Franciszek Sak
| Data i miejsce urodzenia |
10 lutego 1940 |
|---|---|
| Data śmierci |
1 stycznia 2002 |
| Poseł na Sejm kontraktowy | |
| Okres |
od 18 czerwca 1989 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
Franciszek Sak (ur. 10 lutego 1940 w Nowej Wsi, zm. 1 stycznia 2002) – polski polityk, inżynier, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991).
Życiorys
Ukończył w 1970 studia na Politechnice Warszawskiej, uzyskał tytuł zawodowy inżyniera elektryka. W latach 1970–1976 pracował jako projektant w Miastoprojekcie w Koszalinie, a od 1976 do 1989 w Biurze Projektów Polsport.
Od 1980 działał w NSZZ „Solidarność”, był przewodniczącym komisji zakładowej i członkiem zarządu regionu związku[1]. Współredagował, drukował i kolportował prasę podziemną (w tym „CDN”, „OKO” i „Grudzień ’81 – Gazeta Wojenna”)[1]. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w podziemnych strukturach „Solidarności”[1][2]. Udzielał się w ramach Biskupiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom w Koszalinie. W okresie 1982–1988 kilkakrotnie zatrzymywany, skazywany przez kolegium do spraw wykroczeń na karę grzywny. Był członkiem wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego.
W 1989 został posłem na Sejm X kadencji z okręgu koszalińskiego z ramienia KO. W Sejmie należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, działał następnie w Porozumieniu Centrum, Partii Chrześcijańskich Demokratów i Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Wszedł w skład Wojewódzkiej Komisji Weryfikacyjnej funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w Koszalinie. W 1991 nabył małą elektrownię wodną w Koszalinie. Od 1998 członek oddziału Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym, w latach 1998–2002 był radnym miasta Koszalina z listy „Nasz Koszalin”.
Pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Gnieźnieńskiej w Koszalinie (kwatera G-9, rząd 23, grób 2).
Odznaczenia
W 1999 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi[3]. W 2021 odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności[4].
Przypisy
- 1 2 3 Franciszek Sak. IPN. [dostęp 2026-05-02].
- ↑ Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 252. ISBN 83-223-2645-9.
- ↑ M.P. z 1999 r. Nr 14, poz. 185 (ISAP).
- ↑ M.P. z 2021 r. poz. 778 (ISAP).
Bibliografia
- Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2025-07-25].
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2025-07-25].
- Była drużyna. „Gazeta Wyborcza”, 9 i 16 września 1999. ISSN 0860-908X.