Facchinia

*Facchinia*
	; Facchinia cherleroides
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	goździkopodobne
Rząd	goździkowce
Rodzina	goździkowate
Rodzaj	Facchinia
	Nazwa systematyczna
	Facchinia Rchb.; Deut. Bot. Herb.-Buch, Nom.: 204 (1841)
	Typ nomenklatoryczny
	F. lanceolata (Allioni) H. G. L. Reichenbach
Synonimy
	Assoella J.M.Monts.; Dufourea Gren.; Schmidtia Sieber; Siebera Hoppe; Somerauera Hoppe;
	Assoella J.M.Monts.; Dufourea Gren.; Schmidtia Sieber; Siebera Hoppe; Somerauera Hoppe;

Facchinia – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Obejmuje 7 gatunków występujących w zachodniej Europie od Hiszpanii po Niemcy i północno-wschodnie Bałkany^[3]. Rodzaj wyodrębniony został z szeroko ujmowanego, i w takim ujęciu polifiletycznego, rodzaju mokrzyca Minuartia. Rośliny te występują na skałach wapiennych w górach powyżej 1300 m n.p.m., sięgając do 3200 m n.p.m.^[5]

Morfologia

Pokrój: Wieloletnie rośliny zielne o drewniejącej nasadzie pędu, często kępiaste i zwykle gruczołowato owłosione w węzłach^[5].
Liście: Naprzeciwległe, całobrzegie, siedzące i zrośnięte nasadami, często tylko z centralną wiązką widoczną, często orzęsione lub gruczołowato owłosione^[5].
Kwiaty: Na szypułkach często ogruczolonych. Działek kielicha 4 lub 5, z 3–5 żyłkami, zaostrzone na końcach i często ogruczolone. Płatki korony są lancetowate i białe, występują w liczbie 4 lub 5, rzadko brak ich zupełnie. Słupki trzy, rzadko cztery^[5].
Owoce: Torebki otwierające się trzema, rzadko czterema klapami^[5].

Systematyka

Rodzaj pierwotnie wyodrębniony został już w 1841 roku, ale później dominowało szerokie ujęcie rodzaju mokrzyca Minuartia, do którego zaliczano te rośliny. W XXI wieku dowiedziono, że szerokie ujęcie tego rodzaju na podstawie wybranych kryteriów morfologicznych, czyni z niego sztuczny takson obejmujący szereg niespokrewnionych linii rozwojowych z różnych plemion w obrębie podrodzin Alsinoideae i Caryophylloideae. Klad wyodrębniony w rodzaj Facchinia jest siostrzany dla rodzajów karmnik Sagina i kolobant Colobanthus^[5]^[6].

Wykaz gatunków^[3]

Facchinia cerastiifolia (Ramond ex DC.) Dillenb. & Kadereit
Facchinia cherleroides (Sieber) Dillenb. & Kadereit
Facchinia grignensis (Rchb.) Dillenb. & Kadereit
Facchinia herniarioides (Rion) Dillenb. & Kadereit
Facchinia lanceolata (All.) Rchb.
Facchinia rupestris (Scop.) Dillenb. & Kadereit
Facchinia valentina (Pau) Dillenb. & Kadereit

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-11-11] (ang.).
↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-11-11] (ang.).
1 2 3 4 Facchinia Rchb.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2025-11-11].
↑ Facchinia H. G. L. Reichenbach, [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [online], Smithsonian Institution [dostęp 2025-11-11] .
1 2 3 4 5 6 M.S.M.S. Dillenberger M.S.M.S., J.W.J.W. Kadereit J.W.J.W., A revision of Facchinia (Minuartia s.l., Caryophyllaceae), „Edinburgh Journal of Botany”, 72 (3), 2015, s. 353-389, DOI: 10.1017/S0960428615000153 [dostęp 2025-11-11] .
↑ Markus S. Dillenberger, Joachim W. Kadereit. Maximum polyphyly: Multiple origins and delimitation with plesiomorphic characters require a new circumscription of Minuartia (Caryophyllaceae). „Taxon”. 63, 1, s. 64–88, 2014.

[ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-11-11] (ang.).

[apweb-2] Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-11-11] (ang.).

[powo-3] 1 2 3 4 Facchinia Rchb.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2025-11-11].

[ing-4] Facchinia H. G. L. Reichenbach, [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [online], Smithsonian Institution [dostęp 2025-11-11] .

[dillen-5] 1 2 3 4 5 6 M.S.M.S. Dillenberger M.S.M.S., J.W.J.W. Kadereit J.W.J.W., A revision of Facchinia (Minuartia s.l., Caryophyllaceae), „Edinburgh Journal of Botany”, 72 (3), 2015, s. 353-389, DOI: 10.1017/S0960428615000153 [dostęp 2025-11-11] .

[dillen2-6] Markus S. Dillenberger, Joachim W. Kadereit. Maximum polyphyly: Multiple origins and delimitation with plesiomorphic characters require a new circumscription of Minuartia (Caryophyllaceae). „Taxon”. 63, 1, s. 64–88, 2014.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]