Flaming krótkodzioby
| Phoenicoparrus jamesi[1] | |||
| (P.L. Sclater, 1886) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
flaming krótkodzioby | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 w sezonie lęgowym występuje przez cały rok poza sezonem lęgowym | |||
Flaming krótkodzioby[4], czerwonak krótkodzioby (Phoenicoparrus jamesi) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny flamingów (Phoenicopteridae), występujący w Andach w Ameryce Południowej. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5][6]. Bliski zagrożenia wyginięciem. Flaming krótkodzioby często widywany jest razem z flamingiem andyjskim.
- Morfologia
- Długość ciała 90–92 cm; masa ciała około 2 kg[2]. Podobnie jak flaming andyjski posiada trzy palce. Upierzeniem przypomina flaminga andyjskiego, ale jest bledsze. Dziób pomarańczowożółty z czarnym końcem, lekko zakrzywiony w lewą stronę, kończyny ceglastoczerwone.
- Występowanie
- Występuje w Andach – na terenie południowego Peru, w północnym Chile, północno-zachodniej Argentynie i na zachodzie Boliwii. Jego środowiskiem życia są wysokogórskie jeziora słone płaskowyżu Altiplano[2]. Spotykany zazwyczaj w przedziale wysokości 3500–4700 m n.p.m.[3] Niewielka populacja zimuje na nizinnym jeziorze Mar Chiquita w północno-środkowej Argentynie[2].
- Status zagrożenia
- Gatunek przez pewien czas uważany był za wymarły, aż do roku 1957, kiedy to odnaleziono jego przedstawicieli[7]. Obecnie Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje flaminga krótkodziobego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). W trakcie skoordynowanych południowoamerykańskich badań liczebności trzech gatunków flamingów w 2020 roku naliczono 154 tysiące osobników flaminga krótkodziobego. Trend liczebności uznaje się za stabilny, choć spodziewany jest spadek liczebności tych ptaków ze względu na utratę i degradację siedlisk[3].
Przypisy
- ↑ Phoenicoparrus jamesi, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 del Hoyo, J., Boesman, P. & Garcia, E.F.J.: Puna Flamingo (Phoenicoparrus jamesi). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)].
- 1 2 3 BirdLife International, Phoenicoparrus jamesi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2025, wersja 2026-1 [dostęp 2026-08-13] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phoenicopteridae Bonaparte, 1831 - flamingi - Flamingos (wersja: 2025-12-07). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-13].
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-08-13] (ang.).
- ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
- ↑ A.W. Johnson, F. Behn, W.R. Millie. The South American Flamingos. „The Condor”. 60 (5), s. 289–299, 1958. DOI: 10.2307/1365154. (ang.).
Bibliografia
- Encyklopedia Dzikich Zwierząt
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne: