Edward Wesołek

Edward Wesołek
Wiktor Edward Wesołek
ksiądz
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

5 marca 1945
Byczki

Krajowy Duszpasterz Romów
Okres sprawowania

1979–1996

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

FSSPX

Śluby zakonne

1975

Diakonat

1975

Prezbiterat

14 lutego 1976

Edward Wesołek FSSPX, właściwie Wiktor Edward Wesołek (ur. 5 marca 1945 w Byczkach) – polski duchowny, pisarz, społecznik, znawca kultury, języka i zwyczajów cygańskich[1], organizator życia religijnego polskich Romów, Krajowy Duszpasterz Romów w latach 1979–1996.

Życiorys

W latach 1967–1998 zakonnik Towarzystwa Jezusowego (do nowicjatu przystąpił 25 sierpnia 1967, zaś 14 lutego 1976 na kapłana wyświęcił go bp Zbigniew Kraszewski[2]). Przebywał w klasztorach jezuickich w: Piotrkowie Trybunalskim, Bydgoszczy, Świętej Lipce i Kaliszu. Pracował jako katecheta i kapelan szpitalny[3]. Od pierwszej połowy lat siedemdziesiątych XX wieku prowadził przygotowanie do I komunii świętej wśród cygańskich dzieci. Z czasem zaangażował się w ewangelizację i pomoc społeczną polskim Romom. W 1978 roku, z inspiracji biskupa Władysława Miziołka, Konferencja Episkopatu Polski wyznaczyła go na pierwszego Krajowego Duszpasterza Romów. Jego staraniem wzrosła świadomość dotycząca wiary katolickiej, a także poziom edukacji wśród mniejszości cygańskiej w Polsce[4]. Od 1981 roku inicjator i organizator corocznych pielgrzymek cygańskich do klasztoru paulinów na Jasnej Górze[5]. Od 1984 roku organizował podobne pielgrzymki do klasztoru kapucynów w Rywałdzie. W 1992 roku, celem rozwoju misji wśród Romów, założył w Kutnie Towarzystwo Apostolskich Pomocnic i pozyskał dla niego pałac w Bajerzu[6].

W 1996 roku przeniesiony do klasztoru jezuitów w Kaliszu. Od 1997 roku zaangażowany w duszpasterstwo w klasycznej formie rytu rzymskiego. Początkowo zgłosił akces do Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra (FSSP). Z powodu braku zainteresowania władz kościelnych dla zorganizowania apostolatu FSSP w Poznaniu przystąpił do przeoratu Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (FSSPX). Był pierwszym kapłanem z Polski, który przeszedł do Bractwa. W 1998 roku wystąpił z zakonu jezuitów, a w 1999 roku został formalnie członkiem bractwa lefebrystów. Za przynależność do FSSPX został suspendowany[7].

W 1998 roku zangażował się w sprawę oświęcimskiego Żwirowiska, gdzie odprawiał Mszę Świętą i wygłaszał kazania[8]. Poparcie udzielone Kazimierzowi Świtoniowi zwróciło uwagę szerszej opinii publicznej na istnienie tradycjonalistów katolickich i apostolatu FSSPX w Polsce. W kolejnych latach jako członek FSSPX prowadził duszpasterstwo w województwach kujawsko-pomorskim i pomorskim (Bajerze, Sopot, Toruń). Prowadzi dom rekolekcyjny FSSPX bł. Zefiryna w Bajerzu[9]. W latach 1997–2012 stał na czele Towarzystwa Błogosławionego Zefiryna, które kontynuuje w Bajerzu misję Towarzystwa Apostolskich Pomocnic[10].

W dniu 14 lutego 2026 w Bajerzu obchodził 50-lecie święceń kapłańskich[2].

Przypisy

  1. ↑ Spotkanie autorskie z Księdzem Edwardem Wesołkiem. Biblioteka Biała Rawska, 2013. [dostęp 2025-10-16]. (pol.).
  2. 1 2 Półwiecze kapłaństwa ks. Edwarda Wesołka FSSPX [online], Wiadomości Tradycji Katolickiej, 3 marca 2026 [dostęp 2026-03-06].
  3. ↑ Pierwszy polski ksiądz przechodzi do Bractwa Św. Piusa X. Zawsze Wierni nr 20, 1998-02-01. [dostęp 2025-10-17]. (pol.).
  4. ↑ Łukasz Kwadrans: Edukacja Romów: Studium porównawcze na przykładzie Czech, Polski i Słowacji. Wrocław - Wałbrzych: Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Angelusa Silesiusa, 2008, s. 194. ISBN 978-83-88425-48-6.
  5. ↑ Eugeniusz Kwiatkowski: Ksiądz Edward Wesołek – legendarny duszpasterz Romów i obrońca tradycji. Blog o Auschwitz – historia nazistowskiego obozu koncentracyjnego, 2024-11-24. [dostęp 2025-10-16]. (pol.).
  6. ↑ Pałac w Bajerzu. Szlak Tradycji i Smaku. [dostęp 2025-10-17]. (pol.).
  7. ↑ Marcin Dominik Zdort: Jezuita wybiera Lefebvre’a. Rzeczpospolita, 1998-03-17. [dostęp 2025-10-16]. (pol.).
  8. ↑ Paweł Petryka: Dolina krzyży. Świękokrzyski Sztetl. [dostęp 2025-10-17]. (pol.).
  9. ↑ Marek Weckwerth: Tajemnice Bajerza i pałac Lefebrystów. Gazeta Pomorska, 2011-05-16. [dostęp 2025-10-16]. (pol.).
  10. ↑ Bajerze. Oczami Duszy. [dostęp 2025-10-17]. (pol.).