Eloy de Jong

Eloy de Jong
Ilustracja
foto: Kristel Lodema
Imię i nazwisko

Eloy Francois Maurice Gilbert Charles Prosper de Jong

Data i miejsce urodzenia

13 marca 1973[1]
Haga[2], Holandia

Gatunki

pop

Zawód

piosenkarz

Aktywność

1992–1998, 2015

Wydawnictwo

Universal

Zespoły
Caught in the Act

Eloy Francois Maurice Gilbert Charles Prosper de Jong (ur. 13 marca 1973 w Hadze) – holenderski piosenkarz pop, w latach 1992–1998 członek anglo-holenderskiego boysbandu Caught in the Act. Po rozpadzie zespołu, w 2004 udało mu się zaistnieć jako solowemu wokaliście[3].

Życiorys

Dorastał w Hadze[4]. Jako nastolatek był holenderskim mistrzem wśród młodzieży w tańcach latynoamerykańskich. W 1993 z powodzeniem wygrał casting, który przeprowadzał holenderski producent muzyczny Cees van Leeuwen, by stworzyć boysband Caught in the Act. Po początkowych niepowodzeniach grupy, w listopadzie 1994 nastąpił przełom w Holandii i Niemczech po występie w operze mydlanej RTL Gute Zeiten, schlechte Zeiten[1]. Do 1998 zespół nagrał trzy albumy, sprzedał ponad 20 mln płyt, a piosenki były prezentowane w niemieckim Top Ten. Koncert pożegnalny miał miejsce 16 sierpnia 1998 w Magdeburgu.

Latem 1999 związał się ze Stephenem Gatelyem, członkiem irlandzkiego boysbandu Boyzone[5]. W styczniu 2002, po ponad dwóch latach, ich związek rozpadł się[6][7].

W 2004 de Jong rozpoczął swoją karierę jako solista, wydając singiel „Angel In Disguise” (Anioł w przebraniu), który stał się przebojem[3]. 5 października 2008 wystąpił w programie VOX Das perfekte Dinner.

Pod koniec 2015 grupa Caught in the Act wydała singiel, a w marcu boysband wystąpił w holenderskim programie RTL 4 Let’s Dance[8][9].

Jego syn zmarł przy porodzie[10][11]. Jego córkę Indy wychowywali dwaj ojcowie i matka, zgodnie z modelem współrodzicielstwa[12].

Dyskografia

Albumy

  • 2018: Kopf aus – Herz an
  • 2020: Auf das Leben – fertig – los!
  • 2022: Lass Das Leben Musik Sein

Single

  • 2004: „Angel In Disguise”
  • 2017: „Regenbogen”
  • 2018: „Egal was andere sagen”
  • 2018: „Schritt für Schritt”
  • 2018: „Liebe kann so weh tun” (z Marianne Rosenberg)
  • 2018: „An deiner Seite”
  • 2019: „Kopf aus, Herz an ... und tanz! Samba”
  • 2019: „Dieses Lied (Herzstück Amazon Original)”
  • 2020: „Solange wir uns haben”
  • 2020: „Barfuß im Regen”
  • 2022: „Ich sage ja (You Raise Me Up)”

Nagrody

  • 2019: Die Eins der Besten – Nowicjusz roku („Newcomer des Jahres“)
  • 2019: smago! Award – Najwybitniejszy zawodnik roku („Senkrechtstarter des Jahres“)

Przypisy

  1. 1 2 Eloy de Jong w bazie IMDb (ang.)
  2. ↑ Eloy de Jong w bazie Filmweb
  3. 1 2 Eloy de Jong w bazie Discogs.com (ang.)
  4. ↑ Eloy de Jong. Promiflash.de. [dostęp 2017-05-01]. (niem.).
  5. ↑ Adam Sweeting, Stephen Gately obituary, „The Guardian”, 11 października 2009 [dostęp 2017-05-01] (ang.).
  6. ↑ Eloy de Jong: Meine Tochter hat drei Elternteile. queer.de, 2009-10-11. [dostęp 2017-05-01]. (ang.).
  7. ↑ Eloy de Jong Dating History. FamousFix.com. [dostęp 2017-05-01]. (ang.).
  8. ↑ Let’s Dance 2017: Vanessa Mai räumt 30 Punkte ab. Augsburger Allgemeine. [dostęp 2017-05-01]. (niem.).
  9. ↑ Kreischalarm! „Caught in the Act” zu Gast bei „Let’s Dance”?. Promiflash.de. [dostęp 2017-05-01]. (niem.).
  10. ↑ Eloy de Jong: Drama um seine Tochter Indy. Gala. [dostęp 2025-07-28]. (niem.).
  11. ↑ Eloy de Jong: „Wenn ich auf der Bühne stehe, singe ich für meinen toten Sohn”. mdr.de. [dostęp 2025-07-28]. (niem.).
  12. ↑ Eloy de Jong: So wächst seine Tochter mit zwei Vätern auf. t-online.de, 5 października 2019. [dostęp 2025-07-28]. (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.