Franklinit

Franklinit

okaz z New Jersey
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Zn2+Fe3+2O4[1][2]
Twardość w skali Mohsa	5,5–6,5[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny, muszlowy[1][2]
Łupliwość	niewyraźna[2]
Pokrój kryształu	ośmiościenny[1][2]
Przezroczystość	nieprzezroczysty[2][3]
Układ krystalograficzny	regularny[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2][3]
Gęstość	5,0–5,22 g/cm3[1][2][3]
Właściwości optyczne
Barwa	czarna[1][2][3]
Rysa	czerwonawobrązowa, czarna[1][2][3]
Połysk	metaliczny, półmetaliczny[1][2][3]
Współczynnik załamania	2,362[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.BB.05[3]

Franklinit – rzadki minerał z klasy tlenków^[3].

Krystalizuje w układzie regularnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju ośmiościennym^[1][2]. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, wrosłych, narosłych^[1][2]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym^[1][2]. Posiada czerwonobrązową lub czarną rysę oraz metaliczny bądź półmetaliczny połysk^[1][2]. Charakteryzuje się słabymi własnościami magnetycznymi^[2]. Rozpuszczalny w kwasie solnym^[2].

Występuje w zmetamorfizowanych złożach rud cynku, żelaza i manganu^[1][2][3]. Towarzyszą mu najczęściej willemit, cynkit, kalcyt, hardystonit, jeffersonit, granat, rodonit, magnetyt, aksynit, andradyt, esperyt oraz sfaleryt^[1][2][3].

Występuje w Australii, Chinach, we Francji, Niemczech, Macedonii Północnej, Rosji, RPA, Szwecji oraz USA (New Jersey)^[3]. W Polsce spotykany w okolicach Trzebini i Świętochłowic^[3].