Dyskografia Soundgarden

Dyskografia Soundgarden
Ilustracja
Soundgarden (2012)
Wydawnictwa
Albumy studyjne↙

6

Albumy koncertowe↙

2

Kompilacje↙

5

Minialbumy↙

7

Single↙

25

Wideo↙

3

Teledyski↙

23

Soundtracki↙

12

Dyskografia Soundgarden – amerykańskiego zespołu muzycznego, składa się z sześciu albumów studyjnych, dwóch koncertowych, pięciu kompilacji, dwudziestu pięciu singli, siedmiu minialbumów, dwóch wideo, dwudziestu trzech teledysków i trzynastu soundtracków. Łączny nakład sprzedanych płyt grupy wynosi 25 milionów na całym świecie[1], z czego 10 milionów egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych[2].

Zespół powstał w 1984 w Seattle w stanie Waszyngton z inicjatywy wokalisty Chrisa Cornella, basisty Hiro Yamamoto i gitarzysty Kima Thayila[3][4]. Pierwszym perkusistą Soundgarden, po rezygnacji Cornella z gry na tym instrumencie, był Scott Sundquist[5][6]. Premierowymi utworami zespołu były trzy kompozycje – „Heretic”, „All Your Lies” i „Tears to Forget”, które w 1986 zostały zamieszczone na kompilacji Deep Six[6]. Także w 1986 miejsce Sundquista zajął Matt Cameron[7]. W 1987 i 1988 grupa opublikowała nakładem Sub Pop minialbumy Screaming Life, promowany singlem „Hunted Down”[8], i Fopp[9]. W tym samym roku, po podpisaniu kontraktu z niezależną wytwórnią SST[10], muzycy wydali debiutancki album studyjny Ultramega OK[11]. Płytę promował singel „Flower”, którego teledysk emitowany był w MTV[11]. Po zakończeniu trasy promującej Ultramega OK i sesji do drugiego albumu studyjnego, szeregi zespołu opuścił Yamamoto[12][13]. W jego miejsce przyjęto Jasona Evermana[14][15]. Muzycy, nie będąc zadowolonymi z brzmienia pierwszej płyty, zdecydowali się na zmianę wytwórni, podpisując kontrakt z A&M[16]. Dzięki temu Soundgarden był pierwszym zespołem z Seattle, który związał się umową z dużą wytwórnią fonograficzną[16][17]. Jej nakładem ukazał się drugi album studyjny – Louder Than Love[17][18]. Promowały go single „Loud Love” i „Hands All Over”[17], które zostały odnotowane na listach w Wielkiej Brytanii[19]. W 1990 płyta zadebiutowała na 108. pozycji w zestawieniu Billboard 200[20]. W tym samym roku w zespole doszło do zmiany personalnej; miejsce Evermana zajął Ben Shepherd[12][15][21].

W 1991 na rynku ukazał się trzeci album studyjny Soundgarden – Badmotorfinger[12], który uplasował się na 39. miejscu w zestawieniu Billboard 200[20] oraz uzyskał w Australii certyfikat złotej płyty[22]. W Kanadzie otrzymał status platyny[23], podobnie jak w Nowej Zelandii[24], w Stanach Zjednoczonych podwójnej platyny[2], a w Wielkiej Brytanii srebrnej[25]. Promowały go single „Jesus Christ Pose”, „Outshined” i „Rusty Cage”, które uplasowały się w Top 50. w Wielkiej Brytanii[19]. Trzy lata później muzycy opublikowali czwarty album studyjny Superunknown[26]. Zadebiutował on na szczycie zestawienia Billboard 200[20]. Płyta odnotowała dziesięciomilionową sprzedaż na świecie[4], uzyskując certyfikaty trzykrotnej platyny w Australii[22] i Kanadzie[23], złotej w Holandii[27], platyny w Nowej Zelandii[28], sześciokrotnej platyny w Stanach Zjednoczonych[2] oraz dwukrotnej platyny w Szwecji[29], trzykrotnej platyny w Wielkiej Brytanii[25] i złotej we Włoszech[30]. W ramach promocji grupa udostępniła single „Spoonman”, „The Day I Tried to Live”, „Black Hole Sun”, „My Wave” i „Fell on Black Days”[26], które uplasowały się na czołowych lokatach notowania „Billboardu” – Mainstream Rock Songs[31]. W 1995 Soundgarden został dwukrotnym laureatem nagrody Grammy – za kompozycje „Spoonman” i „Black Hole Sun”[32]. Rok później nakładem A&M ukazał się piąty album studyjny Down on the Upside[33]. Zadebiutował on 2. miejscu w zestawieniu Billboard 200[20]. Płytę promowały cztery single – „Pretty Noose”, „Burden in My Hand”, „Blow Up the Outside World” i „Ty Cobb”, z czego dwa dotarły do 1. lokaty Mainstream Rock Songs[31]. Down on the Upside uzyskał certyfikat platyny w Australii[22], Kanadzie[23], Nowej Zelandii[34] i w Stanach Zjednoczonych[2] oraz srebrnej w Wielkiej Brytanii[25]. W 1997, z uwagi na wewnętrzne konflikty, zespół zawiesił działalność na trzynaście lat[35].

