Edwin Pitman

Edwin Pitman
Państwo działania

 Australia

Data i miejsce urodzenia

20 października 1897
Melbourne

Data i miejsce śmierci

21 lipca 1993
Kingston, Tasmania

Specjalność: statystyka, matematyka
Alma Mater

Uniwersytet w Melbourne

Doktor honoris causa
Uniwersytet Tasmański – 1977
Praca naukowo-dydaktyczna
Uczelnia

Uniwersytet Nowej Zelandii
Uniwersytet Tasmański

Nagrody

Medal Pitmana

Edwin James George Pitman (ur. 20 października 1897 w Melbourne, zm. 21 lipca 1993 w Kingston, Tasmania)[1] – australijski statystyk i matematyk, profesor Uniwersytetu Tasmańskiego[2].

Życiorys

Studiował na Uniwersytecie w Melbourne. W latach 1922–1923 wykładał matematykę na Uniwersytecie Nowej Zelandii[3]. Od 1926 aż do odejścia na emeryturę w 1962 był profesorem na Uniwersytecie w Tasmanii[4]; w 1977 został doktorem honoris causa tej uczelni[1].

Zajmował się statystyką i teorią prawdopodobieństwa. Był współtwórcą (obok Ronalda Fishera) testu permutacyjnego Fishera-Pitmana[5].

Członek założyciel i drugi prezes Australian Mathematical Society. Działał również w Statistical Society of Australia, które w 1978 ufundowało nagrodę nazwaną na jego cześć Medalem Pitmana; Pitman był pierwszym laureatem tej nagrody[3].

Przypisy

  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać John J. O’Connor; Edmund F. Robertson: Edwin Pitman w MacTutor History of Mathematics archive (ang.) [dostęp 2025-06-07]
  2. ↑ Jane Pitman, Edwin James George Pitman (1897–1993) [online], Australian Dictionary of Biography, 2020 [dostęp 2025-06-07] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-29] (ang.).
  3. 1 2 Edwin J. G. Pitman (1897-1993) Australian Academy of Science, Biographical Memoirs of Deceased Fellows. www.asap.unimelb.edu.au. [dostęp 2022-04-14]. (ang.).
  4. ↑ P. Sprent. E. J. G. Pitman, 1897–1993. „Journal of the Royal Statistical Society, Series A”. 157 (1), s. 153–154, 1994. DOI: 10.1111/j.1467-985X.1994.tb00551.x. (ang.).
  5. ↑ Szkutnik, T., & Wójciak, M. (2014). Metody nieparametryczne jako podstawa estymacji modeli ekonometrycznych z odstającymi obserwacjami. „Studia Ekonomiczne”, (193), 88-111.