Erin Jackson
 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
19 września 1992 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
163 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Erin Jackson (ur. 19 września 1992 w Ocali) – amerykańska łyżwiarka szybka i wrotkarka szybka, mistrzyni olimpijska i dwukrotna medalistka mistrzostw świata.
Pierwsza czarnoskóra kobieta, która wywalczyła indywidualnie złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich oraz pierwsza Afroamerykanka w olimpijskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych w łyżwiarstwie szybkim[1][2].
Życie prywatne
Wychowała się w Ocali. Obecnie mieszka w West Jordan. Ukończyła licencjat z inżynierii materiałowej na Uniwersytecie Florydy oraz z kinezjologii i informatyki na Salt Lake Community College[1].
Kariera
Od 8 roku życia uprawiała wrotkarstwo. W tej dyscyplinie zdobyła dwa srebrne i pięć brązowych medali mistrzostw świata oraz wicemistrzostwo Igrzysk Panamerykańskich 2015[1].
We wrześniu 2017 rozpoczęła treningi łyżwiarstwa szybkiego. Zaledwie po kilku miesiącach wywalczyła kwalifikację olimpijską na 500 m. W Pjongczangu była 24[1][2].
Wysoka forma, którą prezentowała Jackson w 2021, stawiała ją w roli faworytki do miejsca w amerykańskiej drużynie na igrzyska 2022. Jednak w styczniu 2022, podczas decydującego biegu kwalifikacyjnego, Jackson pechowo się potknęła i dojechała na trzecim miejscu. Stany Zjednoczone miały przyznane dwa miejsce na dystansie 500 m kobiet, więc Jackson nie zmieściła się w drużynie. Wówczas Brittany Bowe, która finiszowała przed nią i miała już wywalczone kwalifikacje na innych dystansach, zrezygnowała z miejsca na rzecz Jackson (później Amerykanie otrzymali również trzecie miejsce i Bowe ostatecznie wystąpiła w biegu na 500 m). Jackson wystartowała również w amerykańskich kwalifikacjach na 1000 m i 1500 m, zajmując odpowiednio 3. i 6. miejsca i nie uzyskując przepustki do Pekinu. Na igrzyskach w Pekinie Jackson wystartowała na swym koronnym dystansie 500 m, wygrywając zawody z rekordem toru[1][2][3].
Wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w 2026 w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo, gdzie zajęła 5. miejsce w biegu na 500 m[4] i 6. miejsce w biegu na 1000 m[5].
Wyniki (łyżwiarstwo szybkie)
| Rok | Gospodarz | 500 m | 1000 m |
|---|---|---|---|
| 2018 |  Pjongczang | 24 | — |
| 2022 |  Pekin |  | — |
| 2026 |  Mediolan-Cortina d’Ampezzo | 5 | 6 |
| Rok | Gospodarz | 500 m |
|---|---|---|
| 2019 |  Inzell | 15 |
| 2020 |  Salt Lake City | 7 |
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Erin JACKSON. olympics.com. [dostęp 2022-03-24]. (ang.).
- 1 2 3 Erin Jackson. Olimpijskie złoto wbrew sportowej logice. TVP Sport. [dostęp 2022-03-24]. (pol.).
- ↑ Erin JACKSON. Team USA. [dostęp 2022-03-24]. (ang.).
- ↑ Speed Skating at the 2026 Winter Olympics; 500 metres, Women [online], olympedia.org [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Speed Skating at the 2026 Winter Olympics; 1,000 metres, Women [online], olympedia.org [dostęp 2026-03-13] (ang.).
Bibliografia
- Erin JACKSON. olympics.com. [dostęp 2022-03-24]. (ang.).
- Erin JACKSON. Team USA. [dostęp 2022-03-24]. (ang.).