Reaktywacja Soundgarden miała miejsce 1 stycznia 2010[36]. Trzy lata później muzycy opublikowali szósty album studyjny King Animal[37], który zadebiutował na 5. pozycji w zestawieniu Billboard 200[20]. W maju 2017 Cornell popełnił samobójstwo[38].

Albumy studyjne

Rok Dane dot. albumu Pozycje na listach przebojów Sprzedaż Certyfikat
USA
[20]
AUS
[39]
CAN
[40]
DEU
[41]
FIN
[42][43]
GBR
[19]
NLD
[44]
NOR
[45]
NZL
[46]
SWE
[47]
1988 Ultramega OK
  • Wydany: 31 października 1988
  • Wytwórnia: SST
  • Format: CD, kaseta, LP
– – – – – – – – – –
1989 Louder Than Love
  • Wydany: 5 września 1989
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
108 – – – – – – – – –
1991 Badmotorfinger
  • Wydany: 8 października 1991
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
39 27 50 – – 39 – – 16 –
1994 Superunknown
  • Wydany: 8 marca 1994
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
1 1 2 13 5 4 11 5 1 3
  • AUS: 3× platynowa płyta[22]
  • CAN: 3× platynowa płyta[23]
  • GBR: 3× platynowa płyta[25]
  • ITA: złota płyta[30]
  • NLD: złota płyta[27]
  • NZL: platynowa płyta[28]
  • USA: 6× platynowa płyta[2]
  • SWE: 2× platynowa płyta[29]
1996 Down on the Upside
  • Wydany: 21 maja 1996
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
2 1 4 15 4 7 12 6 1 3
  • AUS: platynowa płyta[48]
  • CAN: platynowa płyta[23]
  • GBR: srebrna płyta[25]
  • NZL: platynowa płyta[34]
  • USA: platynowa płyta[2]
2012 King Animal
  • Wydany: 13 listopada 2012
  • Wytwórnia: Republic
  • Format: CD, LP, DI
5 6 6 10 10 21 24 13 4 25
„–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

Albumy koncertowe

Rok Dane dot. albumu Pozycje na listach przebojów
USA
[20]
BEL (FL)
[49]
BEL (WA)
[50]
DEU
[41]
ESP
[51]
SWI
[52]
UK
[19]
2011 Live on I-5
  • Wydany: 22 marca 2011
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, DI
47 – – – – – 130
2019 Live from the Artists Den – 87 77 39 78 32 –
„–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

Kompilacje

Rok Dane dot. albumu Pozycje na listach przebojów Sprzedaż Certyfikat
USA
[20]
AUS
[39]
BEL (FL)
[49]
BEL (WA)
[50]
CAN
[40]
DEU
[41]
ESP
[51]
GBR
[19]
ITA
[53]
NLD
[44]
NOR
[45]
NZL
[46]
SWI
[52]
1990 Screaming Life/Fopp
  • Wydany: 11 maja 1990
  • Wytwórnia: Sub Pop
  • Format: CD, kaseta
– – – – – – – – – – – – –
1997 A-Sides
  • Wydany: 4 listopada 1997
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta
63 39 – – 51 – – 90 – – – 6 –
  • GBR: srebrna płyta[25]
2010 Telephantasm
  • Wydany: 28 września 2010
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, LP
24 20 96 76 15 73 66 83 48 97 35 12 94
  • GBR: srebrna płyta[25]
  • USA: platynowa płyta[2]
2012 The Classic Album Selection
  • Wydany: 21 maja 2012
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, box set
– – 149 193 – – – – – – – – –
2014 Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path
  • Wydany: 24 listopada 2014
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: 3-CD box set
– – – – – 86 71 – – – – – 86
„–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

