Ekaterini Tanu

Ekaterini Tanu
Αικατερίνη Θάνου
Data i miejsce urodzenia	1 lutego 1975 ; Ateny
Wzrost	165 cm
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Grecja
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Halowe mistrzostwa świata
	Mistrzostwa Europy
	Halowe mistrzostwa Europy
	Igrzyska śródziemnomorskie
	Uniwersjada

Ekaterini Tanu (gr. Αικατερίνη (Κατερίνα) Θάνου; ur. 1 lutego 1975 w Atenach) – grecka sprinterka, medalistka igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata, mistrzyni Europy.

W swojej karierze odniosła liczne sukcesy w międzynarodowych imprezach, m.in.:

1. miejsce podczas halowych mistrzostw Europy 60 metrów (Sztokholm 1996)
złoty medal uniwersjady 100 metrów (1997 Sycylia)
złoty medal igrzysk śródziemnomorskich 100 metrów (1997 Bari)
srebrny medal igrzysk śródziemnomorskich w sztafecie 4 × 100 metrów (1997 Bari)
3. miejsce podczas mistrzostw Europy 100 metrów (Budapeszt 1998)
5. miejsce podczas mistrzostw Europy w sztafecie 4 × 100 metrów (Budapeszt 1998)
1. miejsce podczas halowych mistrzostw świata 60 metrów (Maebashi 1999)
3. miejsce podczas mistrzostw świata 100 metrów (Sewilla 1999)
1. miejsce podczas halowych mistrzostw Europye 60 metrów (Gandawa 2000)
1. miejsce podczas Pucharu Europy 100 metrów (Gateshead 2000)
1. miejsce podczas letnich igrzysk 0limpijskich 100 metrów (Sydney 2000), po dyskwalifikacji Marion Jones MKOL zdecydował o odebraniu Amerykance złota, jednocześnie nie przyznając drugiej na mecie Tanu złota z uwagi na afery dopingowe z udziałem Greczynki
2. miejsce podczas mistrzostw świata 100 metrów (Edmonton 2001)
6. miejsce podczas mistrzostw świataw sztafecie 4 × 100 metrów (Edmonton 2001)
1. miejsce podczas mistrzostw Europy 100 metrów (Monachium 2002)
4. miejsce podczas mistrzostw świata 100 metrów (Paryż 2003)

W 2004 została mistrzynią kraju. Dzień przed rozpoczęciem igrzysk olimpijskich w Atenach w tym roku nie stawiła się (razem z czołowym greckim sprinterem Konstandinosem Kenderisem) na kontrolę antydopingową. Aby zatuszować sprawę, sfingowali wypadek motocyklowy, lecz po wykryciu oszustwa IAAF zdyskwalifikował oboje lekkoatletów. Po dyskwalifikacji wróciła jeszcze na bieżnię, jednak nigdy nie na ten poziom sportowy jaki prezentowała wcześniej – największym osiągnięciem po powrocie jest 6. miejsce podczas halowych mistrzostw Europy (Birmingham 2007).

W 2011 została uznana przez grecki sąd winną składania fałszywych zeznań w sprawie domniemanego wypadku motocyklowego w 2004^[1].

Osiągnięcia sportowe

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
23.	26 lipca	1996	Atlanta	bieg na 100 m	11,48 s	-	Gail Devers
1.	23 września	2000	Sydney	bieg na 100 m	11,12 s	-	-
13.	29 września	2000	Sydney	sztafeta 4 × 100 m	43,53 s	-	Bahamy

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
9.	7 sierpnia	1995	Göteborg	bieg na 100 m	11,09 s	-	Gwen Torrence
9.	3 sierpnia	1997	Ateny	bieg na 100 m	11.34 s	-	Marion Jones
9.	8 sierpnia	1997	Ateny	sztafeta 4 × 100 m	43,15 s	-	Stany Zjednoczone
3.	22 sierpnia	1999	Sewilla	bieg na 100 m	10,84 s	+ 0,14 s	Marion Jones
13.	28 sierpnia	1999	Sewilla	sztafeta 4 × 100 m	44,68 s	-	Bahamy
2.	6 sierpnia	2001	Edmonton	bieg na 100 m	10,91 s	+ 0,09 s	Żanna Pintusewicz-Block
6.	11 sierpnia	2001	Edmonton	sztafeta 4 x 100 m	43,25 s	+ 0,93 s	Niemcy
3.^[2]	24 sierpnia	2003	Paryż	bieg na 100 m	11,03 s	+ 0,10 s	Torri Edwards
10.	29 sierpnia	2003	Paryż	sztafeta 4 × 100 m	43,81 s	-	Francja

