Dimetylomocznik

Dimetylomocznik

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 1,3-dimetylomocznik Inne nazwy i oznaczenia sym-dimetylomocznik, N,N’-dimetylomocznik
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwne kryształy[1]
Wzór Hilla	C3H8N2O
Masa molowa	88,11 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	96-31-1
PubChem	7293
SMILES CNC(=O)NC
InChI InChI=1S/C3H8N2O/c1-4-3(6)5-2/h1-2H3,(H2,4,5,6) InChIKey MGJKQDOBUOMPEZ-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 1,142 g/cm³ (20 °C)[1]; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie bardzo dobrze[1] Temperatura topnienia 102–108 °C[1][2][3] Temperatura wrzenia 268–270 °C[1][2][3] logP −0,49 lub −0,78[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[4] Substancja nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS. Temperatura samozapłonu 400 °C[1] Numer RTECS YS9868000 Dawka śmiertelna LD50 4000 mg/kg (szczur, doustnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Dimetylomocznik (DMU) – organiczny związek chemiczny, będący pochodną mocznika. Produkt pośredni w wielu syntezach chemicznych. Ma postać bezbarwnego, krystalicznego proszku o wyczuwalnym zapachu amoniaku. Wykazuje niską toksyczność^[5].

1,3-dimetylomocznik jest używany do produkcji kofeiny, teofiliny, różnych farmaceutyków, herbicydów itp.^[6] W przemyśle tekstylnym DMU otrzymuje się jako produkt pośredni przy wytwarzaniu niezawierających formaldehydu środków do apretowania tekstyliów. Szacowana roczna produkcja DMU nie przekracza 25 000 ton.