Drozdoń tajgowy

Drozdoń tajgowy
Zoothera aurea[1]
(Holandre, 1825)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

drozdowate

Podrodzina

drozdy

Rodzaj

Zoothera

Gatunek

drozdoń tajgowy

Synonimy
  • Turdus aureus Holandre, 1825[2]
Podgatunki
  • Z. a. aurea (Holandre, 1825)
  • Z. a. toratugumi (Momiyama, 1940)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Drozdoń tajgowy[4] (Zoothera aurea) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny drozdowatych (Turdidae). Występuje od zachodniego Uralu na wschód po wybrzeża Morza Ochockiego i Japońskiego, Sachalin, Japonię i południowe Wyspy Kurylskie. Wędrowny – zimuje we wschodniej i południowo-wschodniej Azji. W Europie (nie licząc europejskiej części Rosji) stwierdzany sporadycznie[5]. Nie jest zagrożony.

Systematyka

Systematyka tego gatunku jest nadal kwestią sporną[2]. Takson Z. aurea został wydzielony z gatunku o nazwie drozdoń pstry (Zoothera dauma)[2][6]. Obecnie zwykle wyróżnia się dwa podgatunki drozdonia tajgowego: Z. aurea aurea i Z. aurea toratugumi[1][7][8][9]. Na wykorzystywanej przez IUCN liście ptaków świata opracowywanej we współpracy BirdLife International z autorami Handbook of the Birds of the World (HBW), oprócz tych dwóch podgatunków, do Z. aurea zaliczane są trzy kolejne[10] – dwa z nich (iriomotensis i horsfieldi) są przez innych badaczy zwykle zaliczane do Z. dauma[7][8][9], zaś trzeci (imbricata) uznawany jest albo za podgatunek Z. dauma[4], albo za osobny gatunek[7][8][9].

Zasięg występowania

Drozdoń tajgowy zamieszkuje w zależności od podgatunku:

Biotop

Bogata w podszyt tajga. Podgatunek toratugumi gniazduje także w lasach górskich i podgórskich w Korei, a w Japonii w wilgotnych lasach liściastych lub mieszanych z gęstym podszytem, głównie na wysokości 500–1600 m w centralnej części Honsiu oraz 0–800 m na Hokkaido[3].

Morfologia

Długość ciała 29 cm. Duży jak na drozda, złotobrązowy, pokryty ciemnymi, półksiężycowatymi plamkami. Długi dziób. W locie spód skrzydeł z czarno-białym rysunkiem. Poszczególne szaty nie różnią się od siebie.

Głos

Śpiewa monotonnie powtarzanym, długim gwizdem.

Status zagrożenia i ochrona

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN drozdoń tajgowy jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern), z tym że, jak wyżej wspomniano, organizacja ta stosuje szersze ujęcie systematyczne obejmujące 5 podgatunków[3][10]. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy, choć w Europie (według danych BirdLife International z 2015 roku) jego liczebność wzrasta[3].

Drozdoń tajgowy sporadycznie zalatuje do Polski[11] (10 stwierdzeń do 2004 roku[5]). Takson ten był jednak uprzednio klasyfikowany jako podgatunek drozdonia pstrego i pod taką też nazwą występuje w starszych publikacjach, a także w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt, na mocy którego jest na terenie kraju objęty ochroną gatunkową ścisłą[12].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Zoothera aurea, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 del Hoyo, J., Collar, N., Christie, D.A. & Kirwan, G.M.: White's Thrush (Zoothera aurea). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-06)].
  3. 1 2 3 4 BirdLife International, Zoothera aurea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2019, wersja 2025-2 [dostęp 2026-02-26] (ang.).
  4. 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Turdinae Rafinesque, 1815 - drozdy (wersja: 2025-12-07). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-02-26].
  5. 1 2 wynik wyszukiwania: Zoothera aurea. [w:] Tarsiger.com [on-line]. [dostęp 2026-02-26]. (ang.).
  6. ↑ T. Stawarczyk. Kolejna aktualizacja systematyki i taksonomii ptaków krajowych. „Ornis Polonica”. 57, s. 274–278, 2016.
  7. 1 2 3 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2026-02-26]. (ang.).
  8. 1 2 3 Clements i inni, The eBird/Clements Checklist of Birds of the World: v2025 [online], 2025 [dostęp 2026-02-26] (ang.).
  9. 1 2 3 AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025, 2025, DOI: 10.2173/avilist.v2025 (ang.).
  10. 1 2 HBW and BirdLife International, Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world. Version 10 [online], październik 2025 [dostęp 2026-02-26].
  11. ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego: Lista awifauny krajowej. Gatunki ptaków stwierdzone w Polsce – stan z 01.01.2026. [dostęp 2026-02-26].
  12. ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183 (ISAP)).

Bibliografia

  • Peter H. Barthel, Paschalis Dougalis: Jaki to ptak?. Warszawa: Multico, 2009, s. 142. ISBN 978-83-7073-688-0.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.