu 2010 roku^[7].

W grudniu 2010 roku zespół ogłosił podpisanie kontraktu z wytwórnią Deathwish Inc. Pierwszym oficjalnym wydaniem grupy był wydany na winylu singel zawierający 2 utwory z demo – Libertine Dissolves oraz Daedalus^[9]. Debiutancki album grupy Roads to Judah został wydany 26 kwietnia 2011 roku nakładem Deathwish^[5]. Tytuł albumu jest nawiązaniem do działającej w San Francisco linii kolejowej N Judah^[7]. Album otrzymał pozytywne recenzje, m.in. od Decibel Magazine, a także został umieszczony na kilku listach najlepszych metalowych albumów roku 2011^[10][11][12]. Redakcja MSN Music umieściła Deafheaven na liście „najlepszych nowych zespołów 2011 roku”^[13]. W lipcu 2011 roku w ramach serii Deathwish Live Series zespół wydał zapis koncertu w The Blacktop w Bell Gardens^[14].

W ramach promocji albumu zespół wystąpił na festiwalach South by Southwest w marcu^[8] i Sound and Fury Festival w lipcu 2011 roku^[15]. W tym samym roku grupa koncertowała także z zespołami KEN Mode^[16] i Russian Circles^[17]. W lutym 2012 roku grupa rozpoczęła trasę koncertową po Europie^[18]. W tym samym roku grupa wystąpiła na festiwalach Northside^[19] oraz Fun Fun Fun^[20].

Jesienią 2012 roku Deafheaven wydało EP wraz z zespołem Bosse-de-Nage nakładem wydawnictwa The Flesner^[21]. W tym samym okresie ukazała się reedycja demo z 2010 roku, wydana przez Sargent House^[22].

We wrześniu 2011 roku zespół ogłosił pisanie nowej muzyki. McCoy w wywiadzie opisał nowy materiał jako „szybszy, mroczniejszy, cięższy i dużo bardziej eksperymentalny” niż Roads to Judah^[2]. Jednak w grudniu 2012 roku Clarke opisał nowy materiał jako mniej melancholiczny i mniej skupiony wokół black metalu^[23]. Nowy album, zatytułowany Sunbather został napisany w całości przez Clarke’a i McCoya^[24]. Do zespołu dołączył nowy perkusista, Daniel Tracy^[25]. Tytuł albumu symbolizuje wyobrażenie Clarke’a na temat perfekcji. Wokalista opisał, iż tytuł ma reprezentować „dostatnie, piękne, idealne życie które jest naturalnie nieosiągalne oraz trudy radzenia sobie z rzeczywistością z powodu własnych win, problemów w związkach, problemów rodzinnych, śmierci itd.”^[24]. Zespół rozpoczął nagrywanie albumu w styczniu 2013 roku z Jackiem Shirleyem w roli producenta^[23]. Pierwsza trasa koncertowa promująca była zorganizowana wspólnie z The Secret, odbywała się na przełomie kwietnia i maja 2013 roku w państwach europejskich, w tym Rosji^[26]. Następną trasą była trasa po Stanach Zjednoczonych, organizowana wspólnie z Marriages na przełomie czerwca i lipca tego samego roku^[27].

Album ukazał się 11 czerwca 2013 roku^[28]. Spotkał się z ciepłym przyjęciem ze strony zarówno słuchaczy, jak i krytyków. W agregatorze Metacritic album osiągnął wynik 92/100 w oparciu o 18 recenzji^[29]. W późniejszym okresie Metacritic uznał tenże album za najlepiej oceniany w 2013 roku^[30]. Dostał się także na 130. miejsce listy Billboard 200 oraz 10. miejsce listy Billboard Top Hard Rock Albums^[31].

Poza Danielem Tracym do zespołu dołączyli także basista Stephen Clark oraz gitarzysta Shiv Mehra^[3]. Clarke i McCoy powiedzieli w wywiadzie, iż poprzedni członkowie odeszli z powodu trudności związanych z grą w zespole^[6].

W 2014 roku zespół głównie koncertował^{[32][33][34][35]}. W marcu tego roku Clarke oraz były basista Derek Prine założyli wytwórnię muzyczną All Black Recording Company^[36]. W sierpniu ukazał się singiel From the Kettle onto the Coil, który był częścią Adult Swim Summer Singles Program^[37].

28 lipca 2015 roku grupa ogłosiła wydanie albumu New Bermuda dnia 2 października 2015. Album ukazał się nakładem wytwórni ANTI-^[38]. Magazyn Spin ogłosił wydawnictwo 12 najlepszym albumem 2015 roku^[39].

W styczniu 2018 roku zespół ogłosił prace nad nowym albumem, który miałby ukazać się tego samego roku^[40]. 17 kwietnia 2018 roku ukazał się singiel „Honeycomb” jako pierwszy promujący nowy album, Ordinary Corrupt Human Love^[41]. 12 czerwca ukazał się drugi utwór z albumu, zatytułowany Canary Yellow^[42]. Album ukazał się 13 lipca 2018 roku^[43].

7 grudnia utwór Honeycomb został nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best Metal Performance^[44].

27 lutego 2019 roku ukazał się utwór Black Brick, B-side z ostatniego albumu^[45]. 4 grudnia 2020 roku, z okazji 10-lecia zespołu ukazał się album koncertowy 10 Years Gone, nagrany w studiu Atomic Garden^[46][47].

9 czerwca 2021 roku ukazał się singiel Great Mass of Color. Wraz z jego wydaniem zespół zapowiedział nowy album Infinite Granite. 8 lipca ukazał się singiel The Gnashing^[48], a 4 sierpnia ostatni singiel, In Blur. Infinite Granite ukazało się 20 sierpnia 2021 nakładem wytwórni Sargent House^[49]. Album zawiera bardziej rockowe, shoegaze’owe brzmienie^[50].

W kwietniu 2023 roku zespół wystąpił na Roadburn Festival jako headliner, grając dwa koncerty. Na pierwszym zagrali cały album Sunbather, a na drugim cały album Infinite Granite^[51].

W lutym 2024 roku Deafheaven ogłosiło podpisanie kontraktu z Roadrunner Records^[52].

27 stycznia 2025 roku ukazał się singiel Magnolia, promujący nowy album Lonely People with Power^[53]. Album ukazał się 28 marca, wraz z teledyskiem do utworu Winona^[54]. Album jest powrotem zespołu do black metalu^[55].

• George Clarke – śpiew (od 2010)
• Kerry McCoy – gitara (od 2010)
• Daniel Tracy – perkusja (od 2012)^[69]
• Shiv Mehra – gitara (od 2013)^[70]
• Chris Johnson – gitara basowa (od 2017)^[71]

• Ian Waters – gitara (od 2025, zastępstwo za Shiva Mehrę)^[72]

• Nick Bassett – gitara (2010–2012)^[73]
• Derek Prine – gitara basowa (2010–2012)^[74]
• Trevor Deschryver – perkusja (2010–2011)^[74]
• Korey Severson – perkusja (2012)^[75]
• Joey Bautista – gitara (2012)^[75]
• Stephen Clark – gitara basowa (2013–2017)^[3][76]

• John Cline – perkusja (2010)^[77][78]

• Roads to Judah (2011)
• Sunbather (2013)
• New Bermuda (2015)
• Ordinary Corrupt Human Love (2018)
• Infinite Granite (2021)
• Lonely People with Power (2025)