Dmitrij Aleniczew
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Dmitrij Anatoljewicz Aleniczew | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
173 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dmitrij Anatoljewicz Aleniczew, Дми́трий Анато́льевич Але́ничев (ur. 20 października 1972 w Wielkich Łukach) – piłkarz rosyjski, reprezentant kraju (55 meczów i 6 bramek), trener piłkarski i polityk, członek Rady Federacji 2007–2010.
Życiorys
Kariera piłkarska
Lokomotiw Moskwa i Spartak Moskwa (lata 90.)
W pierwszej części kariery seniorskiej występował w Lokomotiwie Moskwa, a następnie w latach 1994–1998 był piłkarzem Spartaka Moskwa.[1] Z klubem zdobył cztery tytuły mistrza Rosji oraz Puchar Rosji, a w 1997 otrzymał tytuł Piłkarza Roku w Rosji.[1]
W sezonie 1997/1998 był uczestnikiem europejskiej kampanii Spartaka w Pucharze UEFA. W pierwszym meczu półfinałowym z Interem zdobył bramkę, a spotkanie zakończyło się porażką Spartaka 1:2.[2]
Włochy (AS Roma, Perugia)
W 1998 przeszedł do AS Romy.[1] W trakcie pobytu w Rzymie był wypożyczony do Perugii.[1]
FC Porto (2000–2004)
Następnie został zawodnikiem FC Porto.[1] Z klubem tym zdobył m.in. europejskie trofea: Puchar UEFA w sezonie 2002/2003 oraz Ligę Mistrzów UEFA w sezonie 2003/2004.[1] W finale Pucharu UEFA w 2003 strzelił bramkę w meczu Celtic – FC Porto (2:3 po dogrywce).[3] Rok później zdobył bramkę w finale Ligi Mistrzów, w którym FC Porto pokonało AS Monaco 3:0 (26 maja 2004).[4]
Powrót do Spartaka i zakończenie kariery
W lipcu 2004 powrócił do Spartaka Moskwa z FC Porto; transfer został ogłoszony z kwotą 750 tys. euro.[1] We wrześniu 2006, po rozwiązaniu kontraktu ze Spartakiem, ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej.[5]
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Rosji zadebiutował w 1996. W meczu z Słowenią (11 lutego 1996) zdobył bramkę w turnieju towarzyskim na Malcie.[6]
Znalazł się w kadrze Rosji na Mistrzostwa Świata 2002; w meczu fazy grupowej przeciwko Tunezji (5 czerwca 2002) wszedł na boisko w 78. minucie.[7]
W 2004 był członkiem kadry Rosji na UEFA Euro 2004.[8] W turnieju wystąpił m.in. w spotkaniu grupowym z Portugalią (16 czerwca 2004).[9] W ostatnim meczu fazy grupowej przeciwko Grecji pełnił funkcję kapitana reprezentacji (20 czerwca 2004).[10]
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę szkoleniową. W 2010 prowadził młodzieżową reprezentację Rosji (U-18) podczas przygotowań do Memoriału Granatkina.[11]
W latach 2011–2015 był trenerem Arsienału Tuła; w sezonie 2013/2014 zespół zajął 2. miejsce w rozgrywkach FNL, uzyskując bezpośredni awans do rosyjskiej ekstraklasy, a Aleniczew został uznany najlepszym trenerem sezonu FNL.[12]
10 czerwca 2015 został trenerem Spartaka Moskwa.[13] Zrezygnował z funkcji w sierpniu 2016, po odpadnięciu klubu w eliminacjach Ligi Europy UEFA.[14]
W czerwcu 2017 podpisał dwuletni kontrakt z Jenisiejem Krasnojarsk.[15] W maju 2018 prowadził zespół w dwumeczu barażowym o awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Jenisiej po raz pierwszy w historii uzyskał awans do rosyjskiej ekstraklasy, eliminując Anży Machaczkała.[16] Po sezonie 2018/2019, zakończonym spadkiem klubu, odszedł ze stanowiska trenera Jenisieju.[17]
Działalność polityczna
W sierpniu 2006 wstąpił do partii Zjednoczona Rosja.[18] 14 czerwca 2007 został wybrany przedstawicielem obwodu omskiego w Radzie Federacji.[18] W listopadzie 2010 jego mandat senatora został zakończony przedterminowo na jego wniosek, w związku z przejściem do innej pracy.[19]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Alenichev back at Spartak. UEFA.com, 2004-07-20. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ UEFA Cup: Semifinal, First Leg results (March 31). Soccer America, 1998-03-31. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ UEFA Champions League, UEFA Cup 2002-03 (m.in. opis finału Pucharu UEFA 2003). RSSSF. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Porto perform to perfection. UEFA.com, 2004-05-26. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Футбол. Аленичев завершает карьеру. РБК, 2006-09-12. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- ↑ Russia v Slovenia, 11 February 1996 – match report. 11v11.com. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Russia 2 - 0 Tunisia (relacja minuta po minucie). The Guardian, 2002-06-05. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Russia select party for Portugal. UEFA.com, 2004-05-25. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Portugal down Russia to restore home pride in EURO 2004 Group A. UEFA.com, 2004-06-16. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Greece edge through despite Russia loss in EURO 2004 Group A. UEFA.com, 2004-06-20. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Аленичев: может быть, через восемь лет и стану тренером сборной. Чемпионат, 2010-12-16. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- ↑ Аленичев, возглавляющий тульский "Арсенал", назван лучшим тренером сезона в ФНЛ. РИА Новости, 2014-06-06. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- ↑ Soccer-Alenichev named new Spartak Moscow coach. Reuters (Yahoo Sports), 2015-06-10. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
- ↑ Alenichev quits Spartak after Europa League shock. beIN SPORTS. [dostęp 2026-02-22].
- ↑ Дмитрий Аленичев возобновил тренерскую карьеру. РБК, 2017-06-05. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- ↑ Футболисты "Енисея" впервые вышли в РФПЛ, "Амкар" сохранил место в элите. РИА Новости Спорт, 2018-05-20. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- ↑ Александр Алексеев стал главным тренером "Енисея". РИА Новости, 2019-06-17. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- 1 2 Футболист Д.Аленичев избран сенатором. РБК, 2007-06-14. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
- ↑ Совет Федерации прекратил досрочно полномочия сенатора Д.Аленичева.. РБК, 2010-11-10. [dostęp 2026-02-22]. (ros.).
Bibliografia
- Dmitrij Aleniczew w bazie Football Facts (ros.)
- Dmitrij Aleniczew w bazie National Football Teams (ang.)
- Dmitri Alenichev, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2020-11-17].
