Franciszek Sak

Franciszek Sak
Data i miejsce urodzenia

10 lutego 1940
Nowa Wieś

Data śmierci

1 stycznia 2002

Poseł na Sejm kontraktowy
Okres

od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991

Przynależność polityczna

Obywatelski Klub Parlamentarny

Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności Srebrny Krzyż Zasługi

Franciszek Sak (ur. 10 lutego 1940 w Nowej Wsi, zm. 1 stycznia 2002) – polski polityk, inżynier, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991).

Życiorys

Ukończył w 1970 studia na Politechnice Warszawskiej, uzyskał tytuł zawodowy inżyniera elektryka. W latach 1970–1976 pracował jako projektant w Miastoprojekcie w Koszalinie, a od 1976 do 1989 w Biurze Projektów Polsport.

Od 1980 działał w NSZZ „Solidarność”, był przewodniczącym komisji zakładowej i członkiem zarządu regionu związku[1]. Współredagował, drukował i kolportował prasę podziemną (w tym „CDN”, „OKO” i „Grudzień ’81 – Gazeta Wojenna”)[1]. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w podziemnych strukturach „Solidarności”[1][2]. Udzielał się w ramach Biskupiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom w Koszalinie. W okresie 1982–1988 kilkakrotnie zatrzymywany, skazywany przez kolegium do spraw wykroczeń na karę grzywny. Był członkiem wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego.

W 1989 został posłem na Sejm X kadencji z okręgu koszalińskiego z ramienia KO. W Sejmie należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, działał następnie w Porozumieniu Centrum, Partii Chrześcijańskich Demokratów i Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Wszedł w skład Wojewódzkiej Komisji Weryfikacyjnej funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w Koszalinie. W 1991 nabył małą elektrownię wodną w Koszalinie. Od 1998 członek oddziału Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym, w latach 1998–2002 był radnym miasta Koszalina z listy „Nasz Koszalin”.

Pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Gnieźnieńskiej w Koszalinie (kwatera G-9, rząd 23, grób 2).

Odznaczenia

W 1999 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi[3]. W 2021 odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności[4].

Przypisy

  1. 1 2 3 Franciszek Sak. IPN. [dostęp 2026-05-02].
  2. ↑ Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 252. ISBN 83-223-2645-9.
  3. ↑ M.P. z 1999 r. Nr 14, poz. 185 (ISAP).
  4. ↑ M.P. z 2021 r. poz. 778 (ISAP).

Bibliografia