Eileen Gu

Eileen Gu
谷爱凌
Ilustracja
Eileen Gu podczas igrzysk olimpijskich młodzieży w Lozannie w 2020 roku
Data i miejsce urodzenia

3 września 2003
San Francisco

Klub

Beijing Nanshan Ski Resort[1]

Wzrost

ok. 175 cm[2]

Reprezentacja

 USA (do 2019)
 Chiny (od 2019)

Debiut w PŚ

23 listopada 2018, Stubai (11. miejsce – slopestyle)

Pierwsze punkty w PŚ

23 listopada 2018, Stubai (11. miejsce – slopestyle)

Pierwsze podium w PŚ

12 stycznia 2019, Font-Romeu (2. miejsce – slopestyle)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

27 stycznia 2019, Seiser Alm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Puchar Świata (Slopestyle)
3. miejsce
2018/2019
Reprezentacja  Chiny
Igrzyska olimpijskie
złotoPekin 2022narciarstwo dowolne
(big air)
złotoPekin 2022narciarstwo dowolne
(halfpipe)
złotoMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo dowolne
(halfpipe)
srebroPekin 2022narciarstwo dowolne
(slopestyle)
srebroMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo dowolne
(slopestyle)
srebroMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo dowolne
(big air)
Mistrzostwa świata
złoto Aspen 2021 halfpipe
złoto Aspen 2021 slopestyle
brąz Aspen 2021 big air
Igrzyska olimpijskie młodzieży
złoto Lozanna 2020 big air
złoto Lozanna 2020 halfpipe
srebro Lozanna 2020 slopestyle
Winter X-Games
złoto Aspen 2024 SuperPipe
złoto Aspen 2021 SuperPipe
złoto Aspen 2021 Slopestyle
brąz Aspen 2021 Big air
Puchar Świata (OPP)
Kryształowa Kula
2021/2022
2. miejsce
2023/2024
3. miejsce
2024/2025
Puchar Świata (Halfpipe)
Mała Kryształowa Kula
2021/2022
Mała Kryształowa Kula
2023/2024
3. miejsce
2024/2025

Eileen Gu[3], znana także jako Gu Ailing[4] i Gu Ailing Eileen[3] (chiń. 谷爱凌; ur. 3 września 2003 w San Francisco) – amerykańsko-chińska narciarka dowolna specjalizująca się w konkurencjach slopestyle, halfpipe oraz big air, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich.

Oprócz sportu zajmuje się także modelingiem, ponadto jest osobą wpływową w obszarze biznesu, współpracując z licznymi międzynarodowymi markami, przez co nieraz zajmowała czołowe miejsca na liście najlepiej opłacanych sportsmenek na świecie magazynu Forbes.

Młodość i wykształcenie

Urodziła się 3 września 2003 roku w San Francisco w Stanach Zjednoczonych jako córka Chinki i Amerykanina[4][2]. Jej matka, Yan Gu, chińska imigrantka pierwszego pokolenia i była instruktorka narciarstwa w ośrodku w okolicach jeziora Tahoe, wychowywała ją samotnie[5][2][6]. Niewiele natomiast wiadomo o ojcu Gu, ona sama unika publicznego wypowiadania się na jego temat[2]. Dziadek Eileen Gu ze strony matki był chińskim urzędnikiem rządowym, głównym inżynierem elektrykiem w Ministerstwie Mieszkalnictwa i Rozwoju Obszarów Miejsko-Wiejskich Chin[5].

Za sprawą matki w wieku trzech lat zaczęła jeździć na nartach, natomiast jako ośmiolatka dołączyła do zespołu narciarstwa dowolnego w ośrodku Northstar California Resort[7][8][9].

Na poziomie szkoły podstawowej i gimnazjum uczyła się w Katherine Delmar Burke School, natomiast później uczęszczała do szkoły średniej San Francisco University High School. Uzyskawszy 1580 na 1600 punktów w teście SAT ukończyła tę szkołę rok wcześniej jako pierwsza uczennica w jej historii[8]. W 2020 roku została przedwcześnie przyjęta na Uniwersytet Stanforda, alma mater swojej matki, jednak plany rozpoczęcia studiów przełożyła na czas po igrzyskach olimpijskich w 2022 roku[8][7]. W 2022 roku została studentką pierwszego roku fizyki kwantowej na Uniwersytecie Stanforda, ponadto podjęła tam też studia na kierunku stosunki międzynarodowe[8][10][11]. Przed rozpoczęciem studiów w okresach letnich wyjeżdżała do Pekinu w celu uczestniczenia w kursach przygotowawczych z matematyki[12]. Podczas studiów została członkinią bractwa Kappa Kappa Gamma[13]. W 2024 roku dołączyła do programu wymiany z Uniwersytetem Oksfordzkim[8].

