Dipojnos
| Zawód, zajęcie |
rzeźbiarz |
|---|
Dipojnos z Krety – rzeźbiarz grecki czynny przypuszczalnie na początku VI wieku p.n.e.
Według Pauzaniasza, wraz z bratem Skyllisem byli najprawdopodobniej synami i uczniami Dedala. Mieli wykonać szereg posągów techniką chryzelefantyny[1], której prekursorami byli w rzeźbie greckiej. Podobno wykonywane przez nich statuy były przeważnie ze złoconego drewna, z detalami z metalu i kości słoniowej, a niektóre z marmuru paryjskiego[2], zwanego „kagankowym” (gr. lychnites)[3].
Obydwaj uznawani są za założycieli sławnej sykiońskiej szkoły rzeźbiarskiej. W Kleonaj byli twórcami posągu Ateny, świątynia Dioskurów w Argos została przez nich ozdobiona posągami z hebanu i kości słoniowej wyobrażającymi Kastora i Polluksa oraz ich synów z matkami. W Sykionie wykonali posągi Apolla, Artemidy, Ateny i Heraklesa. Będący ich dziełem posąg Ateny Lindias, miał jeszcze w XI wieku znajdować się w jednym z konstynopolitańskich pałaców[4].
Przypisy
- ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Zdzisława Piszczka). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 150, ISBN 83-01-03529-3.
- ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z, dz. cyt., s. 688.
- ↑ Bo wydobywanym w głębokich kamieniołomach wyspy Paros przy świetle lamp oliwnych (kaganków – lychnos).
- ↑ Janusz A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1994, s. 69.