Franciszek Mikrut
![]() Franciszek Mikrut (1931) | ||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | ||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
Franciszek Mikrut (ur. 10 stycznia 1912 w Wiewiórce, zm. 1 maja 2007[1][2] w Bydgoszczy) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Reprezentant Sokoła Koronowo (1927–1931), Warty Poznań (1932–1934), WKS Bydgoszcz (1936), Sokoła Bydgoszcz (1937–1938) i Sokoła Gdynia (1939). Jego pełny i właściwy rozwój został jednak zahamowany w następstwie silnej kontuzji ręki, doznanej w okresie przynależności do KS Warta Poznań[3].
Startował również po II wojnie światowej w klubach: HKS Bydgoszcz (1945–1947), Gwardia Bydgoszcz (1949–1951) oraz Unia Świecie (1954)[4].
Dwukrotny mistrz Polski (1931 i 1939), trzykrotny wicemistrz (1932, 1938 i 1946), a także brązowy medalista z 1945. Trzykrotny rekordzista Polski w rzucie oszczepem. W 1931 roku zajął 5. miejsce w corocznym plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Rekord życiowy: 63,27 m (Gdynia, 25 czerwca 1939 r.)[4].
Jedenastokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych w latach 1930–1938. W 1931 r. w meczu Polska-Węgry był drugi z wynikiem 59,16 m (rekord Polski). Odniósł zwycięstwo w spotkaniu Polska-Włochy z wynikiem 60,22 m (rekord Polski). W 1938 r. w meczu Niemcy-Polska był trzeci z wynikiem 57,41 m oraz drugi w meczu Rumunia-Polska z wynikiem 59,81 m. Zwyciężył w meczu Polska-Francja z wynikiem 61,12 m[3].
Po II wojnie światowej organizator sportowy Związku Walki Młodych, a następnie działacz i instruktor w Harcerskim Klubie Sportowym i LZS. Po zakończeniu kariery był trenerem i wytwórcą sprzętu sportowego[4] w Bydgoszczy.
Jego bracia Władysław i Albin także byli znanymi oszczepnikami[4]. Aby uczcić pamięć rodzeństwa, hala widowiskowo-sportowa w Koronowie przyjęła imię Braci Mikrutów. Co roku w mieście odbywają się również biegi im. Braci Mikrutów[5].
Progresja wyników
| rok | klub | rzut dyskiem | rzut oszczepem | medale MP |
|---|---|---|---|---|
| 1930 | Sokół Koronowo | — | 57,17 | |
| 1931 | 36,86 | 62,60 | ||
| 1932 | Warta Poznań | 37,20 | 60,74 | |
| 1933 | 36,54 | 57,05 | ||
| 1934 | — | 53,28 | ||
| 1935 | niestowarzyszony | — | — | |
| 1936 | WKS Bydgoszcz | 38,62 RŻ | 60,97 | |
| 1937 | Sokół Bydgoszcz | — | 59,32 | |
| 1938 | — | 61,12 | ||
| 1939 | Sokół Gdynia | — | 63,27 RŻ | |
| 1945 | HKS Bydgoszcz | — | 57,42 | |
| 1946 | — | 50,41[a] | ||
Uwagi
- ↑ Wynik z mistrzostw Polski.
Przypisy
- ↑ Koronowo: Hala imienia Braci Mikrutów [online], pomorska.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
- ↑ Imię koronowskiego sportu. [dostęp 2012-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-22)].
- 1 2 Kartki z historii sportu bydgoskiego sokolstwa, W.Kocon
- 1 2 3 4 Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego, H. Kurzyński, S. Pietkiewicz, M. Rynkowski
- ↑ s, Home [online], koronowo.pl [dostęp 2023-01-04] (pol.).
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Sportu, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1984
- Henryk Kurzyński: Indeks polskich lekkoatletów startujących w latach 1920-1939. Komisja Statystyczna PZLA, 2025.