EP

Rok Dane dot. minialbumu
1987 Screaming Life
  • Wydany: 1 października 1987
  • Wytwórnia: Sub Pop
  • Format: 12”, kaseta
1988 Fopp
  • Wydany: 1 sierpnia 1988
  • Wytwórnia: Sub Pop
  • Format: 12”
1990 Loudest Love
  • Wydany: październik 1990
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD
1992 Satanoscillatemymetallicsonatas (SOMMS)
  • Wydany: 23 czerwca 1992
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, LP
1995 Songs from the Superunknown
  • Wydany: 21 listopada 1995
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, CD-ROM
2011 Before the Doors: Live on I-5 Soundcheck
  • Wydany: 25 listopada 2011
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD
2013 King Animal Demos
  • Wydany: 20 kwietnia 2013
  • Wytwórnia: Republic
  • Format: 10”

Single

Rok Tytuł Pozycje na listach przebojów Sprzedaż Certyfikat Album
USA
[55]
AUS
[39][56]
CAN
[57]
DEU
[41]
FIN
[42][43]
FRA
[58]
GBR
[19]
IRL
[59]
ITA
[60]
NLD
[44]
NZL
[46]
SWE
[47]
SWI
[61]
1987 „Hunted Down” – – – – – – – – – – – – – Screaming Life (EP)
1989 „Flower” – – – – – – – – – – – – – Ultramega OK
„Loud Love” – – – – – – 87 – – – – – – Louder Than Love
„Hands All Over” – – – – – – 82 – – – – – –
1990 „Room a Thousand Years Wide” – – – – – – – – – – – – – –
1991 „Jesus Christ Pose” – – – – – – 30 – – – – – – Badmotorfinger
„Outshined” – 76 – – – – 50 – – – – – –
  • NZL: złota płyta[62]
1992 „Rusty Cage” – 80 – – – – 41 – – – – – –
  • NZL: złota płyta[62]
1994 „Spoonman” – 23 12 – 8 – 20 23 – 37 10 37 –
  • NZL: złota płyta[62]
Superunknown
„The Day I Tried to Live” – – – – – – 42 – – – – – –
  • NZL: złota płyta[62]
„Black Hole Sun” – 6 5 26 13 10 12 7 – 25 22 19 –
„My Wave” – 50 66 – – – – – – – 46 – –
„Fell on Black Days” – 52 66 – 10 – 24 14 – 45 – – –
  • NZL: platynowa płyta[62]
1996 „Pretty Noose” – 22 43 – 10 – 14 – 32 – 18 42 47 Down on the Upside
„Burden in My Hand” – 57 9 – – – 33 – – – – – –
  • NZL: złota płyta[62]
„Blow Up the Outside World” – 76 89 – – – 40 – – – – – –
1997 „Ty Cobb” – – – – – – – – – – – – –
„Bleed Together” – – – – – – – – – – – – – A-Sides
2010 „Black Rain” 96 90 44 – – – 109 – – – – – – Telephantasm
„The Telephantasm” – – – – – – – – – – – – –
2012 „Live to Rise” 110[c] – 69 – – – – – – – – – – The Avengers Soundtrack
„Been Away Too Long” – – 93 – – – – – – – – – – King Animal
2013 „By Crooked Steps” – – – – – – – – – – – – –
2017 „Beyond the Wheel”
(wczesna wersja)
– – – – – – – – – – – – – Ultramega OK
(reedycja)
2019 „New Damage” / „Blind Dogs” – – – – – – – – – – – – – Live from the Artists Den
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.

