Eleonora Dziękiewicz

Eleonora Dziękiewicz

Imię i nazwisko przy narodzeniu	Eleonora Staniszewska
Data i miejsce urodzenia	25 października 1978 Gdańsk
Wzrost	185 cm
Pozycja	środkowa
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. 2007−2014  Polska 69

Eleonora Dziękiewicz, panieńskie Staniszewska (ur. 25 października 1978 w Gdańsku) – polska siatkarka, reprezentantka Polski, grająca na pozycji środkowej.

Urodziła się w Gdańsku; swoje pierwsze siatkarskie kroki stawiała w tym właśnie mieście występując najpierw w AZS-ie, a później w Gedanii Gdańsk. Kolejnym klubem w karierze siatkarki był II-ligowy Sokół Mogilno. Po dość krótkim okresie gry w tym klubie, Dziękiewicz wróciła do Gedanii Gdańsk. Tam została dostrzeżona przez działaczy Stali Mielec i ostatecznie przeszła do tego zespołu. Kolejnym epizodem w jej karierze była PTPS Nafta-Gaz Piła. W sezonie 2004/2005 Dziękiewicz zdobyła z nią brązowy medal mistrzostw Polski. Była jednak tylko rezerwową. Regularne występy zaczęły się dopiero w następnym sezonie, gdy z klubu, z powodów finansowych, odeszło wiele zawodniczek. W tym sezonie siatkarka zdobyła z pilankami srebrny medal mistrzostw Polski, na finiszu przegrawszy z MKS-em Muszynianką-Fakro Muszyna. Sezon 2006/2007 Dziękiewicz spędziła w Winiarach Kalisz. W barwach Winiar zdobyła swoje pierwsze mistrzostwo i Puchar Polski. Dobre występy zaowocowały nie tylko przyznaniem jej tytułu MVP turnieju Pucharu Polski, ale także powołaniem do reprezentacji Polski. W sezonie 2007/2008 reprezentowała Winiary Bakalland Kalisz. Sezony 2008/2009 i 2009/2010 spędziła w klubie BKS Aluprof Bielsko-Biała. Od sezonu 2010/2011 występowała w Atomie Trefl Sopot, gdzie wywalczyła srebrny medal mistrzostw Polski, jednak tylko jako rezerwowa, a w następnym sezonie sięgnęła po mistrzostwo Polski i została wybrana MVP ostatniego finałowego meczu z Bankiem BPS Muszynianką Fakro Muszyna. W latach 2013–2017 była zawodniczką Tauronu Banimex MKS Dąbrowy Górniczej. W dniu 5 kwietnia 2017 ogłosiła zakończenie kariery^[1].

Zawodniczka została po raz pierwszy powołana do reprezentacji Polski na turniej Grand Prix 2007, na którym została uznana za najlepszą blokującą. Później reprezentowała Polskę podczas mistrzostw Europy i Pucharu Świata. Trener Marco Bonitta nie powołał jej na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. Brązowy medal mistrzostw Europy, który odebrała w październiku 2009, jest ostatnim wywalczonym przez nią w biało-czerwonych barwach krążkiem, gdyż kilka miesięcy potem postanowiła zakończyć karierę reprezentacyjną. W 2014 roku wróciła do kadry Polski na Turniej Kwalifikacyjny do Mistrzostw Świata. W latach 2007–2014 rozegrała w niej 69 spotkań.

Mistrzostwo Polski:

• 2007, 2010, 2012
• 2006, 2009, 2011
• 2005, 2008, 2013

Puchar Polski:

• 2007, 2009

Superpuchar Polski:

• 2007, 2013

Puchar CEV:

• 2013

Mistrzostwa Europy Juniorek:

• 1996

Mistrzostwa Europy:

• 2009

• 2007: MVP turnieju finałowego Pucharu Polski
• 2007: Najlepsza blokująca Grand Prix
• 2008: Najlepsza polska siatkarka i środkowa w plebiscycie miesięcznika "Super Volley" w 2007 roku
• 2008: Siatkarka Roku 2007 w plebiscycie Siatkarskie Plusy