Eugeniusz Dreszer

Eugeniusz Dreszer

Stefan Słomka

porucznik
Data i miejsce urodzenia	14 września 1895 Warszawa
Data i miejsce śmierci	25 grudnia 1914 Łowczówek
Przebieg służby
Lata służby	1914 (regularne oddziały)
Siły zbrojne	Armia Austro-Węgier
Formacja	Legiony Polskie
Jednostki	I Brygada Legionów Polskich
Stanowiska	1 Pułk Piechoty 5 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa: bitwa pod Krzywopłotami bitwa pod Łowczówkiem
Odznaczenia

Eugeniusz Dreszer (ur. 14 września 1895 w Warszawie, zm. 25 grudnia 1914) – żołnierz I Brygady Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Był synem Juliusza i Natalii z domu Piechowskiej^[1], miał brata Jerzego (1900–1969), inżyniera, por. rez. Wojska Polskiego, członka POW, uczestnika obrony Lwowa, wojny polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, konspiracji niepodległościowej (piłsudczykowskiej) w czasie II wojny światowej, więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych, był bratem stryjecznym gen. Gustawa Orlicz-Dreszera^[2]. Eugeniusz Dreszer ukończył Szkołę Handlową w Radomiu, a następnie po ukończeniu gimnazjum we Lwowie, w 1913 roku zdał egzamin maturalny i zaczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechnicznej we Lwowie^[3]. Tam też należał do Związku Strzeleckiego^[4]. Był organizatorem baonu na przedmieściach Lwowa. Był także członkiem Związku Walki Czynnej. W ZWC ukończył kurs oficerski, a następnie był wykładowcą i instruktorem.

Po wybuchu I wojny światowej brał udział w organizowaniu mobilizacji w okręgu lwowskim. 27 sierpnia 1914 razem z baonem udał się do Krakowa, skąd 10 września z baonem uzupełnienia został skierowany w kierunku działań I Brygady Legionów Polskich w celu połączenia się z 1 pułkiem piechoty. Na początku października został oddelegowany do prac organizacyjnych w Zagłębiu Dąbrowskim. Po pracy w komendach werbunkowych w Zawierciu, Częstochowie, a ostatecznie w Łodzi już jako adiutant Mieczysława Ryś-Trojanowskiego. Razem z dowódcą dołączył do Legionów, gdzie w czasie bitwy pod Krzywopłotami dowodził 2 kompanią IV baonu. Po reorganizacji Brygady został przydzielony bez funkcji do II baonu 5 pułku piechoty.

Podczas bitwy pod Łowczówkiem, po śmierci Kazimierza Kuby-Bojarskiego, objął dowództwo I baonu 1 pułku piechoty I Brygady z rozkazu Szefa Sztabu płk. Kazimierza Sosnkowskiego^[5]. 24 lub 25 grudnia 1914 w czasie walki został ugodzony nieprzyjacielską kulą – prawdopodobnie śmiertelnie^[6]. Zaginął, a jego ciało nie zostało odnalezione^[5]. Po wojnie, w 1922 za swoją bohaterską postawę został pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy^[7].

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7132 – pośmiertnie, 17 maja 1922^[7][8][1]
• Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”^[9][4]

• Wiktor Krzysztof Cygan: Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich. Warszawa: "Gryf", 1992, s. 25. ISBN 83-85209-08-5.
• Marek Gałęzowski, Dreszer Eugeniusz Stefan [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 60-63.
• Panteon Polski, Lwów 1924, nr. 4, str 4-5, "Ś. p Eugenjusz Dreszer (Stefan Słomka)
• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-11-16].
• Dreszer (Słomka-Dreszer) Eugeniusz Stefan. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 72 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-11-16].

• Karol Banszel: Komendant bataljonu Pierwszej Brygady Eugenjusz Słomka-Dreszer (1933) w bibliotece Polona