Epichlorohydryna
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
2-(chlorometylo)oksiran |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 1-chloro-2,3-epoksypropan, tlenek 3-chloropropylenu, ECH |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| bezbarwna ciecz o drażniącym zapachu podobnym do chloroformu[1] |
|
| Wzór Hilla |
C3H5ClO |
| Masa molowa |
92,52 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
106-89-8
13403-37-7 (racemat)
67843-74-7 (izomer S) |
| PubChem |
7835 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C3H5ClO/c4-1-3-2-5-3/h3H,1-2H2
|
| InChIKey |
BRLQWZUYTZBJKN-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] |
|
|
| Zwroty H |
H226, H301+H311+H331, H314, H317, H350 |
| Zwroty P |
P202, P210, P280, P303+P361+P353, P304+P340+P310, P305+P351+P338 |
|
| Temperatura zapłonu |
31–34 °C[1] |
| Temperatura samozapłonu |
385–411 °C[1] |
| Numer RTECS |
TX4900000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 175 mg/kg (szczur, drogą pokarmową)[2] |
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Epichlorohydryna – organiczny związek chemiczny z grupy epoksydów zawierający boczną grupę chlorometylową.
W warunkach przemysłowych epichlorohydrynę uzyskuje się poprzez chlorowanie propylenu do chlorku allilu, a następnie epoksydację tego ostatniego.
Znajduje zastosowanie w wytwarzaniu żywic epoksydowych.
