Emilia Ehrlich

Emilia Ehrlich
Ilustracja
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

18 kwietnia 1924
Lwów

Data i miejsce śmierci

14 grudnia 2006
Kraków

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

urszulanki

Śluby zakonne

1950

Emilia Ehrlich, właśc. Konstancja (Constance) Krystyna Ehrlich[1] (ur. 18 kwietnia 1924 we Lwowie[2], zm. 14 grudnia 2006 w Krakowie[3]) – polska zakonnica, biblistka, urszulanka Unii Rzymskiej.

Grobowiec rodzinny Ehrlichów

Życiorys

Była córką polskiego prawnika Ludwika Ehrlicha i Amerykanki Frances Thornton[4], wnuczką Arnolda Ehrlicha oraz siostrą Andrzeja[5]. Wychowywała się dwujęzycznie używając mowy polskiej i angielskiej[6]. Przed wojną letni wypoczynek spędzała w dworze Ehrlichów w Falejówce[7]. Posiadali też willę w Komańczy[8].

Latem 1939 wyjechał ze Lwowa do Falejówki[8]. We dworze przebywała z matką, ojcem i bratem do około 1943[9]. Podczas okupacji została aresztowana w Warszawie przez Niemców i przez trzy miesiące więziona w Majdanku, skąd została wykupiona przez ojca, a następnie uczyła się w szkole sióstr urszulanek w Warszawie[5]. W powstaniu warszawskim była sanitariuszką w komendzie Armii Krajowej przy Placu Teatralnym[5].

Do zakonu wstąpiła w sierpniu 1945, w 1950 złożyła śluby wieczyste[2]. W latach 1948–1951 studiowała filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim, w latach 1951–1954 pracowała jako nauczycielka w liceum w Poznaniu, w latach 1954–1966 w liceum we Wrocławiu[2].

Była kierowniczką Diecezjalnego Instytutu Katechetycznego w Krakowie (1968-1969), w latach 1973–1976 wykładowcą Wyższego Instytutu Katechetycznego w Krakowie[2]. Prowadziła lektoraty z zakresu języka angielskiego. W 1977 r. uzyskała na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie stopień doktora teologii[2].

W latach 1977–2000 przebywała w Domu Generalnym w Rzymie. W 1978 r. Jan Paweł II powierzył jej pracę w Sekretariacie Stanu (do 1988). Pełniła funkcję sekretarza Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II[10]. W latach 1988–2000 zajmowała się prywatną biblioteką papieża[11]. W 1994 r. pełniła funkcję sekretarza pomocniczego synodu biskupów[11][1].

W Watykanie zajmowała się m.in. przygotowywaniem materiałów biblijnych, wykorzystywanych później w dokumentach papieskich. Była również członkinią komisji powołanej do organizowania publikacji twórczości Karola Wojtyły. Była współpracownicą polskiej sekcji Radia Watykańskiego[11], przygotowując pogadanki biblijne, z których część została następnie wydana w formie książek[12][13].

Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[14].

Publikacje

  • Rewizja życia, Warszawa 1971.
  • Uwagi o niektórych aspektach mesjanizmu, [w:] Wieczory Kasjańskie, Polski Instytut Kultury Chrześcijańskiej, 1982.
  • Portret Jezusa i jego Apostoła, Pallottinum, Poznań 1988, ISBN 978-83-7014-054-0.
  • Biblijna ścieżka życia, Pallottinum 1991, ISBN 83-7014-162-5.
  • Apokalipsa – Księga pocieszenia, Pallottinum, Poznań 1996, ISBN 83-7014-256-7.
  • Wołanie o Chrystusa: wielkie antyfony „O!”, Pallottinum, Poznań 1998, ISBN 83-7014-314-8.

Przypisy

  1. 1 2 Aleksandra Klich: Papież i zakonnica. wyborcza.pl, 2011-04-26. [dostęp 2012-08-29].
  2. 1 2 3 4 5 DR S. EMILIA (KONSTANCJA) EHRLICH. mabpz.org. [dostęp 2020-07-28].
  3. ↑ Zmarła s. Emilia Ehrlich. wiara.pl, 2006-12-15.
  4. ↑ A. Redzik, Lwowska szkoła dyplomatyczna. Zarys historii Studium Dyplomatycznego przy Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1930-1939), „Polski Przegląd Dyplomatyczny” 2006, t. 6, nr 5 (33), 2006.
  5. 1 2 3 Andrzej Ehrlich. 1944.pl. [dostęp 2026-04-03]. (pol.).
  6. ↑ Ojciec 2020 ↓, s. 386.
  7. ↑ Gmina Sanok, Gmina Sanok, O gminie, Miejscowości, Falejówka [online], gminasanok.pl [dostęp 2024-11-28] (pol.).
  8. 1 2 Ojciec 2020 ↓, s. 379.
  9. ↑ Ojciec 2020 ↓, s. 380.
  10. ↑ Zbiór fotografii podarowanych Ojcu Świętemu. jp2doc.pl. [dostęp 2014-01-18].
  11. 1 2 3 Zmarła S. dr Emilia Ehrlich OSU. osu.pl, 2006-12-20. [dostęp 2012-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  12. ↑ Biblijna ścieżka życia. pallottinum.pl. [dostęp 2012-08-29].
  13. ↑ Profesor odbity za „wszelką cenę”. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2018-11-25]. (pol.).
  14. ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Konstancja Ehrlich. rakowice.eu. [dostęp 2017-05-16].

Bibliografia