Erwin Leibfried

Erwin Leibfried
Państwo działania

 Niemcy

Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1942
Frei-Weinheim

Data i miejsce śmierci

1 sierpnia 2019
Frankfurt nad Menem

profesor nauk filologicznych
Specjalność: germanistyka, literaturoznawstwo
Alma Mater

Uniwersytet w Moguncji
Uniwersytet w Kilonii

Doktorat

1969

Profesura

1973

nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet w Trewirze
Uniwersytet w Gießen

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFN

Erwin Leibfried (ur. 14 stycznia 1942 w Frei-Weinheim, zm. 1 sierpnia 2019 we Frankfurcie n. M.) – niemiecki germanista, literaturoznawca, wydawca, profesor Uniwersytetu w Giessen[1].

Życiorys

W latach 1961-1966 studiował filozofię, psychologię, germanistykę, wychowanie fizyczne na Uniwersytecie im. Johannesa Gutenberga w Moguncji oraz Uniwersytecie Christiana Albrechta w Kilonii. 1969 doktorat w Moguncji na temat: „Hermeneutyka i Interpretacja jako warunki ontologii dzieła literackiego”. Pracował jako profesor pomocniczy (Assistentenprofessor) filozofii na Uniwersytecie w Trewirze. Od 1973 do 2006 piastował stanowisko profesora literaturoznawstwa ogólnego w Giessen[2][3].

W roku 1986 założył Towarzystwo ds. Kultury i Nauki Phoibos Apollon. W 1987 w setną rocznicę śmierci pisarza holenderskiego Multatuli utworzył międzynarodowe Towarzystwo Multatuli. 1990 wraz z żoną Barbarą utworzył na Majorce Niemiecką Akademię, która organizowała wykłady literaturoznawcze na Majorce[2].

Kierował wydawnictwem Litblockin[2][3].

W latach 1997–2001 był ze strony niemieckiej koordynatorem projektu europejskiego Tempus przeznaczonego dla studentów germanistyki Uniwersytetu Szczecińskiego (pozostali koordynatorzy projektu to profesorowe: Ryszard Lipczuk, Hermann Bluhme, Peter Hans Nelde)[4][5].

Prowadził wspólne badania z germanistami z Uniwersytetu Łódzkiego (temat: literatura na temat Holocaustu). Utworzył na Uniwersytecie w Giessen Pracownię Literatury Holocaustu (Arbeitsstelle Holocaustliteratur)[6]. 1998 i 2006 odznaczony medalami za zasługi dla Uniwersytetu Łódzkiego. W roku 2011 został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec[2][3].

Publikacje książkowe (wybór)

W bogatym dorobku profesora Leibfrieda znajdują się m.in. dzieła poświęcone teorii literatury oraz historii literatury niemieckiej, w tym 5-tomowa biografia Johanna Wolfganga Goethego.

  • Literarische Hermeneutik. Eine Einführung in ihre Geschichte und Probleme. Tübingen: Narr 1980
  • (red.) Schiller: Die Jungfrau von Orleans. München: Goldmann 1984
  • Fabel. Bamberg: C.C.Buchners 1984
  • Goethe. Ein Komet am Himmel der Jahrhun-derte. 5 Bände. Fernwald: litblockín 1999
  • (współred. Ryszard Lipczuk, Krzysztof Nerlicki, Sascha Feuchert): Lehr- und Übungsbuch zur deutsch–polnischen und polnisch–deutschen Übersetzung. Szczecin: Giga 2001
  • Die Bibel: Dargestellt für die Gebildeten unter ihren Verächtern. 9 Bände. Fernwald: litblockín 2003–2004
  • (współred. Sascha Feuchert, Jörg Riecke, Julian Baranowski, Krystyna Radziszewska): Letzte Tage: Die Lodzer Getto-Chronik. Juli 1944. Göttingen: Wallstein 2004
  • (współred. Sascha Feuchert, Jörg Riecke): Die Multatuli. Leben und Schreiben zwischen Amsterdam, Java und Wiesbaden. Wiesbaden 2005
  • Chronik des Gettos Lodz/Litzmannstadt. 5 Bände. Göttingen: Wallstein 2007

Przypisy

  1. ↑ Erwin Leibfried - Deutsche Digitale Bibliothek [online], www.deutsche-digitale-bibliothek.de [dostęp 2025-08-09] (niem.).
  2. 1 2 3 4 Prof. i.R. Dr. Erwin Leibfried (1942–2019) [online], Justus-Liebig-Universität Gießen [dostęp 2025-08-09] (niem.).
  3. 1 2 3 Erwin Leibfried. Ein Nachruf [online], 9lib.org [dostęp 2025-08-10].
  4. ↑ Ryszard Lipczuk, Germanistyka zakończyła Tempus, „Przegląd Uniwersytecki. Pismo Uniwersytetu Szczecińskiego” (7-9), 2001, s. 45 [dostęp 2025-08-09].
  5. ↑ Instytut Filologii Germańskiej [online], lipczuk.univ.szczecin.pl [dostęp 2026-01-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-07].
  6. ↑ Internet Service GmbH, Detail [online], www.germanistik-im-netz.de [dostęp 2025-08-09] (niem.).

Linki zewnętrzne