Chlorek allilu
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
3-chloroprop-1-en |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 3-chloropropen, 3-chloropropylen, γ-chloropropylen, AC |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| bezbarwna ciecz o ostrym zapachu[1] |
|
| Wzór Hilla |
C3H5Cl |
| Masa molowa |
76,52 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
107-05-1 |
| PubChem |
7850 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C3H5Cl/c1-2-3-4/h2H,1,3H2
|
| InChIKey |
OSDWBNJEKMUWAV-UHFFFAOYSA-N
|
|
| Właściwości |
|
| Gęstość |
| 0,9376 g/cm³ (20 °C)[2.1]; ciecz |
|
| Rozpuszczalność w wodzie |
- praktycznie nierozpuszczalny[2.1]
- 4,0 g/kg (25 °C)[2.2]
- 1,3 g/kg (50 °C)[2.2]
|
| w innych rozpuszczalnikach |
| mieszalny w każdym stosunku z etanolem, acetonem, benzenem, ligroiną, słabo rozpuszczalny w tetrachlorometanie[2.1] |
|
| Temperatura topnienia |
−136 °C[2.1] |
| Temperatura wrzenia |
44,8 °C[2.1] |
| logP |
2,1 (25 °C)[1] |
| Współczynnik załamania nD |
1,4157 (589 nm, 20 °C)[2.1] |
| Lepkość |
|
| Napięcie powierzchniowe |
23,14 mN/m (25 °C)[2.4] |
| Ciśnienie pary nasyconej |
48,9 kPa (25 °C)[2.5] |
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[3] |
|
|
| Zwroty H |
H225, H302+H312+H332, H315, H319, H341, H351, H371, H372, H400 |
| Zwroty P |
P201, P210, P273, P280, P302+P352+P312, P304+P340+P312 |
|
| Temperatura zapłonu |
−32 °C (zamknięty tygiel)[2.5] |
| Temperatura samozapłonu |
485 °C[2.5] |
| Granice wybuchowości |
2,9–11,1%[2.5] |
| Numer RTECS |
UC7350000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 460 mg/kg (szczur, drogą pokarmową)[4] |
| Stężenie śmiertelne |
LC50 11 g/m³ (szczur, inhalacja, 2 h)[4] |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
chlorek benzylu, alkohol allilowy |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Chlorek allilu, 3-chloropropen, CH2=CHCH2Cl – organiczny związek chemiczny z grupy chlorowych pochodnych olefin. Jest lotną, łatwopalną, bezbarwną cieczą o charakterystycznym ostrym zapachu. Słabo miesza się z wodą. Dobrymi rozpuszczalnikami są alkohol etylowy i eter dietylowy. Wytwarzany jest w reakcji chlorowania propylenu. Jego jedynym producentem w Polsce są Zakłady Chemiczne Zachem S.A. w Bydgoszczy. Stosowany jest głównie w syntezie organicznej do wprowadzania grupy allilowej (CH2=CHCH2−), a także do produkcji leków, barwników, tworzyw sztucznych i środków owadobójczych oraz gliceryny.
Przypisy
- 1 2 Allyl chloride (nr 236306) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2021-06-20].
- CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 S. 3-118.
- 1 2 S. 5-144.
- 1 2 S. 6-243.
- ↑ S. 6-191.
- 1 2 3 4 S. 15-14.
- ↑ S. 9-61.
- ↑ Chlorek allilu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 236306 [dostęp 2021-06-20] .
- 1 2 Allyl chloride, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2021-06-20] (ang.).