Życie pozasportowe

Kwestia narodowości i obywatelstwa

Eileen Gu pod względem przynależności narodowej określa siebie jako „mieszane dziecko”, ponadto w mediach wypowiadała się o sprawie swojej narodowości w ten sposób: „Kiedy jestem w Stanach Zjednoczonych, jestem Amerykanką, ale kiedy jestem w Chinach, jestem Chinką”[2][11][12]. W innej medialnej wypowiedzi stwierdziła z kolei: „Nikt nie może zaprzeczyć, że jestem Amerykanką, nikt nie może zaprzeczyć, że jestem Chinką”[14].

W czerwcu 2019 roku na swoim profilu w serwisie Instagram ogłosiła, że zmienia przynależność reprezentacyjną, z amerykańskiej na chińską[4][7][15]. Motywy swojej decyzji o reprezentowaniu na arenach sportowych kraju swojej matki wyjaśniła następująco:

Możliwość przyczynienia się do zainspirowania milionów młodych ludzi tam, gdzie urodziła się moja mama, podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, to niepowtarzalna okazja, aby pomóc w promocji sportu, który kocham[7][12][15].

W związku z jej posunięciem w kolejnych latach w mediach poruszana była kwestia jej obywatelstwa, na co w niemałej mierze wpływ miała podana do publicznej wiadomości informacja przez firmę Red Bull, jednego ze sponsorów Gu, że sportsmenka rzekomo zrzekła się amerykańskiego paszportu, aby reprezentować Chiny, z którego to twierdzenia jednak firma niedługo później wycofała się w następstwie nacisków ze strony amerykańskiej prasy[12][16]. Chińskie prawo nie uznaje posiadania podwójnego obywatelstwa, a zgodnie z Regułą 41 Karty Olimpijskiej, Gu musiała posiadać obywatelstwo chińskie, aby móc reprezentować ten kraj[16][6][12]. Różni analitycy twierdzili, że w takim przypadku Gu nie mogła jednocześnie zachować amerykańskiego obywatelstwa, a serwis Yahoo Sports spekulował, czy mogła zawrzeć jakąś umowę z rządzącą Chinami Komunistyczną Partią Chin w celu zachowania amerykańskiego paszportu[12][6]. Chiński Konsulat Generalny w Nowym Jorku w wywiadzie dla BBC poinformował, że Gu musiałaby zostać naturalizowana lub uzyskać status stałego rezydenta w Chinach, aby móc je reprezentować[16]. Międzynarodowy Komitet Olimpijski w mailu do hongkońskiej gazety „South China Morning Post” poinformował, że Gu uzyskała chińskie obywatelstwo w 2019 roku oraz że widział kopię jej chińskiego paszportu przedłożoną przez Chiński Komitet Olimpijski[17]. Nie pojawił się jednak żaden dowód na zrzeczenie się przez nią amerykańskiego obywatelstwa[2]. Sama Eileen Gu nigdy publicznie nie odniosła się do sprawy swojego obywatelstwa[12][16].

W przestrzeni medialnej pojawiły się także doniesienia o tym, że prawne związanie się z Chinami było dla Eileen Gu bardzo opłacalne. Według amerykańskich dzienników „The Wall Street Journal” i „New York Post”, Gu oraz Zhu Yi, urodzona w USA łyżwiarka figurowa, która także zdecydowała się reprezentować Chiny, w 2025 roku otrzymały łącznie 6,6 miliona dolarów od Miejskiego Biura Sportu w Pekinie za „starania o uzyskanie doskonałych wyników w kwalifikacjach do zimowych igrzysk olimpijskich w Mediolanie w 2026 roku”. Raporty fiskalne miały także wzmiankować o otrzymaniu przez obie w ciągu trzech poprzednich lat prawie 14 milionów dolarów (prawie 100 milionów yuanów) od pekińskiego biura[10][18]. Wypłaty zostały ujawnione, gdy budżet Miejskiego Biura Sportu w Pekinie został opublikowany w internecie wraz z nazwiskami Gu i Zhu. Ich nazwiska zostały później usunięte z raportu publicznego[18]. Z powodu ujawnienia tych faktów na Gu w przestrzeni internetowej spadła krytyka; zarzucano jej m.in. bycie płatnym agentem Chin i zdradę Stanów Zjednoczonych[10].

