James Shaw (muzyk)
![]() James Shaw na koncercie Metric w Wiltern Theatre (2022) | |
| Miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki |
rock alternatywny, indie rock, post-punk revival[1], post-rock[2] |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1997 |
| Wydawnictwo |
Last Gang, Everloving, Metric Music, Arts & Crafts, Mom + Pop |
| Powiązania |
Emily Haines, Torquil Campbell, Amy Millan i Kevin Drew, Sebastien Grainger |
| Zespoły | |
| Metric (od 1998), Broken Social Scene (od ok. 2000) | |
James Shaw, także Jimmy Shaw – kanadyjski muzyk i producent muzyczny, założyciel i główny gitarzysta zespołu indierockowego Metric oraz członek grupy Broken Social Scene.
Życiorys

Urodził się w Londynie w Anglii[3], a wychował się w Bellevue[4] oraz Toronto w Kanadzie[3]. W młodości słuchał dużo muzyki klasycznej[5]. Przez trzy lata kształcił się w Juilliard School w Nowym Jorku[1]. Zdobył tam wykształcenie z muzyki klasycznej, a także występował z Filharmonią Nowojorską. Podczas uczęszczania do tej szkoły znudził się graniem tego typu muzyki, o czym wspominał: „W przeważającej mierze zależało mi na spełnieniu pragnienia, które dawało mi dużą swobodę. Chciałem zrobić coś, co pozwoliłoby wykorzystać muzykę do wyrażenia uczuć. Chciałem pisać, chciałem tworzyć”[6].
Po powrocie do Toronto, w 1996 roku poznał Emily Haines i od razu zaczęli się spotykać i tworzyć muzykę[1][4]. W 1997 roku Haines pojawiła się na debiutanckim indiepopowym albumie Shawa, Life on the Clock[7], a w 1998 roku założyli indierockowy zespół Metric (pierwotnie pod nazwą Mainstream)[1]. Został jego gitarzystą prowadzącym i wokalistą wspierającym, a także zaczął grę na instrumentach klawiszowych, syntezatorach i thereminie[4].
Podczas pobytu w Montrealu wspólnie z Haines zaczął nagrywać dema, które następnie stały się częścią debiutanckiego minialbumu Mainstream. Po jego wydaniu w 1998 roku przenieśli się do Brooklynu w Nowym Jorku i okazjonalnie współpracowali z Torquilem Campbellem i Chrisem Seligmanem z zespołu Stars. Po nagraniu kolejnych dem zostali zauważeni przez przedstawicieli dużego wydawcy muzycznego, który zaprosił ich do Londynu, aby pracowali z producentem Stephenem Hague. Haines i Shaw połączyli materiały nagrane w Londynie i Nowym Jorku[1], opracowując do 2001 roku album studyjny Grow Up and Blow Away. Został on jednak wydany w 2007 roku[8].
W 2000 roku wrócił z Haines do Stanów Zjednoczonych, aby podpisać umowę z Restless Records. Wrócili potem wspólnie do Toronto, aby pracować z przyjaciółmi, Amy Millan i Kevinem Drewem, w zespole Broken Social Scene[1], który w tym czasie rozszerzył się do jedenastu członków[2]. Shaw w ramach tego kolektywu wydał w 2002 roku album You Forgot It in People[9]. Po powrocie do Los Angeles, jesienią 2003 roku ukazał się debiutancki album zespołu Metric o nazwie Old World Underground, Where Are You Now?, który odniósł duży sukces komercyjny. W 2005 roku premierę miał album Metric Live It Out[1], a także płyta Broken Social Scene o tym samym tytule[10].
Shaw wyprodukował debiutancki album montrealskiego zespołu The Lovely Feathers o nazwie My Best Friend Daniel, wydanego w 2004 roku[11], a także był dodatkowym producentem płyty Set Yourself On Fire zespołu Stars[12]. Shaw wrócił do Toronto i w 2006 roku wspólnie z Sebastienem Graingerem, członkiem duetu Death from Above 1979, założył studio nagraniowe Giant Studios. Był jego właścicielem aż do 2023 roku, kiedy sprzedał je Gusowi Van Go, producentowi znanemu ze współpracy z Metric i The Stills[13][14].
