Emily Haines

Emily Haines
Ilustracja
Haines koncercie zespołu Metric podczas Ottawa Bluesfest (2010)
Imię i nazwisko

Emily Savitri Haines

Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1974
Nowe Delhi

Pochodzenie

Toronto

Instrumenty

fortepian, syntezator, tamburyn, gitara elektryczna, harmonijka

Typ głosu

mezzosopran[1]

Gatunki

rock alternatywny, indie rock[2], post-punk revival[3]

Zawód

piosenkarka, tekściarka, producentka muzyczna

Aktywność

od ok. 1996

Wydawnictwo

Last Gang, Metric Music International, Arts & Crafts

Współpracownicy
Amy Millan, Kevin Drew, James Shaw, Torquil Campbell, Joshua Winstead, Jason Collett, Tiësto, Todor Kobakov
Zespoły
Metric (od 1998), Broken Social Scene

Emily Haines (ur. 25 stycznia 1974 w Nowym Delhi[2]) – kanadyjska piosenkarka, autorka tekstów i producentka muzyczna, najbardziej znana jako wokalistka i keyboardzistka zespołu indierockowego Metric, który współzałożyła wspólnie Jamesem Shawem w 1998 roku.

Jest także członkinią kolektywu muzycznego Broken Social Scene, a jako solistka występuje pod własnym nazwiskiem oraz jako Emily Haines & The Soft Skeleton. Do 2017 roku wydała trzy solowe albumy: Cut in Half and Also Double (1996), Knives Don’t Have Your Back (2006) i Choir of the Mind (2017).

Wczesne życie i edukacja

Haines, urodzona w Nowym Delhi[2] i wychowana w Fenelon Falls w Ontario, jest obywatelką Kanady i Stanów Zjednoczonych – oboje jej rodziców urodzili się w drugim z tych państw[4][5]. Jest córką kanadyjsko-amerykańskiego poety Paula Hainesa (zm. 2003[6]), najbardziej znanego ze współpracy z artystką jazzową Carlą Bley[3], a jej matka założyła szkołę dla zagrożonych dzieci w Indiach[7][8]. Jej siostrą jest dziennikarka telewizyjna Avery Haines[9], a bratem Tim Haines, właściciel Bluestreak Records w Peterborough w Ontario[10][11].

Jej drugie imię, Savitri, pochodzi z poematu epickiego Śri Aurobindo Savitri[7].

W wieku trzech lat przeprowadziła się do Toronto[3], a mając pięć-sześć lat zaczęła grać na pianinie[12]. Dorastała w domu pełnym sztuki eksperymentalnej i ekspresji muzycznej, a jej wczesną inspiracją byli Carla Bley, Robert Wyatt i PJ Harvey[13][14].

Studiowała dramat w Etobicoke School of the Arts w Toronto, gdzie poznała Amy Millan i Kevina Drewa, z którymi później współpracowała w zespole Broken Social Scene (współzałożonym przez Drewa)[3].

W latach 1992–1993 Haines uczęszczała na Uniwersytet Kolumbii Brytyjskiej w Vancouver, a w latach 1995–1996 studiowała elektroakustykę na Uniwersytecie Concordia w Montrealu[15][16][13][17] – wówczas to wspólnie z Millan założyły zespół Edith’s Mission[6]. W 1996 roku wydała limitowaną edycję solowego albumu Cut in Half and Also Double, na którym znalazły się utwory napisane i nagrane w czasie jej studiów[15].

Kariera muzyczna

Metric

Haines we wrześniu 2006 roku

Po ukończeniu nauki na uniwersytetach wróciła do Toronto w 1997 roku, gdzie poznała Jamesa Shawa, po czym zaczęli razem pisać piosenki[18][3]. W trakcie pobytu w Montrealu postanowili nagrać dema materiału, które stały się częścią ich debiutanckiego minialbumu[3]. Po wydaniu Mainstream EP zmienili nazwę zespołu na Metric (w 1998 roku[7]), od dźwięku zaprogramowanego przez Shawa na jego keyboardzie[18].