Zainteresowania i działalność modelingowa

Poza narciarstwem dowolnym interesuje się jeździectwem, wspinaczką skalną, koszykówką, biegami narciarskimi, lekkoatletyką i grą na fortepianie[19][8]. Mówi biegle po angielsku oraz chińsku (mandaryńsku)[2][6][12].

Eileen Gu podejmuje się również pracy w charakterze modelki, m.in. uczestnicząc w projektach reklamowych różnych marek modowych[3][7]. Ma na koncie współpracę z takimi międzynarodowymi markami ze świata mody, jak Victoria’s Secret, Louis Vuitton, Tiffany & Co., Gucci i Fendi[10][7]. Jest związana kontraktami z agencją modelek IMG Models Worldwide i pojawiła się na okładkach wielu magazynów modowo-lifestyle’owych, tj. m.in. Cosmopolitan, Marie Claire, V, hongkońska edycja Vogue’a, chińska edycja Elle, chińska edycja InStyle oraz singapurska edycja Harper’s Bazaar[7][2][9]. Chodziła po wybiegach m.in. w Mediolanie, Szanghaju, Paryżu i Nowym Jorku, zapraszano ją też na związane z modą wydarzenia w postaci Met Gali czy Paris Fashion Week[7][8][3][9].

Znaczenie biznesowe, wartość komercyjna i wpływ na media

Według stanu na 2022 rok współpracuje biznesowo z ponad 23 podmiotami, wśród których znajdują się m.in. Red Bull, Louis Vuitton, IWC Schaffhausen, Tiffany & Co., Porsche, a ponadto chińskie firmy, tj. Anta Sports, Mengniu Dairy, Luckin Coffee, China Mobile i Bank of China[2][20][10][12]. Pełni przy tym rolę ambasadorki marek IWC Schaffhausen i TCL Electronics, ponadto jest członkinią inicjatywy marki Victoria’s Secret o nazwie VS Collective[21][22][2].

Różne źródła szacują, że jej wynagrodzenie za pojedynczy projekt reklamowy wynosi ponad 2 miliony dolarów[2]. Według szanghajskiej firmy badającej rynki CBN Data, Gu w 2021 roku zarobiła ponad 200 milionów yuanów (31,4 miliona dolarów) na samych projektach reklamowych marek, z którymi współpracuje[20]. Wielokrotnie trafiała na czołowe miejsca listy najlepiej opłacanych sportsmenek na świecie (The World’s Highest-Paid Female Athletes) magazynu Forbes; w 2023 roku znalazła się na drugim miejscu tej listy, w 2024 roku na trzecim, a w 2025 roku na czwartym[23][24][25]. Według informacji medialnych, z wynoszącego 23,1 miliona dolarów łącznego dochodu Gu w 2025 roku tylko niewielka jego część – około 100 tysięcy dolarów – pochodziła z nagród pieniężnych w sporcie[26].

W 2020 roku została umieszczona na liście 30 najbardziej wpływowych ludzi nie mających ukończonego 30 roku życia ze świata rozrywki i sportu w Chinach (China 30 Under 30 entertainment and sports list) magazynu Forbes jako najmłodsza osoba w historii, z kolei dwa lata później trafiła na listę 100 najbardziej wpływowych ludzi 2022 roku (The 100 Most Influential People of 2022) tygodnika „Time”[3][27][28]. Jej profil w serwisie społecznościowym Instagram obserwuje 4,1 miliona osób (stan na 2026 rok), z kolei konto Gu w serwisie mikroblogowym Weibo ma ponad 5 milionów obserwujących (stan na 2022 rok)[29][2].

Kariera

W wieku dziewięciu lat została mistrzynią grupy juniorskiej organizacji USA Snowboard and Freeski Association, a jako trzynastolatka przeszła do grona seniorów[4]. 23 lutego 2018 roku zadebiutowała w międzynarodowej rywalizacji pod egidą FIS, kiedy to na rozgrywanych w Aspen/Buttermilk zawodach sezonu 2017/2018 Pucharu Ameryki Północnej zajęła 4. miejsce w konkurencji slopestyle[30]. Na tych samych zawodach tego samego dnia była także zgłoszona do konkurencji big air, jednak w niej nie wystartowała[31].

