Epifagus virginiana

*Epifagus virginiana*
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	astropodobne
Rząd	jasnotowce
Rodzina	zarazowate
Rodzaj	Epifagus
Gatunek	Epifagus virginiana
	Nazwa systematyczna
	Epifagus virginiana (L.) Barton; Comp. Fl. Philadelph. 2: 50 (1818)
Synonimy
	Epifagus americana Nutt.; Leptamnium virginianum Raf.; Mylanche virginiana Wallr.; Orobanche virginiana L.; Orobanche virginica Hill;
	Epifagus americana Nutt.; Leptamnium virginianum Raf.; Mylanche virginiana Wallr.; Orobanche virginiana L.; Orobanche virginica Hill;

Epifagus virginiana – gatunek rośliny z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae) i monotypowego rodzaju Epifagus. Występuje we wschodniej Ameryce Północnej od północno-wschodniego Meksyku, poprzez wschodnią część Stanów Zjednoczonych po południowo-wschodnią Kanadę^[3].

Jest pasożytem całkowitym korzeni buka wielkolistnego Fagus grandifolia^[4] (według innych źródeł – „głównie buków”)^[5]. Jest rośliną jednoroczną^[6] kwitnącą we wrześniu i październiku^[7].

Morfologia

Pokrój: Roślina rozwija się pod ziemią tworząc strukturę złożoną z korzeni koralkowych, między którymi rozwijają się także łuskowate liście. Brak wyodrębniającej się łodygi. Nad ziemią rozwijają się tylko bezzieleniowe kwiatostany^[6].
Kwiaty: Powstają na gronie wyrastającym z podziemnej części rośliny. Przysadek brak. Kwiaty osadzone są na krótkich szypułkach. Kielich jest 5-działkowy, dwubocznie symetryczny, ukośnie dzwonkowaty. Korona ma kolor od białego, przez żółty do czerwonofioletowego lub czerwonobrązowego; jest grzbiecista, dwuwargowa, w dole rurkowata. Dolna warga jest trójłatkowa, a górna jednołatkowa (w wyniku zrastania się dwóch łatek). Wewnątrz korony znajduje się jednokomorowa zalążnia z główkowatym lub lekko dwudzielnym znamieniem oraz cztery dwusilne pręciki o owłosionych nitkach^[6]. Dolne kwiaty rozwijają się jako klejstogamiczne (z zamkniętą koroną)^[5]^[5].
Owoce: Torebki zawierające 500–600 jasnobrązowych, wąskojajowatych nasion^[6].

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-07-07] (ang.).
1 2 3 Epifagus virginiana (L.) Barton. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2025-07-07].
↑ David J.D.J. Mabberley David J.D.J., Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 333, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200 .
1 2 3 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Berlin, Heidelberg: Springer, 2004, s. 410-411. ISBN 978-3-642-62200-7.
1 2 3 4 Epifagus Nuttall, [w:] Flora of North America [online], floranorthamerica.org [dostęp 2025-07-07] .
↑ MarionM. Lobstein MarionM., A Parasitic Lifestyle: Beechdrops and Their Relatives [online], Virginia Native Plant Society, 2020 [dostęp 2025-07-07] .