Dorota Gryko

Dorota Gryko (ur. 8 marca 1970^[1]) – polska chemiczka

W 1994 ukończyła z wyróżnieniem studia chemiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1997 obroniła w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk pracę doktorską Asymetryczne addycje winylowych i allilowych pochodnych metaloorganicznych do α-aminoaldehydów napisaną pod kierunkiem Janusza Jurczaka, wyróżnioną Nagrodą Prezesa Rady Ministrów w 1998. W latach 1998-2000 odbył studia postdoktoranckie na Uniwersytecie Stanu Karolina Północna. W 2000 powróciła do pracy w IChO PAN. Tam w 2008 uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Bezpośrednia asymetryczna reakcja aldolowa - poszukiwanie nowych efektywnych organokatalizatorów. W 2015 otrzymała tytuł profesora nauk chemicznych^[1][2][3][4].

Jest laureatką Nagrody Naukowej „Marii Curie” za rok 2018 (jako członek zespołu - z Mariuszem Trytkiem, Anetą Ptaszyńską i Grzegorzem Borsukiem) - za "odkrycie nowych właściwości biologicznych związków porfirynowych przydatnych w zwalczaniu wewnątrzkomórkowych pasożytów pszczół"^[5]. W 2023 otrzymała Nagrodę I stopnia w ramach Nagrody im. Wojciecha Świętosławskiego^[6]. Za "opracowanie nowatorskich fotochemicznych metod syntezy związków organicznych, stanowiących istotny wkład w rozwój chemii organicznej" otrzymała w 2025 Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk chemicznych i o materiałach^[7].

Jej mężem jest prof. Daniel Gryko^[8].