Na przełomie sierpnia i września 2018 roku wystartowała w mistrzostwach świata juniorów w Cardronie, na których zajęła 5. miejsce w konkurencjach slopestyle oraz halfpipe[32][33]. 23 listopada 2018 roku zadebiutowała i zarazem zdobyła pierwsze punkty w Pucharze Świata, zajmując na rozgrywanych w Stubai zawodach sezonu 2018/2019 11. miejsce w slopestyle’u[34]. 12 stycznia 2019 roku zaliczyła pierwsze podium w PŚ, z dorobkiem 78,03 pkt plasując się na 2. miejscu w slopestyle’u na zawodach w Font-Romeu, na których rozdzieliła na podium Szwajcarki Sarah Höfflin (78,52 pkt) i Giulię Tanno (74,54 pkt)[35]. Także na sezon 2018/2019 przypada pierwsze zwycięstwo Gu w PŚ – miało ono miejsce 27 stycznia 2019 roku na zawodach w Seiser Alm, kiedy w konkurencji slopestyle z dorobkiem 84,40 pkt wyprzedziła na podium Kanadyjkę Megan Oldham (83,00 pkt) i Amerykankę Julię Krass (77,30 pkt)[3][36]. W 2019 roku Gu była również zgłoszona do rywalizacji na mistrzostwach świata w Canyons w konkurencji big air, jednak nie wystartowała w tych zawodach[37]. Sezon 2018/2019 Pucharu Świata zakończyła na 3. miejscu w klasyfikacji slopestyle’u z dorobkiem 204,00 pkt, za Megan Oldham (281,00 pkt) i Sarah Höfflin (280,00 pkt)[38].

Po zakończeniu sezonu 2018/2019 Pucharu Świata podjęła decyzję o reprezentowaniu Chin w zawodach międzynarodowych[39]. Jej pierwszy występ w nowych barwach narodowych miał miejsce na rozgrywanych 15 sierpnia 2019 roku w Cardronie zawodach sezonu 2019 Pucharu Australii i Oceanii, gdzie uzyskawszy 240,00 pkt w konkurencji slopestyle’u odniosła zwycięstwo, plasując się na podium przed Nowozelandką Ruby Andrews (192,00 pkt) i Chinką Yang Shuorui (144,00 pkt)[40].

Eileen Gu podczas przejazdu w finale konkurencji slopestyle na igrzyskach olimpijskich młodzieży w 2020 roku
Eileen Gu podczas przejazdu w kwalifikacjach konkurencji halfpipe na igrzyskach olimpijskich młodzieży w 2020 roku

W styczniu 2020 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich młodzieży w Lozannie, na których zdobyła złote medale w halfpipe’ie (uzyskawszy 93,00 pkt wyprzedziła na podium Chinkę Li Fanghui (85,66 pkt) i Amerykankę Hannę Faulhaber (77,33 pkt))[41] i w big air (uzyskawszy 171,25 pkt wyprzedziła na podium Brytyjkę Kirsty Muir (170,00 pkt) i Szwedkę Jennie-Lee Burmansson (151,75 pkt))[42] oraz srebrny medal w slopestyle’u (z dorobkiem 93,25 pkt rozdzieliła na podium Estonkę Kelly Sildaru (93,75 pkt) i Jennie-Lee Burmansson (90,00 pkt))[43]. W dniach 14–15 lutego 2020 roku, jako pierwszy narciarz dowolny w historii, zwyciężyła podczas jednego weekendu zawodów Pucharu Świata w dwóch różnych konkurencjach[44]. Dokonała tego będąc najlepsza w konkurencji halfpipe’u oraz slopestyle’u na zawodach w Calgary[45][46].

W styczniu 2021 roku wzięła udział w edycji 25 Winter X Games w Aspen, na której wywalczyła złote medale w konkurencjach SuperPipe (wyprzedziła na podium Kanadyjki Cassie Sharpe i Rachael Karker) i slopestyle (wyprzedziła na podium Brytyjkę Isabel Atkin i Megan Oldham) oraz brązowy w konkurencji big air (uplasowała się na podium za Szwajcarką Mathilde Gremaud i Megan Oldham)[47][48]. Została tym samym pierwszym chińskim sportowcem w historii, który zdobył złoto turnieju X Games, a także pierwszą kobietą, która zdobyła trzy medale X Games jako nowicjuszka[9]. W marcu 2021 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Aspen, na których zdobyła złote medale w halfpipe’ie (uzyskawszy 93,00 pkt wyprzedziła na podium Rachael Karker (91,75 pkt) i Brytyjkę Zoe Atkin (90,50 pkt))[49] i slopestyle’u (uzyskawszy 84,23 pkt wyprzedziła na podium Mathilde Gremaud (77,15 pkt) i Megan Oldham (76,18 pkt))[50] oraz brązowy w big air (uzyskawszy 161,50 pkt wylądowała na podium za reprezentantkami Rosyjskiego Komitetu Olimpijskiego Anastasiją Tataliną (184,50 pkt) i Łaną Prusakową (165,50 pkt))[51]. Została tym samym pierwszym chińskim mistrzem świata w historii freeskiingu, jak również pierwszym narciarzem freeskiingowym, który wielokrotnie zdobył tytuł mistrzowski w trakcie jednego czempionatu[52][53]. W tym samym roku, podczas treningu przedolimpijskiego w Stubai, jako pierwsza kobieta w historii wykonała ewolucję double cork 1440[9][7].

