Dekin
|
| |||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||
| czysta, bezbarwna ciecz[1] | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C10H18 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
138,25 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
Dekin – organiczny związek chemiczny z grupy alkinów, ciekły węglowodór nienasycony zawierający 10 atomów węgla i jedno wiązanie potrójne. Wzór sumaryczny: C10H18, masa molowa 138,25 g/mol. Izomer dekinu o szkielecie nierozgałęzionym występuje w postaci 5 izomerów funkcyjnych:
- dek-1-in (1-dekin, dekin-1, oktyloacetylen): CH≡CCH2CH2CH2CH2CH2CH2CH2CH3;
- dek-2-in (2-dekin, dekin-2): CH3C≡CCH2CH2CH2CH2CH2CH2CH3; CAS 2384-70-5[3]
- dek-3-in (3-dekin, dekin-3): CH3CH2C≡CCH2CH2CH2CH2CH2CH3; t. wrz. 175-176 °C, CAS 2384-85-2[3]
- dek-4-in (4-dekin, dekin-4): CH3CH2CH2C≡CCH2CH2CH2CH2CH3; CAS 2384-86-3[3]
- dek-5-in (5-dekin, dekin-5): CH3CH2CH2CH2C≡CCH2CH2CH2CH3; t. topn. -73 °C, CAS 1942-46-7[3][4], PubChem 16030[5]
Właściwości chemiczne: Dekiny są palne (temperatura zapłonu rzędu 40–90 °C[1][4]) i ulegają reakcjom typowym dla alkinów, np. reakcji addycji z fluorowcami (bromem, chlorem, jodem).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Dekin (nr 244384) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck). [dostęp 2011-02-18].
- ↑ Dekin [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 244384 [dostęp 2011-02-18].
- 1 2 3 4 Baza danych Beilstein
- 1 2 Dekin (nr 545449) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck). [dostęp 2011-02-18].
- ↑ 5-Decyne – Compound Summary. PubChem Public Chemical Database. (ang.).
