Ester Ledecká

Ester Ledecká
Ilustracja
Ester Ledecká (2017)
Data i miejsce urodzenia

23 marca 1995
Praga

Klub

Dukla Liberec

Wzrost

173 cm

Debiut w PŚ

21.12 2012, Carezza
(13. miejsce – PGS)

Pierwsze punkty w PŚ

21.12 2012, Carezza
(13. miejsce – PGS)

Pierwsze podium w PŚ

10.01 2014, Bad Gastein (2. miejsce – PSL)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Czechy
Narciarstwo alpejskie
Igrzyska olimpijskie
złotoPjongczang 2018narciarstwo alpejskie
(supergigant)
Mistrzostwa świata
brązSaalbach 2025zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
2. miejsce
2019/2020
3. miejsce
2021/2022
Puchar Świata (Superkombinacja)
3. miejsce
2019/2020
Snowboarding
Igrzyska olimpijskie
złotoPjongczang 2018snowboarding
(PGS)
złotoPekin 2022snowboarding
(PGS)
Mistrzostwa świata
złoto Kreischberg 2015 PSL
złoto Sierra Nevada 2017 PGS
złoto Engadyna 2025 PGS
srebro Sierra Nevada 2017 PSL
srebro Engadyna 2025 PSL
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Erzurum 2013 PSL
złoto Erzurum 2013 PGS
Puchar Świata (PAR)
Kryształowa Kula
2015/2016
Kryształowa Kula
2016/2017
Kryształowa Kula
2017/2018
Kryształowa Kula
2018/2019
2. miejsce
2013/2014
3. miejsce
2014/2015
Puchar Świata (PSL)
2. miejsce
2013/2014
2. miejsce
2015/2016
2. miejsce
2016/2017
3. miejsce
2023/2024
Puchar Świata (PGS)
Mała Kryształowa Kula
2015/2016
Mała Kryształowa Kula
2017/2018
Mała Kryształowa Kula
2018/2019
2. miejsce
2014/2015
3. miejsce
2013/2014
3. miejsce
2016/2017
Odznaczenia
Medal Za Zasługi I stopnia (Czechy)
Strona internetowa

Ester Ledecká (ur. 23 marca 1995 w Pradze) – czeska snowboardzistka oraz narciarka alpejska. Mistrzyni olimpijska w narciarstwie alpejskim i snowboardzie. Pierwsza kobieta, która na jednych zimowych igrzyskach zdobyła złote medale w dwóch różnych dyscyplinach. Trzykrotna mistrzyni świata w snowboardzie oraz czterokrotna zdobywczyni Pucharu Świata w snowboardzie.

Kariera

W zawodach snowboardowych po raz pierwszy pojawiła się 21 stycznia 2012 roku w Zillertal, gdzie w Pucharze Europy zajęła dwunaste miejsce w gigancie równoległym (PGS)[1]. W marcu 2013 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Erzurum, zdobywając złote medale w obu konkurencjach równoległych[2][3].

W zawodach Pucharu Świata w snowboardzie zadebiutowała 21 grudnia 2012 roku w Carezzie, zajmując trzynaste miejsce w gigancie równoległym[4]. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła 10 stycznia 2014 roku w Bad Gastein, kończąc slalom równoległy na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzieliła Patrizię Kummer ze Szwajcarii i Austriaczkę Marion Kreiner[5].

W sezonach 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018 i 2018/2019 zwyciężała w klasyfikacji generalnej PAR (łączna klasyfikacja slalomu równoległego i giganta równoległego), w sezonie 2013/2014 była druga, a w sezonie 2014/2015 zajęła trzecie miejsce. W sezonach 2015/2016, 2017/2018 i 2018/2019 była najlepsza w klasyfikacji PGS, w sezonie 2014/2015 była druga, a w sezonach 2013/2014 i 2016/2017 była w niej trzecia. Ponadto w sezonach 2013/2014, 2015/2016 i 2016/2017 była druga w klasyfikacji slalomu równoległego (PSL), a w sezonie 2023/2024 zajęła trzecie miejsce[6].

Podczas mistrzostw świata w Kreischbergu w 2015 roku zdobyła złoty medal w slalomie równoległym, wyprzedzając Austriaczki Julię Dujmovits i Marion Kreiner[7]. Następnie wygrała giganta równoległego na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 2017 roku[8]. Na tych samych mistrzostwach była też druga w slalomie równoległym, rozdzielając Danielę Ulbing z Austrii i Rosjankę Alonę Zawarziną[9]. Na mistrzostwach świata w Engadynie w 2025 zdobyła dwa medale. W PGS zwyciężyła, wyprzedzając Japonkę Tsubaki Miki i Polkę Aleksandrę Król-Walas[10]. W PSL była druga, plasując się za Tsubaki Miki, a przed Holenderką Michelle Dekker[11].

W 2014 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując szóste miejsce w slalomie równoległym[12]i siódme w gigancie równoległym[13]. W 2018 roku podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu zdobyła złoty medal w slalomie równoległym, wyprzedzając Niemki Selinę Jörg i Ramonę Theresię Hofmeister[14]. Tytuł mistrzyni olimpijskiej obroniła na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022, tym razem wyprzedzając Danielę Ulbing i Glorię Kotnik ze Słowenii[15].

Jeszcze zanim zaczęła starty w snowboardzie Ledecká występowała w zawodach narciarstwa alpejskiego. Jej pierwszym startem był piąte miejsce w slalomie 11 grudnia 2010 w Szpindlerowym Młynie w zawodach CIT[16]. W zawodach Pucharu Świata w narciarstwie alpejskim zadebiutowała 6 lutego 2015 roku w Garmisch-Partenkirchen, zajmując 24. miejsce w zjeździe[17]. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 6 grudnia 2019 w Lake Louise, wygrywając rywalizację w zjeździe. Wyprzedziła tam Szwajcarkę Corinne Suter i Austriaczkę Stephanie Venier[18]. W sezonie 2019/2020 zajęła drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 2021/2022 była trzecia[19].

W 2018 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, gdzie zwyciężyła w supergigancie. W zawodach tych wyprzedziła Austriaczkę Annę Veith i Tinę Weirather z Liechtensteinu[20]. Medal ten został uznany za sensację[21][22][23][24]. Już samo zakwalifikowanie się przez nią do igrzysk olimpijskich w konkurencji narciarskiej było wydarzeniem – nikt wcześniej nie wystąpił na igrzyskach i w snowboardzie, i w narciarstwie alpejskim[25]. Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku nie obroniła tytułu olimpijskiego, zajmując tym razem piąte miejsce w supergigancie[26]. Zajęła tam również czwarte miejsce w superkombinacji[27] i 27. miejsce w zjeździe[28].

Podczas mistrzostw świata w Cortinie d’Ampezzo w 2021 roku była czwarta w zjeździe[29] i supergigancie[30]. Na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 roku wywalczyła brązowy medal w zjeździe. Wyprzedziły ją jedynie Breezy Johnson z USA i Austriaczka Mirjam Puchner[31].

Rodzina

Jej matka Zuzana była łyżwiarką figurową, ojciec Janek Ledecký piosenkarzem i gitarzystą. Jej dziadek Jan Klapáč był hokeistą, dwukrotnym medalistą igrzysk olimpijskich[32].

Osiągnięcia w snowboardzie

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
7. 19 lutego 2014 Rosja Soczi Gigant równoległy Szwajcaria Patrizia Kummer
6. 22 lutego 2014 Rosja Soczi Slalom równoległy Austria Julia Dujmovits
1. 24 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Gigant równoległy –
1. 8 lutego 2022 Chiny Pekin Gigant równoległy –
5. 8 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina Gigant równoległy Czechy Zuzana Maděrová

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
33. 19 stycznia 2011 Hiszpania La Molina Gigant równoległy Rosja Alona Zawarzina
40. 21 stycznia 2011 Hiszpania La Molina Slalom równoległy Norwegia Hilde-Katrine Engeli
16. 25 stycznia 2013 Kanada Stoneham Gigant równoległy Niemcy Isabella Laböck
17. 27 stycznia 2013 Kanada Stoneham Slalom równoległy Rosja Jekatierina Tudiegieszewa
1. 22 stycznia 2015 Austria Kreischberg Slalom równoległy -
5. 23 stycznia 2015 Austria Kreischberg Gigant równoległy Austria Claudia Riegler
2. 15 marca 2017 Hiszpania Sierra Nevada Slalom równoległy Austria Daniela Ulbing
1. 16 marca 2017 Hiszpania Sierra Nevada Gigant równoległy -
DNS 1 marca 2021 Słowenia Rogla Gigant równoległy Niemcy Selina Jörg
1. 20 lutego 2025 Szwajcaria Engadyna Gigant równoległy -
3. 22 lutego 2025 Szwajcaria Engadyna Slalom równoległy Japonia Tsubaki Miki

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Słowenia Rogla – 18 stycznia 2014 (gigant równoległy)
  2. Austria Bad Gastein – 9 stycznia 2015 (slalom równoległy)
  3. Niemcy Sudelfeld – 7 lutego 2015 (gigant równoległy)
  4. Włochy Carezza – 12 grudnia 2015 (gigant równoległy)
  5. Słowenia Rogla – 23 stycznia 2016 (gigant równoległy)
  6. Turcja Kayseri – 27 lutego 2016 (gigant równoległy)
  7. Włochy Carezza – 17 grudnia 2016 (slalom równoległy)
  8. Słowenia Rogla – 28 stycznia 2017 (gigant równoległy)
  9. Turcja Kayseri – 4 marca 2017 (gigant równoległy)
  10. Włochy Carezza – 14 grudnia 2017 (gigant równoległy)
  11. Włochy Cortina d’Ampezzo – 15 grudnia 2017 (gigant równoległy)
  12. Austria Lackenhof – 5 stycznia 2018 (gigant równoległy)
  13. Słowenia Rogla – 20 stycznia 2018 (gigant równoległy)
  14. Bułgaria Bansko – 26 stycznia 2018 (gigant równoległy)
  15. Szwajcaria Scuol – 10 marca 2018 (gigant równoległy)
  16. Włochy Cortina d’Ampezzo – 15 grudnia 2018 (gigant równoległy)
  17. Korea Południowa Pjongczang – 16 lutego 2019 (gigant równoległy)
  18. Słowenia Rogla – 18 stycznia 2020 (gigant równoległy)
  19. Włochy Cortina d’Ampezzo – 12 grudnia 2020 (gigant równoległy)
  20. Włochy Cortina d’Ampezzo – 18 grudnia 2021 (gigant równoległy)
  21. Niemcy Berchtesgaden – 18 marca 2023 (slalom równoległy)
  22. Bułgaria Pamporowo – 20 stycznia 2024 (slalom równoległy)
  23. Bułgaria Pamporowo – 21 stycznia 2024 (slalom równoległy)
  24. Niemcy Winterberg – 9 marca 2024 (slalom równoległy)
  25. Chiny Mylin – 30 listopada 2024 (gigant równoległy)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach

  1. Austria Bad Gastein – 10 stycznia 2014 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  2. Austria Bad Gastein – 12 stycznia 2014 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  3. Japonia Asahikawa – 28 lutego 2015 (gigant równoległy) – 3. miejsce
  4. Rosja Moskwa – 30 stycznia 2016 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  5. Włochy Carezza – 15 grudnia 2016 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  6. Turcja Kayseri – 3 marca 2018 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  7. Włochy Carezza – 13 grudnia 2018 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  8. Korea Południowa Pjongczang – 17 lutego 2019 (gigant równoległy) – 3. miejsce
  9. Chiny Secret Garden – 23 lutego 2019 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  10. Szwajcaria Scuol – 9 marca 2019 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  11. Austria Bad Gastein – 14 stycznia 2020 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  12. Włochy Carezza – 16 grudnia 2021 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  13. Słowenia Rogla – 15 marca 2023 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  • W sumie (25 zwycięstw, 9 drugich i 4 trzecie miejsca).

Osiągnięcia w narciarstwie alpejskim

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
23. 15 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Gigant 2:20,02 +4,67 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
1. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Supergigant 1:21,11 – –
5. 11 lutego 2022 Chiny Pekin Supergigant 1:13,51 +0,43 Szwajcaria Lara Gut-Behrami
27. 15 lutego 2022 Chiny Pekin Zjazd 1:31,87 +6,31 Szwajcaria Corinne Suter
4. 17 lutego 2022 Chiny Pekin Superkombinacja 2:25,67 +2,65 Szwajcaria Michelle Gisin
DNF 12 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:23,41 – Włochy Federica Brignone

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
29. 7 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +3,05 Austria Nicole Schmidhofer
20. 10 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Superkombinacja 1:58,88 +3,24 Szwajcaria Wendy Holdener
21. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 +2,11 Słowenia Ilka Štuhec
37. 16 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:05,55 +7,60 Francja Tessa Worley
27. 5 lutego 2019 Szwecja Åre Supergigant 1:04,89 +2,80 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
15. 8 lutego 2019 Szwecja Åre Superkombinacja 2:02,13 +2,90 Szwajcaria Wendy Holdener
17. 10 lutego 2019 Szwecja Åre Zjazd 1:01,74 +1,17 Słowenia Ilka Štuhec
4. 11 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,51 +0,53 Szwajcaria Lara Gut-Behrami
4. 13 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:34,27 +0,44 Szwajcaria Corinne Suter
8. 15 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Superkombinacja 2:07,22 +4,12 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
7. 6 lutego 2025 Austria Saalbach Supergigant 1:20,47 +0,63 Austria Stephanie Venier
3. 6 lutego 2025 Austria Saalbach Zjazd 1:41,29 +0,21 Stany Zjednoczone Breezy Johnson

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium chronologicznie

  1. Kanada Lake Louise – 6 grudnia 2019 (zjazd) – 1. miejsce
  2. Niemcy Garmisch-Partenkirchen – 8 lutego 2020 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Szwajcaria Crans-Montana – 23 lutego 2020 (superkombinacja) – 3. miejsce
  4. Francja Val d’Isère – 20 grudnia 2020 (supergigant) – 1. miejsce
  5. Szwajcaria Crans-Montana – 22 stycznia 2021 (zjazd) – 2. miejsce
  6. Włochy Cortina d’Ampezzo – 22 stycznia 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  7. Szwajcaria Crans-Montana – 26 lutego 2022 (zjazd) – 1. miejsce
  8. Szwajcaria Crans-Montana – 27 lutego 2022 (zjazd) – 2. miejsce
  9. Norwegia Kvitfjell – 3 marca 2024 (supergigant) – 3. miejsce
  10. Austria Saalbach – 22 marca 2024 (supergigant) – 1. miejsce
  11. Austria Altenmarkt – 11 stycznia 2025 (zjazd) – 3. miejsce
  12. Włochy Tarvisio – 18 stycznia 2026 (supergigant) – 3. miejsce

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Hochfuegen, Zillertal (AUT) (GER) European Cup Women's Parallel GS November 27, 2010. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  2. ↑ Erzurum (TUR) FIS Junior World Championships Women's Parallel Slalom March 07, 2013. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  3. ↑ Erzurum (TUR) FIS Junior World Championships Women's Parallel GS March 06, 2013. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  4. ↑ Carezza (ITA) World Cup Women's Parallel GS December 21, 2012. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  5. ↑ Bad Gastein (AUT) World Cup Women's Parallel Slalom January 10, 2014. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  6. ↑ Ester LEDECKA World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  7. ↑ Lachtal (AUT) World Championships Women's Parallel Slalom January 22, 2015. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  8. ↑ Sierra Nevada (ESP) World Championships Women's Parallel GS March 16, 2017. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  9. ↑ Sierra Nevada (ESP) World Championships Women's Parallel Slalom March 15, 2017. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  10. ↑ Engadin (SUI) World Championships Women's Parallel Giant Slalom March 20, 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  11. ↑ Engadin (SUI) World Championships Women's Parallel Slalom March 22, 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  12. ↑ Rosa Khutor (RUS) Olympic Winter Games Women's Parallel Slalom February 22, 2014. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  13. ↑ Rosa Khutor (RUS) Olympic Winter Games Women's Parallel GS February 19, 2014. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  14. ↑ Phoenix Snow Park (KOR) Olympic Winter Games Women's Parallel GS February 24, 2018. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  15. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Parallel Giant Slalom February 08, 2022. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  16. ↑ Spidleruv Mlyn - Stoh (CZE) CIT Women's Slalom December 11, 2010. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  17. ↑ Garmisch-Partenkirchen (GER) World Cup Women's Downhill February 06, 2016. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  18. ↑ Lake Louise (CAN) World Cup Women's Downhill December 06, 2019. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  19. ↑ Ester LEDECKA World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  20. ↑ PyeongChang (KOR) Olympic Winter Games Women's Super G February 17, 2018. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  21. ↑ Pjongczang 2018: sensacyjne rozstrzygnięcia w supergigancie, złoty medal dla mistrzyni świata w... snowboardzie. przegladsportowy.onet.pl. [dostęp 2025-12-27]. (pol.).
  22. ↑ Sensacja igrzysk w Pjongczangu Ester Ledecka zdobyła złoto jadąc na… używanych nartach. rmf24.pl. [dostęp 2025-12-27]. (pol.).
  23. ↑ Pjongczang 2018. Niebywała sensacja! Mistrzyni świata w snowboardzie wygrała supergigant. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2025-12-27]. (pol.).
  24. ↑ To najbardziej sensacyjny złoty medal igrzysk w Pjongczang. Mina mistrzyni mówi wszystko. natemat.pl. [dostęp 2025-12-27]. (pol.).
  25. ↑ Pjongczang 2018. Olimpijska sensacja wszech czasów? Ester Ledecká ze złotem w supergigancie.. wyborcza.pl. [dostęp 2025-12-27]. (pol.).
  26. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Super G February 11, 2022. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  27. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Alpine Combined February 17, 2022. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  28. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Downhill February 15, 2022. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  29. ↑ Cortina d'Ampezzo (ITA) World Championships Women's Downhill February 13, 2021. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  30. ↑ Cortina d'Ampezzo (ITA) World Championships Women's Super G February 11, 2021. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  31. ↑ Saalbach (AUT) World Championships Women's Downhill February 08, 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  32. ↑ Pjongczang 2018: Ester Ledecka startuje w snowboardzie i narciarstwie alpejskim, „Przegląd Sportowy”, 14 lutego 2018 [dostęp 2018-02-27] (pol.).
  33. ↑ Odznaczeni Medalem za Zasługi (od 1994) [online], Pražský hrad (www.hrad.cz) [dostęp 2021-02-19] (cz.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.