DVD

Rok Dane dot. albumu Uwagi
1990 Louder than Live
  • Wydany: 22 maja 1990
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: VHS
1992 Motorvision
  • Wydany: 17 listopada 1992
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: VHS
  • Zapis dwóch koncertów z 5 i 6 marca 1992 w Paramount Theatre[70]
2019 Live from the Artists Den
  • Wydany: 26 lipca 2019
  • Wytwórnia: Universal
  • Format: Blu-ray
  • Zapis koncertu z 17 lutego 2013, który odbył się w ramach serii Live from the Artists Den[71]

Teledyski

Rok Tytuł Reżyseria Źródło
1988 „Flower” Mark Miremont [72]
1989 „Loud Love” Kevin Kerslake [73]
1990 „Hands All Over” [74]
1991 „Jesus Christ Pose” Eric Zimmerman [75]
„Outshined” (wersja pierwsza) Matt Mahurin [76]
„Outshined” (wersja druga) Kevin Kerslake N/A
1992 „Rusty Cage” Eric Zimmerman [77]
1994 „Spoonman” Jeffrey Plansker [78]
„The Day I Tried to Live” Matt Mahurin [79]
„Black Hole Sun” Howard Greenhalgh [80]
„My Wave” Henry Shepherd [81]
„Fell on Black Days” Jake Scott [82]
1995 „Superunknown” Numillennia N/A
1996 „Pretty Noose” (wersja pierwsza) Frank Kozik [83]
„Pretty Noose” (wersja druga) Henry Shepherd [84]
„Burden in My Hand” Jake Scott [85]
„Blow Up the Outside World” Gerald Casale [86]
2010 „Get on the Snake” N/A N/A
„Black Rain” Brendon Small [87]
2012 „Live to Rise” Robert Hales [88]
„Been Away Too Long” Josh Graham [89]
2013 „By Crooked Steps” Dave Grohl [90]
„Halfway There” Josh Graham [91]

Soundtracki

Rok Utwór Soundtrack Album Źródło
1989 „Get on the Snake” Droga do domu Louder Than Love [92]
1990 „Heretic” Więcej czadu Deep Six
1992 „Loud Love” Świat Wayne’a Louder Than Love [93]
„Birth Ritual” i „Spoonman”[d] Singles: Original Motion Picture Soundtrack Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path / Superunknown [70][94]
1993 „Outshined” Prawdziwy romans Badmotorfinger [95]
1994 „Jesus Christ Pose” Cholerny świat [96]
1995 „Blind Dogs” Przetrwać w Nowym Jorku Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path [97]
1996 „Nothing to Say” Hype! The Motion Picture Soundtrack Screaming Life (EP) [98]
2001 „Spoonman” ATV Offroad Fury Superunknown [99]
2004 „My Wave” Ujarzmić fale [100]
„Rusty Cage” Grand Theft Auto: San Andreas Official Soundtrack Box Set Badmotorfinger [101]
2012 „Live to Rise” The Avengers (Original Motion Picture Soundtrack) Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path [102]
2013 „Been Away Too Long” NHL 14 King Animal [103]

Uwagi

  1. ↑ Dane dotyczące sprzedaży płyty pochodzą z końca 2016[37].
  2. ↑ Pierwszy milion egzemplarzy płyty dołączony był w formie darmowej do gry Guitar Hero: Warriors of Rock[54].
  3. ↑ Singel uplasował się jedynie na liście Bubbling Under Hot 100 Singles, zwiększoną o 25 utworów w stosunku do Billboard Hot 100[68].
  4. ↑ W filmie Samotnicy (1992, reż. Cameron Crowe) wykorzystano wersję demo utworu „Spoonman”[94].