W 2009 roku z zespołem Metric wydał album Fantasies[1], a rok później z grupą Broken Social Scene płytę Forgiveness Rock Record[15]. Również w 2010 roku ukazała się płyta grupy Flash Lightnin pod tym samym tytułem, której Shaw był producentem, a także nagrywał m.in. partie gitarowe[16].
W 2010 roku został nominowany wraz z Haines do nagrody Juno w kategorii Autor Tekstów Roku. W 2013 roku zdobył nagrodę Juno w kategorii Producent Roku za utwory „Youth Without Youth” i „Breathing Underwater” z albumu Synthetica[17][18], wydanego w 2012 roku[1].
W 2015 roku wydał z zespołem Metric album Pagans in Vegas[1]. 30 marca 2017 roku wystąpił wraz z Broken Social Scene w programie The Late Show with Stephen Colbert[19], a 7 lipca wydał z nimi album Hug of Thunder[20]. Również w 2017 roku wspólnie z Haines był producentem albumu Late Show zespołu The Beaches[21]. Następnie z grupą Metric wydał: w 2018 roku Art of Doubt, w 2022 roku Formentera, rok później Formentera II, a w 2026 roku Romanticize the Dive[1].
Dyskografia

Shaw
- Life on the Clock (1997)
Broken Social Scene
- You Forgot It in People (2002)
- Broken Social Scene (2005)
- Forgiveness Rock Record (2010)
- Hug of Thunder (2017)
Metric
- Old World Underground, Where Are You Now? (2003)
- Live It Out (2005)
- Grow Up and Blow Away (2007)
- Fantasies (2009)
- Synthetica (2012)
- Pagans in Vegas (2015)
- Art of Doubt (2018)
- Formentera (2022)
- Formentera II (2023)
- Romanticize the Dive (2026)
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 AllMusic, Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-01] (ang.).
- 1 2 AllMusic, Broken Social Scene [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- 1 2 Sean Adams, Metric week: Jimmy's guide to Toronto, „Drowned In Sound”, drownedinsound.com, 29 kwietnia 2009 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- 1 2 3 Brian Kachejian, Complete List Of Metric Band Members [online], www.classicrockhistory.com, 9 września 2025 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Jeff, James Shaw of Metric talks about band’s chemistry, „Whopperjaw”, whopperjaw.net, 13 listopada 2013 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Patricia Madej, Metric’s system of self-sufficiency, „The Temple News”, temple-news.com, 5 listopada 2013 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Rate Your Music, Life on the Clock [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Brian Howe, Metric: Grow Up and Blow Away, „Pitchfork”, pitchfork.com, 3 lipca 2007 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ AllMusic, You Forgot It in People. Broken Social Scene [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ AllMusic, Broken Social Scene. Broken Social Scene [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Discogs, The Lovely Feathers – My Best Friend Daniel [online], www.discogs.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Discogs, Stars – Set Yourself On Fire [online], www.discogs.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Jamie Rowland, Metric: Interview [online], www.pennyblackmusic.co.uk, 24 czerwca 2009 [dostęp 2025-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-04] (ang.).
- ↑ Ian Gormely, Metric Turned a Church into a Studio and Indulged Their Wickedest Musical Whims, „Exclaim!”, exclaim.ca, 12 października 2023 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ AllMusic, Forgiveness Rock Record. Broken Social Scene [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Discogs, Flash Lightnin' – Flash Lightnin' [online], www.discogs.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ The JUNO Awards, Artist Summary. James Shaw [online], junoawards.ca [dostęp 2025-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-04] (ang.).
- ↑ Toronto at the Junos, „NOW Magazine”, www.nowtoronto.com, 25 kwietnia 2013 [dostęp 2025-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-16] (ang.).
- ↑ Noah Yoo, Broken Social Scene Return With “Halfway Home,” First New Song in 7 Years: Listen, „Pitchfork”, pitchfork.com, 31 marca 2017 [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ AllMusic, Hug of Thunder. Broken Social Scene [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
- ↑ Discogs, The Beaches (2) – Late Show [online], www.discogs.com [dostęp 2025-10-12] (ang.).
Linki zewnętrzne
- James Shaw w bazie AllMusic (ang.)
- James Shaw w bazie Discogs.com (ang.)