Mistrzostwa Europy

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
19.	7 sierpnia	1994	Helsinki	bieg na 100 m	11,68 s	-	Irina Priwałowa
10.	13 sierpnia	1994	Helsinki	sztafeta 4 × 100 m	44,77 s	-	Niemcy
3.	19 sierpnia	1998	Budapeszt	bieg na 100 m	10,87 s	+ 0,14 s	Christine Arron
5.	22 sierpnia	1998	Budapeszt	sztafeta 4 x 100 m	44,01 s	+ 1,42 s	Francja
1.	7 sierpnia	2002	Monachium	bieg na 100 m	11,10 s	-	-
9.	10 sierpnia	2002	Monachium	sztafeta 4 × 100 m	44,04 s	-	Francja

Igrzyska śródziemnomorskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
1.	16 czerwca	1997	Bari	bieg na 100 m	11,13 s	-	-
2.	18 czerwca	1997	Bari	sztafeta 4 × 100 m	43,07 s	+ 0,38 s	Francja

Halowe mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
7.	7 marca	1997	Paryż	bieg na 60 m	7,15 s	-	Gail Devers
1.	7 marca	1999	Maebashi	bieg na 60 m	6,96 s	-	-

Halowe mistrzostwa Europy

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
1.	9 marca	1996	Sztokholm	bieg na 60 m	7,15 s	-	-
4.	28 lutego	1998	Walencja	bieg na 60 m	7,23 s	+ 0,09 s	Melanie Paschke
1.	27 lutego	2000	Gandawa	bieg na 60 m	7,05 s	-	-
6.	4 marca	2007	Birmingham	bieg na 60 m	7,26 s	+ 0,14 s	Kim Gevaert

Najlepszy wynik w sezonie

(Stadion)

100 m

Rok	Wiek	Wynik	Miejsce	Data	Wynik na świecie
1995	20 lat	11,09	Göteborg	7 sierpnia	10
1997	22 lata	11,13	Bari	16 czerwca	15
1998	23 lata	10,87	Budapeszt	19 sierpnia	4
1999	24 lata	10,83	Sewilla	22 sierpnia	3
2000	25 lat	10,91	Lozanna	5 lipca	2
2001	26 lat	10,91	Edmonton	6 sierpnia	2
2002	27 lat	11,05	Monachium	7 sierpnia	7
2003	28 lat	11,03	Paryż	24 sierpnia	6
2004	29 lat	11,21	Ateny	10 czerwca	31

Rekordy życiowe

60 metrów - 6,96 (1999) Rekord Grecji, 6. wynik w historii światowej lekkoatletyki
100 metrów – 10,83 (1999) Rekord Grecji

Przypisy

↑ Kenteris i Thanou winnymi składania fałszywych zeznań [online], SportoweFakty.pl [dostęp 2011-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (pol.).
↑ Tanu początkowo zajęła w tym biegu 5. miejsce, jedna po dyskwalifikacji zwyciężczyni Kelly White przesunięto ją na 4. miejsce. W 2011 roku po dyskwalifikacji Ukrainki Żanny Pintusewicz-Block, która była wówczas na medalowej pozycji, anulowano osiągnięty przez nią wynik, dzięki czemu to Greczynka została zdobywczynią brązowego medalu.

Linki zewnętrzne

Ekaterini Tanu w bazie World Athletics (ang.).
Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Aikaterini Thanou. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-23)]. (ang.).
Ekaterini Tanu, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2020-03-26] (ang.).

[1] Kenteris i Thanou winnymi składania fałszywych zeznań [online], SportoweFakty.pl [dostęp 2011-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (pol.).

[2] Tanu początkowo zajęła w tym biegu 5. miejsce, jedna po dyskwalifikacji zwyciężczyni Kelly White przesunięto ją na 4. miejsce. W 2011 roku po dyskwalifikacji Ukrainki Żanny Pintusewicz-Block, która była wówczas na medalowej pozycji, anulowano osiągnięty przez nią wynik, dzięki czemu to Greczynka została zdobywczynią brązowego medalu.

[:50-3] 1 2 3 4 5 W latach 1967–1969, 1972 i 1981 zawodniczki rywalizowały na dystansie 50 metrów.

[1]

[2]

[A]