W 2022 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie, na których zdobyła złote medale w konkurencji big air (z dorobkiem 188,25 pkt wyprzedziła na podium Francuzkę Tess Ledeux (187,50 pkt) i Mathilde Gremaud (182,50 pkt))[54] i w konkurencji halfpipe (z dorobkiem 95,25 pkt wyprzedziła na podium Kanadyjki Cassie Sharpe (90,75 pkt) i Rachael Karker (87,75 pkt))[55] oraz srebrny medal w konkurencji slopestyle (z dorobkiem 86,23 pkt rozdzieliła na podium Mathilde Gremaud (86,56 pkt) i Kelly Sildaru (82,06 pkt))[56]. Została tym samym pierwszym narciarzem dowolnym w historii, który wywalczył trzy medale na jednych igrzyskach olimpijskich[9].

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata zwyciężyła w klasyfikacji generalnej OPP – z dorobkiem 580 pkt przed Kelly Sildaru (469 pkt) i Tess Ledeux (364 pkt), oraz w klasyfikacji halfpipe’a – z dorobkiem 580 pkt przed Hanną Faulhaber (235 pkt) i Rachael Karker (220 pkt)[57][58].

W 2024 roku wystąpiła na edycji 28 Winter X Games w Aspen, gdzie zdobyła złoty medal w konkurencji SuperPipe[59]. W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata zajęła 2. miejsce w klasyfikacji generalnej OPP – ze zgromadzoną liczbą 560 pkt plasując się między Mathilde Gremaud (600 pkt) i Tess Ledeux (496 pkt), oraz zwyciężyła w klasyfikacji halfpipe’a – ze zgromadzoną liczbą 400 pkt przed Kanadyjką Amy Fraser (290 pkt) i Zoe Atkin (260 pkt)[60][61].

W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata zajęła 3. miejsce w klasyfikacji generalnej OPP – z dorobkiem 400 pkt za Włoszką Florą Tabanelli (540 pkt) za Tess Ledeux (470 pkt), oraz w klasyfikacji halfpipe’a – z dorobkiem 300 pkt za Zoe Atkin i Chinką Li Fanghui (ex aequo 305 pkt)[62][63].

W 2026 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo, gdzie zdobyła złoty medal w konkurencji halfpipe (uzyskawszy 94,75 pkt wyprzedziła na podium Li Fanghui (93,00 pkt) i Zoe Atkin (92,50 pkt))[64] oraz srebrne medale w konkurencji slopestyle (uzyskawszy 86,58 pkt rozdzieliła na podium Mathilde Gremaud (86,96 pkt) i Megan Oldham (76,46 pkt))[65] i w konkurencji big air (uzyskawszy 179,00 pkt rozdzieliła na podium Megan Oldham (180,75 pkt) i Florę Tabanelli (178,25 pkt))[66]. Mając wówczas na koncie łącznie sześć medali olimpijskich stała się najbardziej utytułowaną narciarką dowolną w historii igrzysk olimpijskich[64].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
1. 8 lutego 2022 Chiny Pekin Big air –
2. 15 lutego 2022 Chiny Pekin Slopestyle Szwajcaria Mathilde Gremaud
1. 18 lutego 2022 Chiny Pekin Halfpipe –
2. 9 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Slopestyle Szwajcaria Mathilde Gremaud
2. 16 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Big air Kanada Megan Oldham
1. 22 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Halfpipe –

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
DNS 2 lutego 2019 Stany Zjednoczone Park City Big air Francja Tess Ledeux
1. 12 marca 2021 Stany Zjednoczone Aspen Halfpipe –
1. 13 marca 2021 Stany Zjednoczone Aspen Slopestyle –
3. 16 marca 2021 Stany Zjednoczone Aspen Big air Anastasija Tatalina

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Od sezonu 2020/2021 klasyfikacja generalna została zastąpiona przez klasyfikację Park & Pipe (OPP), łączącą slopestyle, halfpipe oraz big air.