Przypisy

  1. ↑ Bronze Statue Honours Soundgarden’s Chris Cornell in Seattle. Euronews. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-12)]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Gold & Platinum – RIAA. Recording Industry Association of America. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).
  3. ↑ Yarm 2012 ↓, s. 59.
  4. 1 2 3 Babula 2017 ↓, s. 49.
  5. ↑ Anderson 2007 ↓, s. 113.
  6. 1 2 Koziczyński 2010 ↓, s. 71.
  7. ↑ Prato 2009 ↓, s. 103; Yarm 2012 ↓, s. 103.
  8. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 72; Yarm 2012 ↓, s. 104–105
  9. ↑ Anderson 2007 ↓, s. 115; Prato 2009 ↓, s. 203.
  10. ↑ Prato 2009 ↓, s. 203, 205.
  11. 1 2 Anderson 2007 ↓, s. 118.
  12. 1 2 3 Anderson 2007 ↓, s. 120.
  13. ↑ Prato 2009 ↓, s. 211.
  14. ↑ Prato 2009 ↓, s. 212.
  15. 1 2 Koziczyński 2010 ↓, s. 74.
  16. 1 2 Yarm 2012 ↓, s. 157.
  17. 1 2 3 Anderson 2007 ↓, s. 119.
  18. 1 2 3 Koziczyński 2010 ↓, s. 73.
  19. 1 2 3 4 5 6 Soundgarden: Official Chart Company. Official Charts Company. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-06)]. (ang.).
  20. 1 2 3 4 5 6 7 8 Soundgarden – Chart History – Billboard 200. Billboard. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  21. ↑ Prato 2009 ↓, s. 266.
  22. 1 2 3 4 5 6 7 ARIA Charts – Accreditations – 2017 Albums. Australian Recording Industry Association. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-24)]. (ang.).
  23. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Gold/Platinum – Music Canada. Music Canada. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).
  24. 1 2 3 Certifications January 15 2006. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-01)]. (wł.).
  25. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Certified Awards. British Phonographic Industry. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).
  26. 1 2 Anderson 2007 ↓, s. 123.
  27. 1 2 3 Goud, Platina & Diamand [online], NVPI [dostęp 2025-02-28] (niderl.).
  28. 1 2 3 Albums Certification Search – Soundgarden. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).
  29. 1 2 3 Guld- och Platinacertifikat − År 1987−1998. Swedish Recording Industry Association. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-30)]. (szw.).
  30. 1 2 3 Certificazioni – FIMI – Soundgarden. Federazione Industria Musicale Italiana. [dostęp 2020-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-01)]. (wł.).
  31. 1 2 Soundgarden – Chart History – Mainstream Rock Songs. Billboard. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-04)]. (ang.).
  32. ↑ Soundgarden: The Recording Academy. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-02)]. (ang.).
  33. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 77.
  34. 1 2 3 NZ Top 40 Albums Chart – 30 March 1997. Recorded Music NZ. [dostęp 2021-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-18)]. (ang.).
  35. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 77; Yarm 2012 ↓, s. xiv.
  36. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 78.
  37. 1 2 3 Babula 2017 ↓, s. 53.
  38. ↑ Babula 2017 ↓, s. 55.
  39. 1 2 3 Discography Soundgarden. australian-charts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  40. 1 2 Canadian Albums Chart:
  41. 1 2 3 4 Discography Soundgarden. [dostęp 2017-08-24]. (niem.).
  42. 1 2 Timo Pennanen: Sisältää hitin - levyt ja esittäjät Suomen musiikkilistoilla vuodesta 1972 (in Finnish) (1st ed.). Helsinki: Tammi, 2006. ISBN 978-951-1-21053-5.
  43. 1 2 Discography Soundgarden. finnishcharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  44. 1 2 3 Discography Soundgarden. dutchcharts.nl. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-22)]. (niderl.).
  45. 1 2 Discography Soundgarden. norwegiancharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-30)]. (ang.).
  46. 1 2 3 Discography Soundgarden. charts.org.nz. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  47. 1 2 Discography Soundgarden. swedishcharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-03)]. (ang.).
  48. 1 2 ARIA Charts – Accreditations – 1997 Albums. Australian Recording Industry Association. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-25)]. (ang.).
  49. 1 2 Discography Soundgarden. Ultratop. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (niderl.).
  50. 1 2 Discography Soundgarden. Ultratop. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (niderl.).
  51. 1 2 Discography Soundgarden. spanishcharts.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  52. 1 2 Die Offizielle Schweizer Hitparade und Music Commuunity. Hitparade.ch. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (niem.).
  53. ↑ Discography Soundgarden. italiancharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  54. ↑ Mike Snider: Soundgarden’s ‘Telephantasm’ Gets ‘Guitar Hero’ Welcome. USA Today. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-09)]. (ang.).
  55. ↑ Soundgarden – Chart History – Hot 100. Billboard. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-19)]. (ang.).