Pod koniec 1998 roku przenieśli się do Brooklynu w Nowym Jorku, gdzie zamieszkali z przyszłymi członkami zespołów Stars, TV on the Radio, Liars i Yeah Yeah Yeahs[19]. Współpracowali wówczas okazjonalnie z Torquilem Campbellem i Chrisem Seligmanem z zespołu Stars[3].

Po nagraniu większej liczby dem, zostali dostrzeżeni przez przedstawicieli dużego wydawcy muzycznego, który zaprosił ich do Londynu, aby pracować z producentem Stephenem Hague’em[3]. Udali się tam w 1999 roku – zamieszkali przy Charlotte Road[5]. Efektem tej współpracy był album Grow Up and Blow Away, który pierwotnie miał się okazać w 2001 roku. Rok wcześniej duet wrócił do Stanów Zjednoczonych, aby podpisać umowę z Restless Records[3].

Joshua Winstead i Joules Scott-Key dołączyli do ich zespołu w 2001 roku[3], a kwartet następnie przeniósł się do Los Angeles[19]. Debiutancki Old World Underground, Where Are You Now? z 2003 roku osiągnął dwa lata później status złotej płyty w Kanadzie[13].

W 2004 roku jej zespół Metric pojawił się w filmie dramatycznym Czysta z 2004 roku. Występując jako oni sami, wykonali swój utwór „Dead Disco”, a członkowie mieli także niewielkie role mówione w scenie za kulisami[14]. Rok później ukazał się album Live It Out , po czym grupa zrobiła przerwę. W tym czasie Haines udała się do Argentyny na dłuższe wakacje i wystąpiła gościnnie w kilku projektach[3].

Pod koniec lat 2000. Haines i Shaw założyli własną wytwórnię Metric Music International, aby samodzielnie wydawać swoją muzykę[19].

Do 2026 roku jej zespół wydał jeszcze następujące albumy: Grow Up and Blow Away (2007, ale nagrany w 2001), Fantasies (2009), Synthetica (2012), Pagans in Vegas (2015), Art of Doubt (2018), Formentera (2022), Formentera II (2023) i Romanticize the Dive (2026)[3].

Pozostałe projekty muzyczne

Haines podczas występu na gali Polaris Music Prize 2009

Haines śpiewała jako wokalistka główna i wspierająca w utworach Broken Social Scene, Jasona Colletta, Stars, Delerium, K-Os, KC Accidental, The Stills, Tiësto, The Crystal Method, Rezz i Todora Kobakova[2]. Występowała z Amy Millan jako support[20], a także zaprzyjaźniła się z Lou Reedem i Laurie Anderson przed śmiercią Reeda w 2013 roku[21].

Zaczęła także karierę solową, a jej twórczość stała się zazwyczaj bardziej stonowana i oparta na grze na fortepianie niż jej współpraca w ramach zespołu Metric[22].

W kwietniu 2006 roku wytwórnia Last Gang Records ogłosiła, że Haines wyda swój album jako solistka, zapowiadając Knives Don’t Have Your Back[23]. Płyta ta została wydana we wrześniu 2006 roku w ramach projektu pn. Emily Haines & The Soft Skeleton[24]. Nagrana została w ciągu czterech lat w Los Angeles, Montrealu, Toronto i Nowym Jorku. Jest to „kameralny i subtelny zbiór łagodnych, fortepianowych melodii, uzupełnionych delikatnymi aranżacjami instrumentów smyczkowych i dętych”[13]. Piosenki „Our Hell” i „Doctor Blind” zostały wydane jako single[25][26] i nagrano odpowiadające im teledyski[27][28]. Po wydaniu albumu Haines wyruszyła w trasę po Ameryce Północnej w styczniu 2007 roku[29].

Po Knives Don’t Have Your Back w lipcu 2007 roku ukazała się EP-ka What Is Free to a Good Home?, która zawierała pięć wcześniej niepublikowanych utworów z sesji do Knives Don’t Have Your Back[2]. Została ona zainspirowana śmiercią jej ojca[30].

