Franciszek Jun

Franciszek Jun

Data i miejsce urodzenia	16 września 1880 Ustrzyki Dolne
Data i miejsce śmierci	14/15 sierpnia 1941 Czarny Las
Przyczyna śmierci	Mord w Czarnym Lesie
Zawód, zajęcie	nauczyciel
Narodowość	polska
Odznaczenia

Franciszek Jun (ur. 16 września 1880 w Ustrzykach Dolnych, zm. 14/15 sierpnia 1941 w Czarnym Lesie) – polski nauczyciel.

Urodził się 16 września 1880 w Ustrzykach Dolnych^[1][2][3]. Był synem Jana (ok. 1900 cieśla-budowniczy w Wańkowej^[4], w Ropience^[1], od ok. 1903/1904 dozorca kopalni w Wańkowej^[3]).

Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1901 ukończył z odznaczeniem VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in.: Marian Dienstl-Dąbrowa, Roman Saphier, Samuel Seelenfreund)^[5][6][7]. W latach 1901-1905 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego^[3].

Z wykształcenia był nauczycielem filologii klasycznej jako przedmiotów głównych^[2]. Pracę w szkolnictwie rozpoczął 1 września 1905^[2]. Pracował jako zastępca nauczyciela w C. K. Gimnazjum w Wadowicach^[8.1][2]. W drugim półroczu 1907/1908^[8.2]. 15 lutego 1909 został przeniesiony do C. K. Gimnazjum w Mielcu^[9][10.1]. Nauczał tam języków łacińskiego, greckiego, polskiego i niemieckiego^[10.2][10.3]. 17 listopada 1910 uzyskał uprawnienia do nauczania języków klasycznych jako przedmiotu głównego i języka polskiego jako przedmiotu pobocznego w gimnazjach z językiem wykładowym polskim^[3]. Jako egzaminowany zastępca nauczyciela 1 września 1911 został przeniesiony z Mielca do C. K. I Gimnazjum w Stanisławowie z polskim językiem wykładowym^[11]. W randze nauczyciela rzeczywistego uczył tam języków łacińskiego, greckiego, polskiego^[12][13]

Podczas I wojny światowej 28 sierpnia 1916 został przydzielony ze Stanisławowa do macierzystego Gimnazjum w Sanoku, a 19 czerwca 1917 został zatwierdzony w zawodzie nauczycielskim i otrzymał tytuł c. k. profesora^[14.1]. W roku szkolnym 1916/1917 w szkole uczył języka polskiego i języka łacińskiego^[14.2]. Do 1918 był ponownie profesorem gimnazjum stanisławowskiego^[15]. Został odznaczony austriackim Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych^[15].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości nadal był profesorem zakładu w Stanisławowie, przemianowanego na I Państwowe Gimnazjum im. Mieczysława Romanowskiego, ucząc łaciny i greki, był też zawiadowcą gabinetu archeologicznego^[16]. Równolegle sprawował stanowisko kierownika Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. Elizy Orzeszkowej z prawem publiczności (założonego w 1906 przez TNSW)^[17]. W Państwowym Gimnazjum uczył do września 1927, po czym urlopowany na rok 1927/1928 pełnił wyłącznie obowiązki kierownika ww. Gimnazjum Żeńskiego^[18]. Od roku szkolnego 1928/1929 ponownie był profesorem Gimnazjum im. Romanowskiego^[19]. 15 lipca 1929 został mianowany tymczasowym kierownikiem tego gimnazjum^[20]. 27 listopada 1930 został mianowany dyrektorem tej szkoły i sprawował stanowisko od 1 grudnia 1930^[21.1]. W zakładzie nadal wykładał język polski^[21.2]. Stanowisko dyrektora piastował do 1939^[22][23].

Podczas II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej został zamordowany w dokonanej przez Niemców egzekucji w Czarnym Lesie pod Pawełczem w nocy 14/15 sierpnia 1941^[24][25].

Franciszek Jun został symbolicznie upamiętniony inskrypcją na grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.