Francis Huster

Urodził się w Neuilly-sur-Seine we Francji jako syn Suzette Cwajbaum, właścicielki pracowni krawieckiej, i Charlesa Hustera, dyrektora handlowego komercyjnych produkcji Lancia^[1]. Jego matka, polska Żydówka^[2], w czasach nazistowskich zdołała przekonać komendanta Gestapo w Paryżu do uwolnienia jej aresztowanego ojca^[3]. Francis rozważał zawód chirurga, którym był jego wuj Albert. Jego babka Rose Ruchli ze strony matki pochodziła z Polski, jej mąż Mathis miał pochodzenie rosyjskie; dziadkowie przybyli do Paryża tuż przed wojną^[4]. To z powodu jego babki, prawdziwej pasjonatki filmu, został aktorem. Jego bohaterami ekranowymi byli John Wayne, Gary Cooper i Steve McQueen. Rodzice rozwiedli się po 38 latach małżeństwa, wychowywany był wraz ze starszym bratem Jean-Pierre'em, nazywanym także „JP” (ur. 1944) i młodszą o 15 miesięcy siostrą Muriel (ur. 1949).

Francis był bardzo dobrym uczniem w szkole średniej Lycée Carnot w Paryżu. Uczęszczał do Conservatoire Municipal. W wieku piętnastu lat postanowił zostać aktorem i studiował sztukę dramatyczną w Cours Florent François i Rue Blanche. Kilka lat później, miał zostać nauczycielem we Florent. W 1968 rozpoczął naukę w Conservatoire national supérieur d’art dramatique^[5].

W latach 1971–81 występował w słynnej Comédie Française, gdzie zagrał kilka ważnych ról romantycznych, takich jak Lorenzaccio Alfreda de Musseta, Don Juan i Guy Blas^[6].

W 1970 zadebiutował na dużym ekranie w dramacie Upadek ojca Mouret (La Faute de l’abbé Mouret) jako tytułowy bohater Serge Mouret na podstawie powieści Émile Zoli. Wystąpił m.in. w komedii romantycznej Co robi wyrabia Dawid biegnąc? (Qu’est-ce qui fait courir David?, 1981) z Charlesem Aznavourem i Anouk Aimée, dramacie Serge’a Gainsbourga Równik (Équateur, 1983), filmie muzycznym Claude’a Leloucha Jedni i drudzy (Les Uns et les autres, 1983) z Fanny Ardant, Jamesem Caan i Geraldine Chaplin, dramacie Andrzeja Żuławskiego Kobieta publiczna (La Femme publique, 1984)^[7] z Valérie Kaprisky i Lambertem Wilsonem.

W 1986 wyreżyserował swój pierwszy film Na volé Charlie Spencer. Znaczną popularność zdobyła komedia Kolacja dla palantów (Le Dîner de cons, 1998)^[8].