Eberswalde
![]() | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj związkowy | |||
| Burmistrz |
Götz Herrmann | ||
| Powierzchnia |
93,64 km² | ||
| Wysokość |
25 m n.p.m. | ||
| Populacja (15 maja 2022) |
| ||
| • liczba ludności |
| ||
| • gęstość |
434 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
03334 | ||
| Kod pocztowy |
16225 - 16227 | ||
| Tablice rejestracyjne |
BAR, EW, BER | ||
Położenie na mapie Brandenburgii ![]() | |||
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |||
| Strona internetowa | |||
Eberswalde (1970–1993 Eberswalde-Finow) – miasto w północno-wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Brandenburgia, siedziba powiatu Barnim. Leży nad kanałami Odra-Hawela oraz Finow, około 45 km na północny wschód od centrum Berlina i 22 km na zachód od granicy z Polską. Powstało z połączenia miast Eberswalde i Finow.
Historia

Miasto zostało założone w 1254 roku. W 1319 miasto zdobył książę Meklemburgii Henryk II Lew[2]. W latach 1373–1415 wraz z Marchią Brandenburską znajdowało się pod panowaniem Korony Czeskiej. W 1499 ucierpiało z powodu pożaru. W trakcie wojny trzydziestoletniej w 1628 w mieście stacjonował czeski wódz Albrecht von Wallenstein.
Od 1701 część Królestwa Prus, a od 1871 Cesarstwa Niemieckiego. Od 1911 roku leżało w rejencji poczdamskiej w prowincji Brandenburgia. W 1913 w Eberswalde dokonano niezwykle cennego odkrycia archeologicznego wykopując „skarb z Eberswalde” – naczynia, biżuterię i inne przedmioty pochodzące z epoki brązu[3].
Podczas II wojny światowej, w latach 1944-1945, w Eberswalde i Finow znajdowały się dwa podobozy obozu koncentracyjnego Ravensbrück, w których więziono i wykorzystywano do pracy przymusowej ponad 1400 kobiet, głównie narodowości polskiej, rosyjskiej, włoskiej i ukraińskiej, ale także francuskiej, jugosłowiańskiej, holenderskiej, węgierskiej, duńskiej, greckiej, belgijskiej, luksemburskiej, austriackiej i niemieckiej[4]. Kobiety były ofiarami niedożywienia, złych warunków sanitarnych, bicia i tortur[4]. W podobozie Eberswalde wybuchła krótka epidemia czerwonki i gruźlicy, a ciała zmarłcyh więźniarek wysyłano na kremację do głównego obozu Ravensbrück[4].
W latach 1949–1990 część NRD, w okręgu Frankfurt. 22 marca 1970 Eberswalde połączono z miejscowością Finow, po czym nazwę miasta zmieniono na Eberswalde-Finow. 1 lipca 1993 przywrócono nazwę Eberswalde, jednakże Finow pozostał częścią miasta. Na cmentarzu w Finow znajduje się grób przymusowych robotników z Polski, Włoch i ZSRR.
Dzielnice miasta
Miasto Eberswalde składa się z następujących dzielnic: Brandenburgisches Viertel, Eberswalde 1, Eberswalde 2, Finow, Sommerfelde, Ostend, Nordend, Westend, Südend.
Transport
Na zachód od miasta przebiega autostrada A11 jako połączenie Berlina ze Szczecinem. Przez Eberswalde przebiega także droga krajowa B167 łącząca Neuruppin ze Frankfurtem nad Odrą.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Eberswalde Hauptbahnhof oraz funkcjonuje jeden z trzech systemów trolejbusowych w Niemczech.
Współpraca
Miejscowości partnerskie:
Galeria
Ratusz
- Grób robotników przymusowych z Polski, Włoch i ZSRR
Skarb z Eberswalde
Przypisy
- ↑ Ergebnisse des Zensus 2022 - Bevölkerungszahlen - Stichtag 15. Mai 2022 [online] [dostęp 2025-08-07] (niem.).
- ↑ Edward Rymar. Rywalizacja o ziemię lubuską i kasztelanię międzyrzecką w latach 1319–1326, ze szczególnym uwzględnieniem stosunków pomorsko-śląskich. „Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka”. XXXIV (4), s. 477, 1979. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk. ISSN 0037-7511.
- ↑ Trasy dojazdowe do Berlina. W: A.Górny Z.Kulczycki: Przewodnik po Niemieckiej Republice Demokratycznej. Warszawa: SiT, 1978, s. 40.
- 1 2 3 Geoffrey P. Megargee: The United States Holocaust Memorial Museum Encyclopedia of Camps and Ghettos 1933–1945. Volume I. Indiana University Press, United States Holocaust Memorial Museum, 2009, s. 1200–1201, 1203–1204. ISBN 978-0-253-35328-3. (ang.).




