Dymitr Samozwaniec III
![]() Portret Dymitra Samozwańca III, autorstwa Nikołaja Niewriewa, przed 1904 | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia |
Rurykowicze (rzekomo) |
|---|---|
| Data urodzenia |
19 października 1582 (rzekomo) |
| Data i miejsce śmierci |
lipiec 1612 |
| Przyczyna śmierci | |
| Ojciec |
Iwan IV Groźny (rzekomo) |
| Matka |
Maria Nagoj (rzekomo) |
| Rodzeństwo |
Fiodor I Iwanowicz (rzekomo) |
Dymitr Samozwaniec III (ros. Лжедмитрий III) – trzeci z kolei pretendent do rosyjskiego tronu, podający się za cudownie ocalałego carewicza Dymitra, syna Iwana IV Groźnego.
W rzeczywistości nazywał się Sidorka (Сидорка) i był prawosławnym diakonem[1]. Pojawił się na początku 1611 w Iwangorodzie. Udało mu się zebrać oddział Kozaków, z którymi przystąpił do oblężenia Pskowa. W obawie przed Szwedami musiał się wycofać, jednak w grudniu 1611 Psków uznał go jako władcę.
Szczegóły jego śmierci pozostają bliżej nieznane. Wiadomo, że w 1612 został pojmany i stracony.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ludwik Bazylow: Historia Rosji. T. 1. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 229.

