Ferrieryt

Ferrieryt
Ilustracja
Ferrieryt-(Na), Monte Lake, Kolumbia Brytyjska, Kanada (rozmiar: 3,2 × 2,6 × 2,5 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

uwodniony glinokrzemian sodu, potasu i magnezu
(Na,K)2Mg[OH/Al3Si15O36] x 9 H2O

Twardość w skali Mohsa

3–3,5[1]

Przełam

nierówny/nieregularny

Łupliwość

doskonała[1]

Pokrój kryształu

listewkowy, igiełkowy, włosowaty, tabliczkowy, wydłużony

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający[1]

Układ krystalograficzny

rombowy[1]

Klasa krystalograficzna

dwupiramidalna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,136 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

bezbarwny, biały, czerwonawy, żółtawy[1]

Rysa

biała[1]

Połysk

szklisty, jedwabisty[1]

Współczynnik załamania

1,473–1,492 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność: 0,003–0,004[1] dyspersja (optyka): słaba[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.GD.50[1]

Ferrieryt – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów.

Nazwa pochodzi od nazwiska kanadyjskiego geologa Waltera Fredericka Ferriera (1865-1950).

Charakterystyka

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym[2][1]. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju igiełkowym, tabliczkowym, listewkowym, wydłużonym lub włosowym[2][1]. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, sferolitycznych. Jest kruchy i przezroczysty do przeświecającego[2]. Od natrolitu i skolecytu nie daje się odróżnić za pomocą prostych metod. Jest minerałem radioaktywnym[1].

Występowanie

Produkt wtórnych przeobrażeń skał magmowych[1]. Występuje w pęcherzach pogazowych w skałach wulkanicznych. Zwykle towarzyszy mu kalcyt, heulandyt, chalcedon, kwarc oraz phillipsyt[2][1].

Miejsce występowania

Spotykany w Australii, Austrii, Kanadzie, we Włoszech (Sardynia, Wenecja Euganejska), Bułgarii, Czechach, Niemczech, na Węgrzech, Japonii, Portugalii, na Słowacji, Hiszpanii (Andaluzja) i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia)[2][1].

Zastosowanie

  • ma znaczenie naukowe.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Ferrierite-Mg, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-02-25] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/ferrierite-Na.pdf

Bibliografia

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG „Spirifer” W-wa 2005
  • R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r.

Linki zewnętrzne