Miejsca na podium w zawodach

  1. Francja Font-Romeu – 12 stycznia 2019 (slopestyle) – 2. miejsce
  2. Włochy Seiser Alm – 27 stycznia 2019 (slopestyle) – 1. miejsce
  3. Nowa Zelandia Cardrona – 7 września 2019 (halfpipe) – 2. miejsce
  4. Kanada Calgary – 14 lutego 2020 (halfpipe) – 1. miejsce
  5. Kanada Calgary – 15 lutego 2020 (slopestyle) – 1. miejsce
  6. Austria Stubai – 21 listopada 2020 (slopestyle) – 3. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Steamboat Springs – 4 grudnia 2021 (big air) – 1. miejsce
  8. Stany Zjednoczone Copper Mountain – 10 grudnia 2021 (halfpipe) – 1. miejsce
  9. Kanada Calgary – 30 grudnia 2021 (halfpipe) – 1. miejsce
  10. Kanada Calgary – 1 stycznia 2022 (halfpipe) – 1. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Mammoth Mountain – 8 stycznia 2022 (halfpipe) – 1. miejsce
  12. Stany Zjednoczone Mammoth Mountain – 9 stycznia 2022 (slopestyle) – 2. miejsce
  13. Kanada Calgary – 21 stycznia 2023 (halfpipe) – 1. miejsce
  14. Chiny Secret Garden – 9 grudnia 2023 (halfpipe) – 1. miejsce
  15. Stany Zjednoczone Copper Mountain – 15 grudnia 2023 (halfpipe) – 1. miejsce
  16. Szwajcaria Laax – 21 stycznia 2024 (slopestyle) – 2. miejsce
  17. Stany Zjednoczone Mammoth Mountain – 2 lutego 2024 (halfpipe) – 2. miejsce
  18. Kanada Calgary – 15 lutego 2024 (halfpipe) – 1. miejsce
  19. Kanada Calgary – 17 lutego 2024 (halfpipe) – 1. miejsce
  20. Nowa Zelandia Cardona – 8 września 2024 (halfpipe) – 1. miejsce
  21. Chiny Secret Garden – 7 grudnia 2024 (halfpipe) – 1. miejsce
  22. Stany Zjednoczone Copper Mountain – 21 grudnia 2024 (halfpipe) – 1. miejsce
  23. Szwajcaria Laax – 17 stycznia 2025 (slopestyle) – 1. miejsce
  24. Chiny Secret Garden – 12 grudnia 2025 (halfpipe) – 1. miejsce
  25. Szwajcaria Laax – 17 stycznia 2026 (slopestyle) – 1. miejsce