  56. ↑ Ryan Gavin: Australia’s Music Charts 1988–2010. Mt. Martha, VIC, Moonlight Publishing, 2011.
  57. ↑ Canadian Singles Chart:
  58. ↑ Soundgarden – Black Hole Sun. lescharts.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-04)]. (fr.).
  59. ↑ Soundgarden. Irish Recorded Music Association. [dostęp 2017-08-25]. (ang.).
  60. ↑ Soundgarden – Pretty Noose. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-04)]. (ang.).
  61. ↑ Soundgarden – Pretty Noose. Hitparade.ch. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-04)]. (niem.).
  62. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Single Certification Search – Soundgarden. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).
  63. 1 2 ARIA Singles Chart Charts Week Commencing 29 May 2017. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-24)]. (ang.).
  64. 1 2 Certificados – Pro-Música Brasil. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-06)]. (port.).
  65. 1 2 Danish Single Certifications – Soundgarden – Black Hole Sun. IFPI Danmark. [dostęp 2025-04-06]. (duń.).
  66. 1 2 Spanish Single Certifications – Soundgarden – Black Hole Sun. Productores de Música de España. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).
  67. 1 2 Certificazioni – FIMI. Federazione Industria Musicale Italiana. [dostęp 2021-01-18]. (wł.).
  68. ↑ Soundgarden – Chart History – Bubbling Under Hot 100. Billboard. [dostęp 2017-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-05)]. (ang.).
  69. ↑ Prato 2009 ↓, s. 302.
  70. 1 2 Koziczyński 2010 ↓, s. 75.
  71. ↑ Soundgarden: ‘Live from the Artists Den’ Unboxing Video. Blabbermouth.net. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-12)]. (ang.).
  72. ↑ Soundgarden – „Flower”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  73. ↑ Soundgarden – „Loud Love”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  74. ↑ Soundgarden – „Hands All Over”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  75. ↑ Soundgarden – „Jesus Christ Pose”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  76. ↑ Soundgarden – „Outshined”. [dostęp 2019-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-30)]. (ang.).
  77. ↑ Soundgarden – „Rusty Cage”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  78. ↑ Soundgarden – „Spoonman”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  79. ↑ Soundgarden – „The Day I Tried to Live”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  80. ↑ Soundgarden – „Black Hole Sun”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  81. ↑ Soundgarden – „My Wave”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  82. ↑ Soundgarden – „Fell on Black Days”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  83. ↑ Soundgarden – „Pretty Noose” (Version 1: Concept). mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  84. ↑ Soundgarden – „Pretty Noose” (Version 2: Performance). mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  85. ↑ Soundgarden – „Burden in My Hand”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  86. ↑ Soundgarden – „Blow Up the Outside World”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  87. ↑ Soundgarden – „Black Rain”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  88. ↑ Soundgarden – „Live to Rise”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  89. ↑ Soundgarden – „Been Away Too Long”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  90. ↑ Soundgarden – „By Crooked Steps”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  91. ↑ Mary Ouellette: Soundgarden Unveil Cosmic „Halfway There” Video. Loudwire. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
  92. ↑ Chris Nickson: Soundgarden: New Metal Crown. St. Martin’s Press, 1995. ISBN 978-0312136079. (ang.).
  93. ↑ Ian Gassman: Ranking Every Song on the Wayne’s World Soundtrack. Paste. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
  94. 1 2 Prato 2009 ↓, s. 338–339.
  95. ↑ Soundgarden – True Romance. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)]. (ang.).
  96. ↑ Soundgarden – Jesus Christ Pose. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-20)]. (ang.).
  97. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 76.
  98. ↑ Soundgarden – Hype!. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-31)]. (ang.).
  99. ↑ ATV Offroad Fury Soundtrack. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-07)]. (ang.).
  100. ↑ Riding Giants – Original Soundtrack. AllMusic. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-26)]. (ang.).
  101. ↑ Tom Bramwell: GTA: San Andreas Soundtrack Listing. Eurogamer. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-01)]. (ang.).
  102. ↑ Soundgarden: New Song „Live to Rise” Available for Streaming. Blabbermouth.net. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-04)]. (ang.).
  103. ↑ Listen to the NHL 14 Soundtrack. EA Sports. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-05)]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne