Euchloryn
 okaz z Włoch | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
KNaCu3(SO4)3O[1] |
|---|---|
| Łupliwość |
niedoskonała/słaba[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, prostokątny, wydłużony[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Gęstość |
3,27 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, szmaragdowa[1] |
| Współczynnik załamania |
1,580–1,644 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,064[1] pleochroizm: widoczny; X = bladozielony; Y = zielony; Z = jasnożółtozielony[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.30[1] |
Euchloryn – bardzo rzadki minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, prostokątnym i wydłużonym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym i radioaktywnym[1][2]. Rozpuszczalny w wodzie[1][2].
Występowanie
Jest rzadkim sublimatem występującym w pobliżu fumaroli wulkanicznych[2]. Towarzyszą mu głównie chalkocyanit, dolerofanit, eriochalcyt, melanothallit, tenoryt, tenardyt, chalkantyt, lammeryt, fingeryt, stoiberyt, ziesit, mcbirneyit, alumoklyuchewskit, eleomelanit, vergasovait, fedotovit, anglezyt, złoto oraz klyuchewskit[1][2]. Spotykany jedynie w Salwadorze, we Włoszech (Kampania), Polska (okolice Wodzisławia) oraz w Rosji (Kraj Kamczacki, Obwód sachaliński)[1][2].