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Stephanie Yang: Eileen Gu’s Olympic run launches her into stardom and the political fray. latimes.com, 2022-02-16. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Eileen Gu [Complete Biography]. stokedrideshop.com, 2022. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Five things you didn’t know about freestyle skiing prodigy Gu Ailing Eileen. Olympic Channel, 2021-01-19. [dostęp 2021-03-14]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 Eileen Gu. redbull.com. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  5. 1 2 John Branch: Eileen Gu Is Trying to Soar Over the Geopolitical Divide. nytimes.com, 2022-02-03. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 Dan Wolken: Eileen Gu may compete for China, but the only entity she truly represents is Eileen Gu, Inc.. sports.yahoo.com, 2026-02-16. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Trinetra Paul: Golden Girl: Everything you should know about Olympic skier and model Eileen Gu. [w:] People [on-line]. lifestyleasia.com, 2022-02-09. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Janhavi Shinde: Eileen Gu’s education journey: From San Francisco University High to Stanford and Oxford. sportskeeda.com, 2026-02-16. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 5 6 Thomas Peeters: Meet Eileen Gu, the freeski prodigy rewriting history. [w:] Skiing [on-line]. redbull.com, 2026-01-26. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  10. 1 2 3 4 5 Janhavi Shinde: Eileen Gu: What is the ‘Paid by China’ controversy? Inside the $6.6 million training fund scandal. sportskeeda.com, 2026-02-14. [dostęp 2026-02-18]. (ang.).
  11. 1 2 Ann Killion: S.F.-born Eileen Gu continues to haul in Olympic medals, fans, money and contempt. sfchronicle.com, 2026-02-16. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Vincent Ni: How citizenship row clouded Eileen Gu’s Olympics. [w:] China [on-line]. theguardian.com, 2022-02-18. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  13. ↑ Fran Becque, Ph.D.: Fraternity and Sorority Members Competing in the 2026 Winter Olympics. [w:] Fraternity History & More [on-line]. franbecque.com, 2026-02-14. [dostęp 2026-02-18]. (ang.).
  14. ↑ Why Chinese-American skier Eileen Gu embraces being ‘a mixed kid’ and how she intends to empower her generation’s women. scmp.com. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  15. 1 2 Emily Burack: Why Does Eileen Gu Compete for China?. [w:] Sporting [on-line]. townandcountrymag.com, 2026-02-13. [dostęp 2026-02-18]. (ang.).
  16. 1 2 3 4 Boer Deng, Anamaria Silic: Eileen Gu: US-China tension is trickiest slope for Olympic free skier. bbc.com, 2022-02-07. [dostęp 2026-02-18]. (ang.).
  17. ↑ Jack Lau: Winter Olympics: why has Eileen Gu’s ‘Chineseness’ sparked a raging debate on nationality and allegiance to China and US?. scmp.com, 2022-02-20. [dostęp 2026-02-18]. (ang.).
  18. 1 2 Yahoo Sports Staff: Yahoo Sports Winter Olympics 2026: China reportedly paid U.S.-born athletes, including Eileen Gu, nearly $14 million. sports.yahoo.com, 2026-02-14. [dostęp 2026-02-19]. (ang.).
  19. ↑ Red Bull Athlete Profile. Red Bull. [dostęp 2021-03-14]. (ang.).
  20. 1 2 Waiyee Yip: Eileen Gu has made big bucks as the face of more than 20 brands in China, raking in $31.4 million in endorsement deals in 2021 alone. [w:] News [on-line]. businessinsider.com, 2022. [dostęp 2026-02-19]. (ang.).
  21. ↑ IWC SCHAFFHAUSEN AND OLYMPIC CHAMPION EILEEN GU MEET ON THE SLOPES FOR AN INSPIRING SKI CLASS FOR CHILDREN. press.iwc.com, 2023-12-09. [dostęp 2026-02-19]. (ang.).
  22. ↑ Łukasz Suseł: Eileen Gu nową globalną ambasadorką marki TCL. tech-room.pl, 2025-10-20. [dostęp 2026-02-19]. (pol.).
  23. ↑ Brett Knight, Justin Birnbaum: The World’s Highest-Paid Female Athletes 2023. [w:] Sportsmoney [on-line]. forbes.com, 2023-12-21. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  24. ↑ The Highest-Earning Female Athletes in 2024: Forbes Ranking. thefuturemedia.eu, 2024-12-24. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  25. ↑ Justin Birnbaum, Brett Knight: The World’s Highest-Paid Female Athletes 2025. [w:] Sportsmoney [on-line]. forbes.com, 2025-12-16. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  26. ↑ Katie Falkingham: Eileen Gu – the ‘snow princess’ who divides opinion. bbc.com, 2026-02-19. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  27. ↑ Gu Ailing Eileen makes Forbes China 30 Under 30 list; youngest person recognised. olympics.com. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  28. ↑ Gus Kenworthy: Eileen Gu. [w:] The 100 Most Influential People of 2022 [on-line]. time.com, 2022. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  29. ↑ Lev Akabas: Alysa Liu Leads Olympics Social Media Boost With 5M New Followers. sportico.com, 2026-02-26. [dostęp 2026-02-27]. (ang.).
