Phoenicoparrus
| Phoenicoparrus[1] | |||
| Bonaparte, 1856[2] | |||
 Flaming andyjski (P. andinus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Phoenicoparrus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Phoenicopterus andinus R.A. Philippi Sr., 1854 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Phoenicoparrus – rodzaj ptaków z rodziny flamingów (Phoenicopteridae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowym Peru, zachodniej Boliwii, północnym Chile i północno-zachodniej Argentynie[6].
Morfologia
Długość ciała 90–110 cm; masa ciała 2000–2400 g[7].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule zatytułowanym Dodatki i poprawki do tabel równoległych rzędu czapli i nurów oraz do odpowiedniej części już opublikowanej w Conspectus Avium, opublikowanym w czasopiśmie „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”[2]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) flaming andyjski (P. andinus).
Etymologia
- Phoenicoparrus (Phoenicoparra, Phaenicoparrus): gr. φοινιξ phoinix, φοινικος phoinikos ‘karmazynowy, czerwony’; łac. parrus lub parra ‘nieznany złowróżbny ptak’ (różnie identyfikowany, np. jako lelek, sowa, dzięcioł, czajka czy białorzytka)[8].
- Lipocentrus: gr. λιπο- lipo- ‘bez’, od λειπω leipō ‘pozostawić, opuścić’; κεντρον kentron ‘ostroga’[9].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:
- Phoenicoparrus andinus (R.A. Philippi, Sr., 1854) – flaming andyjski
- Phoenicoparrus jamesi (Rahmer, 1886) – flaming krótkodzioby
Uwagi
- ↑ Nowa nazwa dla Phoenicoparrus Bonaparte, 1856.
Przypisy
- ↑ Phoenicoparrus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Ch.-L. Bonaparte. Additions et Corrections aux Tableaux paralléliques de l'Ordre des Hérons et des Pélagiens ou Gavies, et à la partie correspondante, déjà publiée, du Conspectus Avium. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 43, s. 992, 1856. (fr.).
- ↑ C.J. Sundevall: Methodi naturalis avium disponendarum tentamen: försök till fogelklassens naturenliga uppställnung. Stockholm: Samson & Wallin, 1872, s. 145. (łac.).
- ↑ L.H. Stejneger: Flamingos. W: J.S. Kingsley: The Standard Natural History. Cz. 4: Natural History of Birds. Boston: S.E. Cassino and company, 1885, s. 154. (ang.).
- ↑ L. Olphe-Galliard: Contributions à la faune ornithologique de l’Europe occidentale: recueil comprenant les espèces d’oiseaux que se reproduisent dans cette région ou qui s’y montrent régulièrement de passage, augmenté de la description des principales espèces exotiques les plus voisines des indigènes ou susceptibles d’ètre confondues avec elles, ainsi que l’énumération des races domestiques. Cz. zeszyt VII. Bayonne: L. Lasserre, 1887, s. 24. (fr.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2022-01-04]. (ang.).
- ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Flamingos (Phoenicopteridae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Phoenicoparrus, DOI: 10.2173/bow.phoeni1.01 [dostęp 2025-12-20] (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Phoenicoparrus [dostęp 2022-01-04].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Lipocentrus [dostęp 2022-01-04].
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phoenicopteridae Bonaparte, 1831 – flamingi - Flamingos (wersja: 2015-08-30). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-01-04].
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).