Lammeryt
 w towarzystwie lemanskiitu z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3(AsO4)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny ziarnisty |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,9–5,18 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnozielona[1] |
| Rysa |
jasnozielona[1] |
| Połysk |
diamentowy, szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,89–2,14 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,060–0,250[1] dyspersja (optyka): bardzo silna[1] pleochroizm: silny; X = jasnoniebieski; Y = błękitny; Z = jasnozielononiebieski[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.AB.30[1] |
Lammeryt – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznych ziaren[2]. Występuje też w formie agregatów sferoidalnych[2]. Jest minerałem przezroczystym i kruchym[1][2]. Posiada diamentowy bądź szklisty połysk oraz jasnozieloną rysę[1]. Jest izostrukturalny z paralammerytem[1].
Występowanie
Jest produktem reakcji fumarolicznych po erupcji w aktywnym wulkanie[2]. Towarzyszą mu zwykle oliwenit, lemanskiit, lawendulan, tenoryt, starovait, kozyrevskit, popowit, langbajnit, bradaczekit, ericlaksmanit, euchloryn, piypit, alarsyt oraz alumokluchewskit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje w Austrii (Tyrol), Boliwii (La Paz), Chile (Antofagasta), Niemczech (Nadrenia Północna-Westfalia), Indiach (Radżastan), Namibii (Tsumeb) i Rosji (Kraj Kamczacki)[1].