Franciszek Kubat
 Franciszek Kubat (przed 1933) | |
 starszy sierżant | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 kwietnia 1898 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 lipca 1941 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1918–1921 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca plutonu |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca |
sekretarz gminy |
| Odznaczenia | |
 | |
Franciszek Kubat (ur. 17 kwietnia 1898 w Dalekich, zm. 22 lipca 1941 w Mauthausen-Gusen) – starszy sierżant Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari[1].
Życiorys
Urodził się 17 kwietnia 1898 w rodzinie Piotra i Katarzyny z d. Świerszczewska[2][1]. Absolwent szkoły miejskiej w Ostrowi Mazowieckiej. Od listopada 1918 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego wraz z 41 pułkiem piechoty brał udział w walkach na frontach wojny polsko-bolszewickiej[3].
„Stawiany był za wzór trudny do doścignięcia dla pozostałych żołnierzy kompanii. W czasie walk odwrotowych nad Narwią 29 VII 1920, plut. K. ogniem km powstrzymał atakujące oddziały bolszewickie, które po stracie kilkudziesięciu zabitych i rannych, odrzucone zostały przez polską piechotę i zepchnięte do rzeki. Zniszczono b. piech. bolszewickiej i odzyskano utracone wcześniej dwie baterie dział”[4][1]. Za tę postawę odznaczony Orderem Virtuti Militari i awansowany do stopnia starszego sierżanta.
Zwolniony z wojska w 1921. Pracował w Suwałkach. W latach 1923–1930 ponownie służył w 41 pułku piechoty jako żołnierz zawodowy. Został przeniesiony w stan spoczynku w 1930[3]. Pracował następnie w Lipsku jako p.o. sekretarza gminy[3].
Podczas okupacji niemieckiej więzień obozu Mauthausen-Gusen, zamordowany tam 22 lipca 1941.
Życie prywatne
Żonaty. Dwoje dzieci[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 623[1][5]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Polak (red.) 1993 ↓, s. 106.
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1.
- 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 4.
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 6.
- ↑ Smoleń 1929 ↓, s. 45.
Bibliografia
- Kubat Franciszek. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.31-2331 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-04-24].
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Ludwik Smoleń: Zarys historii wojennej 41-go Suwalskiego Pułku Piechoty imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.