  30. ↑ Aspen / Buttermilk (USA), Nor-Am Cup, Women’s Slopestyle. fis-ski.com, 2018-02-23. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  31. ↑ Aspen / Buttermilk (USA), Nor-Am Cup, Women’s Big Air. fis-ski.com, 2018-02-23. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  32. ↑ Cardrona (NZL), FIS Junior World Ski Championships, Women’s Slopestyle. fis-ski.com, 2018-08-31. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  33. ↑ Cardrona (NZL), FIS Junior World Ski Championships, Women’s Halfpipe. fis-ski.com, 2018-09-04. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  34. ↑ Stubai (AUT), World Cup, Women’s Slopestyle. fis-ski.com, 2018-11-23. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  35. ↑ Font Romeu (FRA), World Cup, Women’s Slopestyle. fis-ski.com, 2019-01-12. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  36. ↑ Seiser Alm (ITA), World Cup, Women’s Slopestyle. fis-ski.com, 2019-01-27. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  37. ↑ Canyons (USA), World Championships, Women’s Big Air. fis-ski.com, 2019-02-02. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  38. ↑ Cup Standings; World Cup. [w:] Slopestyle [on-line]. fis-ski.com, 2019. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  39. ↑ 15-year-old U.S. skier Eileen Gu granted Chinese citizenship. news.cgtn.com, 2019-06-06. [dostęp 2019-08-16]. (ang.).
  40. ↑ Cardrona Alpine Resort (NZL), Australian New Zealand Cup, Women’s Slopestyle. fis-ski.com, 2019-08-15. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  41. ↑ Leysin (SUI), Youth Olympic Winter Games, Women’s Freeski Halfpipe. fis-ski.com, 2020-01-20. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  42. ↑ Leysin (SUI), Youth Olympic Winter Games, Women’s Freeski Big Air. fis-ski.com, 2020-01-22. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  43. ↑ Leysin (SUI), Youth Olympic Winter Games, Women’s Freeski Slopestyle. fis-ski.com, 2020-01-18. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  44. ↑ Gu makes history and Ragettli takes World Cup lead in Calgary slopestyle. Międzynarodowa Federacja Narciarska, 2020-02-16. [dostęp 2020-02-17]. (ang.).
  45. ↑ Calgary (CAN), World Cup, Women’s Freeski Halfpipe. fis-ski.com, 2020-02-14. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  46. ↑ Calgary (CAN), World Cup, Women’s Freeski Slopestyle. fis-ski.com, 2020-02-15. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  47. ↑ X Games Aspen 2021 Day One News and Results. ESPN, 2021-01-30. [dostęp 2021-01-30]. (ang.).
  48. ↑ X Games Aspen 2021 Day Two News and Results. ESPN, 2021-01-31. [dostęp 2021-01-31]. (ang.).
  49. ↑ Aspen (USA), World Championships, Women’s Freeski Halfpipe. fis-ski.com, 2021-03-12. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  50. ↑ Aspen (USA), World Championships, Women’s Freeski Slopestyle. fis-ski.com, 2021-03-13. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  51. ↑ Aspen (USA), World Championships, Women’s Freeski Big Air. fis-ski.com, 2021-03-16. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  52. ↑ Competing with broken hand and no poles, China’s Gu Ailing Eileen soars to freeski halfpipe title at worlds. Olympic Channel, 2021-03-12. [dostęp 2021-03-13]. (ang.).
  53. ↑ Gu writes history, Ragettli stomps late to grab slopestyle gold. Międzynarodowa Federacja Narciarska, 2021-03-14. [dostęp 2021-03-14]. (ang.).
  54. ↑ Erin Walsh: Women’s Freestyle Skiing Results Olympics 2022: Big Air Medal Winners. [w:] Olympics [on-line]. bleacherreport.com, 2022-02-18. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  55. ↑ Paul Kasabian: Women’s Freestyle Skiing Results Olympics 2022: Eileen Gu Wins Halfpipe Gold. [w:] Olympics [on-line]. bleacherreport.com, 2022-02-18. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  56. ↑ Erin Walsh: Women’s Freestyle Skiing Results Olympics 2022: Slopestyle Medal Winners. [w:] Olympics [on-line]. bleacherreport.com, 2022-02-15. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  57. ↑ Cup Standings, World Cup, Overall Park & Pipe. fis-ski.com, 2022. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  58. ↑ Cup Standings, World Cup, Halfpipe. fis-ski.com, 2022. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  59. ↑ Eileen Gu wins ski halfpipe in X Games return. sports.yahoo.com, 2024-01-28. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  60. ↑ Cup Standings, World Cup, Overall Park & Pipe. fis-ski.com, 2024. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  61. ↑ Cup Standings, World Cup, Halfpipe. fis-ski.com, 2024. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  62. ↑ Cup Standings, World Cup, Overall Park & Pipe. fis-ski.com, 2025. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  63. ↑ Cup Standings, World Cup, Halfpipe. fis-ski.com, 2025. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  64. 1 2 Ian Casselberry: Winter Olympics 2026: Eileen Gu wins second consecutive gold in women’s freeski halfpipe. sports.yahoo.com, 2026-02-22. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  65. ↑ Joseph Zucker: Women’s Freestyle Skiing Results, Olympics 2026 Slopestyle Medal Winners and Final Scores. [w:] Olympics [on-line]. bleacherreport.com, 2026-02-09. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  66. ↑ Joe Tansey: Women’s Freestyle Skiing Results Olympics 2026 Big Air Medal Winners. [w:] Olympics [on-line]. bleacherreport.com, 2026-02-16. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  67. 1 2 ESPN staff: 2022 ESPYS: Full list of award winners. espn.com, 2022-07-21. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).
  68. ↑ Eileen Gu. [w:] World Sports Awards [on-line]. laureus.com, 2023. [dostęp 2026-02-20]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.