Współpracowała z zespołem Les Savy Fav nad albumem Let’s Stay Friends, wydanym 18 września 2007 roku. Nagrała partie na fortepian do utworu „Comes & Goes”[31][32]. W 2010 roku Haines pojawiła się jako członkini Broken Social Scene w filmie This Movie is Broken[33]. Brała także udział w nagraniu albumu Hug of Thunder z 2017 roku[34] i wystąpiła z zespołem w programie The Late Show with Stephen Colbert 30 marca 2017 roku[35].

15 września 2017 roku w ramach projektu Emily Haines & The Soft Skeleton wydała album Choir of the Mind. Został on nagrany rok wcześniej w Toronto i wydany przez wytwórnie Last Gang i Entertainment One[7][36][37]. James Shaw pomógł jej dopełnić brzmienie różnymi instrumentami i elementami rytmicznymi, a także zajął się miksowaniem albumu[7]. Pierwszy singel, „Fatal Gift”, ukazał się 9 czerwca 2017 roku wraz z teledyskiem w reżyserii Justina Broadbenta[38][39]. W ramach promocji albumu odbyła trasę koncertową po Ameryce Północnej pod koniec tego samego roku[40].

Współpraca muzyczna

W poniższych piosenkach Emily Haines śpiewała głównie jako wokalistka prowadząca lub wspierająca:

Artysta Piosenka Album Rok Źr.
Delerium „Stopwatch Hearts” Chimera 2003 [41]
„Glimmer” Rarities & B-Sides 2015 [42]
GoldieBlox „Lightning Strikes” brak 2014 [43]
Jason Collett „Hangover Days” Idols of Exile 2005 [44]
K-os „Uptown Girl” Yes! 2009 [45]
KC Accidental „Them (Pop Song No. 3333)” Anthems for the Could’ve Bin Pills 2000 [46]
Rezz „Paper Walls” Spiral 2021 [47]
Stars „Going, Going, Gone” Nightsongs 2001 [48]
The Crystal Method „Come Back Clean” Divided by Night 2009 [49]
The Stills „Baby Blues” Without Feathers 2006 [50]
Tiësto „Knock You Out” Kaleidoscope 2009 [51]
Todor Kobakov „Carpe Diem” Pop Music 2009 [52]
Young Artists for Haiti Wavin’ Flag brak 2010 [53]

Instrumenty

Podczas występów z Metric, Haines gra na dwóch syntezatorach (stan na 2012 rok). Jej głównym instrumentem stał się Sequential Circuits Pro-One, na którym zaczęła grać od początków zespołu[54]. Jako syntezator dodatkowy używała Kawai MP9000[55], który w 2003 roku został zastąpiony przez PK-6 Proteus Keys firmy E-mu, a w 2012 roku przez Clavia Nord Wave. Gra również na tamburynie, gitarze elektrycznej, pianinie i harmonijce[56][57].

Pozostałe projekty

W sierpniu 2013 roku Haines zaangażowała się w projekt Fleet4HearMe, będący efektem współpracy Fleet Jewelry i HearMe, organizacji, której celem była zwiększenie dostępu dzieci do programów muzycznych w szkołach publicznych. Nawiązała w tym samym roku także współpracę z marką kosmetyczną Kiehl’s w ramach kampanii dla MusiCounts[19].

We wrześniu 2015 roku kanadyjska marka odzieży wierzchniej Rudsak zaprezentowała skórzaną kurtkę specjalnie zaprojektowaną przez Haines[58]. Dwa lata później nawiązała współpracę z perfumerią House of Matriarch High Perfumery, aby stworzyć własny zapach pn. „Siren”[59].

Metric aktywnie działa w międzynarodowej organizacji zajmującej się obroną praw kobiet i dziewcząt Global Citizen, a Haines angażuje się w kampanię #SheDecides, której celem stała się ochrona praw kobiet i dziewcząt[60].

