Dziwuszka purpurowa
| Haemorhous purpureus[1] | |||
| (J.F. Gmelin, 1789) | |||
![]() Samiec | |||
![]() Samica | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
dziwuszka purpurowa | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() w sezonie lęgowym występuje przez cały rok zimowiska | |||
Dziwuszka purpurowa[4], dziwonia purpurowa[5] (Haemorhous purpureus) – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Zamieszkuje Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Wyróżniono dwa podgatunki Haemorhous purpureus[2][6]:
- H. purpureus purpureus (J.F. Gmelin, 1789) – dziwuszka purpurowa[4] – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Kanada, północno-wschodnie USA.
- H. purpureus californicus (S.F. Baird, 1858) – dziwuszka różowa[4] – południowo-zachodnia Kanada, zachodnie USA.
Morfologia
Długość ciała 13,5–14,5 cm; masa ciała 17,5–28,4 g[2].
U samca głowa, gardło, pierś oraz grzbiet malinowoczerwone z ciemnymi policzkami i kreskami na grzbiecie; brzuch biały, w czerwono-brązowe kreski. Samica z wierzchu szarobrązowo kreskowana, z wyraźną białą brwią i plamą policzkową; spód ciała biały, w brązowe kreski. U obu płci wcięty ogon. Młode podobne bardziej do samicy, bardziej płowe.
Zasięg, środowisko
Lasy iglaste i mieszane północno-zachodniej, środkowej i północno-wschodniej Ameryki Północnej; także na zachodnim wybrzeżu po Kalifornię na południu. Zimę spędza na południe od środkowej i środkowo-wschodniej Ameryki Północnej, także na środkowym i południowym zachodzie Ameryki Północnej (na południu po skrajnie północno-zachodni Meksyk).
Status zagrożenia
IUCN uznaje dziwuszkę purpurową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2025)[3]. Według szacunków organizacji Partners in Flight, liczebność populacji wynosi około 6,5 miliona dorosłych osobników[3][7]. Według szacunków North American Breeding Bird Survey, liczebność populacji w latach 1966–2019 spadła o około 32%[7]; obecnie (2025) trend liczebności oceniany jest jako lekko wzrostowy[3].
Przypisy
- 1 2 Haemorhous purpureus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 Clement, P.: Purple Finch (Carpodacus purpureus). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-13)].
- 1 2 3 4 BirdLife International, Haemorhous purpureus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2025, wersja 2025-2 [dostęp 2026-05-04] (ang.).
- 1 2 3 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Carduelini Vigors, 1825 (wersja: 2024-10-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-05-04].
- ↑ P. Mielczarek & W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 412, 1999.
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-05-04] (ang.).
- 1 2 Purple Finch Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2026-05-04]. (ang.).
Bibliografia
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Purple Finch. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).