Dyskografia

Haines wspólnie z Jamesem Shawem (po lewej) na koncercie zespołu Metric w Wiltern Theatre (2022)

Emily Haines

  • Cut in Half and Also Double (1996)[61]

Emily Haines & The Soft Skeleton

Albumy studyjne

  • Knives Don’t Have Your Back (2006)[24]
  • Choir of the Mind (2017)[62]

Minialbumy

  • What Is Free to a Good Home? (2007)[63]

Single

  • „Doctor Blind”[26]
  • „Our Hell”[25]
  • „Fatal Gift” (2017)[39]
  • „Planets” (2017)[40]
  • „Statuette” (2017)[64]
  • „Legend of the Wild Horse” (2017)[65]

Teledyski

  • „Doctor Blind”[28]
  • „Our Hell”[27]
  • „Fatal Gift” (2017)[39]
  • „Planets” (2017)[40]
  • „Statuette” (2017)[64]
  • „Legend of the Wild Horse” (2017)[65]

Broken Social Scene

Metric

  • Old World Underground, Where Are You Now? (2003)[70]
  • Live It Out (2005)[71]
  • Grow Up and Blow Away (2007)[72]
  • Fantasies (2009)[73]
  • Synthetica (2012)[74]
  • Pagans in Vegas (2015)[75]
  • Art of Doubt (2018)[76]
  • Formentera (2022)[77]
  • Formentera II (2023)[78]
  • Romanticize the Dive (2026)[79]

Filmografia

Występy gościnne

  • Teledysk zespołu The Stills do utworu „Love and Death” w roli sekretarki (2005)[81]
  • Teledysk Jasona Colletta do piosenki „Fire” (2006)[82]
  • Teledysk K-os do piosenki „Man I Used To Be” (2009)[83]
  • Teledysk Juliana Plentiego do piosenki „Games For Days” (2009)[84][85]

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Ryan Arnold, Metric's latest acoustic EP 'Plug In, Plug Out' softens its usually energetic sound, „Collegiate Times”, collegiatetimes.com, 2 listopada 2009 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-20] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 AllMusic, Emily Haines [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 AllMusic, Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  4. ↑ Devon Powers, Taking Measurements: An Interview with Metric, „PopMatters”, popmatters.com, 13 października 2004 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2013-07-12] (ang.).
  5. 1 2 Andrew Trendell, Metric are getting back to their essence in the era of “solo artists and billionaires” on ‘Romanticize The Dive’, „NME”, nme.com, 3 lutego 2026 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  6. 1 2 Helen Spitzer, Emily Haines: Indie Pop’s Warrior Princess, „Nuvo”, nuvomagazine.com, 20 lutego 2018 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 Emily Haines, Bio [online], emilyhaines.com [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-05] (ang.).
  8. ↑ Tom Lanham, Metric's Emily Haines on Finding Hope in Formentera, „Paste Magazine”, pastemagazine.com, 11 lipca 2022 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  9. ↑ Daniel Rubin, Used To Be One Of The Rotten Ones ..., „The Philadelphia Inquirer”, inquirer.com, 5 stycznia 2007 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  10. ↑ Caley Bedore, Record year for record sales for Bluestreak in Peterborough, Ont. - Peterborough, „Global News”, globalnews.ca, 27 sierpnia 2021 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  11. ↑ Music News Digest, Jan. 5, 2018, „Billboard Canada”, ca.billboard.com, 5 stycznia 2018 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  12. ↑ T. Cole Rachel, Emily Haines on commitment –, „The Creative Independent”, thecreativeindependent.com, 27 listopada 2017 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  13. 1 2 3 4 Emily Haines & The Soft Skeleton, Biography [online], emilyhaines.com [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-24] (ang.).
  14. 1 2 3 No 87: Emily Haines & The Soft Skeleton, „The Guardian”, theguardian.com, 20 kwietnia 2007 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  15. 1 2 Kyle Mullin, Sisters of Music, „Monday Magazine”, mondaymag.com, 7 listopada 2012 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-18] (ang.).
  16. ↑ 100 Notable Alumni of the University of British Columbia [online], edurank.org, 11 sierpnia 2021 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  17. ↑ T'Cha Dunlevy, T'Cha Dunlevy: Metric's Emily Haines still calling out the phoneys, „Montreal Gazette”, montrealgazette.com, 29 listopada 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  18. 1 2 David Marchese, Why They're Called... Metric, „Spin”, spin.com, 27 lipca 2010 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  19. 1 2 3 4 5 Janna Whelan, Laura Stanley, Metric, [w:] The Canadian Encyklopedia [online], thecanadianencyclopedia.ca, 18 kwietnia 2010 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  20. ↑ Sisters of Music, „Monday Mag”, mondaymag.com, 8 listopada 2012 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  21. ↑ Metric's Emily Haines on Lou Reed's Integrity and Humor, „Rolling Stone”, rollingstone.com, 28 października 2013 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  22. ↑ Talia Schlanger, Emily Haines On World Cafe, „NPR”, npr.org, 14 grudnia 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  23. ↑ Metric Frontwoman Emily Haines To Release Solo Record, „Glide Magazine”, glidemagazine.com, 26 kwietnia 2006 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-09-24] (ang.).
  24. 1 2 AllMusic, Knives Don't Have Your Back. Emily Haines / Emily Haines & the Soft Skeleton [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  25. 1 2 Discogs, Emily Haines & The Soft Skeleton – Our Hell [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  26. 1 2 AllMusic, Emily Haines & The Soft Skeleton – Doctor Blind [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  27. 1 2 Emily Haines & The Soft Skeleton - Our Hell. lastgangrecords 2007-09-25. [dostęp 2026-02-08].
  28. 1 2 Emily Haines & The Soft Skeleton - Doctor Blind. lastgangrecords 2006-09-25. [dostęp 2026-02-08].
  29. ↑ Emily Haines. 2007 Tour Dates, „Brooklyn Vegan”, brooklynvegan.com, 30 października 2006 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-15] (ang.).
  30. ↑ A.D. Amorosi, Emily Haines dedicates second solo album to late father, „Philly Voice”, phillyvoice.com, 29 listopada 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  31. ↑ Devendra, Emily Haines guest on new Les Savy Fav album [online], nme.com, 10 lipca 2007 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  32. ↑ AllMusic, Les Savy Fav – Let's Stay Friends. Frenchkiss Records – FKR031-2, Frenchkiss Records – FKR.031.2 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  33. 1 2 Ryan Dombal, Broken Social Scene Reunite, Star in Film, „Pitchfork”, pitchfork.com, 13 lipca 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  34. ↑ Ben Kaye, Broken Social Scene share first album in seven years, Hug of Thunder: Stream, „Consequence”, consequence.net, 3 lipca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  35. ↑ Noah Yoo, Broken Social Scene Return With “Halfway Home,” First New Song in 7 Years: Listen, „Pitchfork”, pitchfork.com, 31 marca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  36. ↑ Althea Legaspi, Metric's Emily Haines Details New Solo Album 'Choir of the Mind', „Rolling Stone”, rollingstone.com, 9 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  37. ↑ Stephen Thompson, Review: Emily Haines, 'Choir Of The Mind', „NPR”, npr.org, 7 września 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  38. ↑ Noah Yoo, Emily Haines (Metric, Broken Social Scene) Announces First New Album in 11 Years, „Pitchfork”, pitchfork.com, 9 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  39. 1 2 3 Laurence Day, Emily Haines announces Choir Of The Mind, her first solo album since 2006, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 12 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  40. 1 2 3 Tom Matsuda, Metric's Emily Haines shares new track "Planet" from upcoming solo record Choir Of The Mind, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 24 lipca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  41. ↑ Discogs, Delerium – Chimera [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  42. ↑ Sarah Murphy, Delerium, „Exclaim!”, exclaim.ca, 29 kwietnia 2015 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-12] (ang.).
  43. ↑ Laurence Day, Watch: Emily Haines - "Lightning Strikes", „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 18 grudnia 2014 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  44. ↑ AllMusic, Idols of Exile. Jason Collett [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  45. ↑ AllMusic, Yes! k-os [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  46. ↑ AllMusic, Anthems for the Could've Bin Pills. K.C. Accidental [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  47. ↑ Discogs, Rezz – Spiral. RCA – 19439-99481-1 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  48. ↑ Discogs, Stars – Nightsongs. Le Grand Magistery – HRH019 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  49. ↑ Discogs, The Crystal Method – Divided By Night. Tiny E Records – TER009 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  50. ↑ Discogs, The Stills – Without Feathers. Vice Records – 83943-1 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  51. ↑ Tiësto, “Kaleidoscope”, „Billboard”, billboard.com, 16 października 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  52. ↑ Discogs, Todor Kobakov – Pop Music. Cuto – Cuto 002 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  53. ↑ Discgos, Young Artists For Haiti – Wavin' Flag [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  54. ↑ Sequential Circuits Pro-One Is Always Onstage With Emily Haines Of Metric. GearWire 2011-03-26. [dostęp 2026-02-08].
  55. ↑ Metric - Interview in an east village bar (NY) 2001. Kendra Dandelion 2010-08-09. [dostęp 2026-02-08].
  56. ↑ Review: Canadian indie band Metric rocks the Fillmore Miami Beach, „Miami Herald”, miami.com, 8 lutego 2013 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-03] (ang.).
  57. ↑ Alexis Roberts, Emily Haines & The Soft Skeleton. El Rey - January 23, 2007, „The Red Alert”, theredalert.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  58. ↑ Metric’s Emily Haines teams with Montreal brand Rudsak on design collaboration, „Toronto Sun”, torontosun.com, 25 sierpnia 2015 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-22] (ang.).
  59. ↑ Metric’s Emily Haines Unveils New Fragrance ‘Siren’, „Billboard”, billboard.com, 21 listopada 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  60. ↑ Karen Bliss, Metric’s Emily Haines on Why You Need to Sign Global Citizen’s She Decides Manifesto: Exclusive, „Billboard”, billboard.com, 16 sierpnia 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  61. ↑ Discogs, Emily Haines – (Cut In Half And Also Double) [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  62. ↑ AllMusic, Choir of the Mind. Emily Haines & the Soft Skeleton / Emily Haines [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  63. ↑ What Is Free to a Good Home? Emily Haines [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  64. 1 2 Emily Haines shares a new video for ‘Statuette’, „DIY”, diymag.com, 16 sierpnia 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  65. 1 2 Christopher Roberts, Watch: Emily Haines & The Soft Skeleton - “Legend of the Wild Horse” Video, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 16 października 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  66. ↑ AllMusic, You Forgot It in People. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  67. ↑ AllMusic, Broken Social Scene. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  68. ↑ AllMusic, Forgiveness Rock Record. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  69. ↑ AllMusic, Hug of Thunder. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  70. ↑ AllMusic, Old World Underground, Where Are You Now? Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  71. ↑ AllMusic, Live It Out. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  72. ↑ AllMusic, Grow Up and Blow Away. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  73. ↑ AllMusic, Fantasies. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  74. ↑ AllMusic, Synthetica. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  75. ↑ AllMusic, Pagans in Vegas. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  76. ↑ AllMusic, Art of Doubt. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  77. ↑ AllMusic, Formentera. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  78. ↑ AllMusic, Formentera II. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  79. ↑ AllMusic, Romanticize the Dive. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  80. ↑ Fay Watson, Scott Pilgrim Takes Off cameos: All of the Netflix anime guest appearances explained, „GamesRadar+”, gamesradar.com, 17 listopada 2023 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-17] (ang.).
  81. ↑ New Stills Video for "Love and Death", „Usounds”, usounds.com, 16 lutego 2005 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  82. ↑ Jason Collett - Fire. Arts & Crafts 2006-05-10. [dostęp 2026-02-09].
  83. ↑ k-os - Man I Used To Be. K-os Vevo 2009-03-05. [dostęp 2026-02-09].
  84. ↑ Ryan Dombal, Check Out the New Video From Julian Plenti (aka Interpol's Paul Banks), „Pitchfork”, pitchfork.com, 6 sierpnia 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  85. ↑ Laura Ferreiro, Interpol and Metric singers team up - video, „NME”, nme.com, 6 sierpnia 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.