Friso Emons
| Data i miejsce urodzenia |
5 października 1998 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Friso Emons (ur. 5 października 1998 w Tilburgu) – holenderski łyżwiarz szybki, specjalizujący się w short tracku, mistrz olimpijski z 2026, wielokrotny medalista mistrzostw świata i Europy.
Kariera sportowa
Emons zaczął jeździć na łyżwach w wieku siedmiu lat w IJssportcentrum Tilburg. Trzy lata później przeniósł się do short tracku. W wieku piętnastu lat został wybrany do Regionalnego Centrum Talentów (RTC) w Dordrecht[1].
W 2018 roku Emons dołączył do narodowej seniorskiej kadry w Heerenveen[2]. W tym samym roku wraz z drużyną sztafetową zdobył brązowy medal na mistrzostwach świata juniorów w Tomaszowie Mazowieckim. Choć był częścią zespołu, który zdobył złoto na mistrzostwach Europy w 2021 roku w Gdańsku oraz srebro na mistrzostwach świata w 2022 roku, nie został wybrany do reprezentacji na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2022 w Pekinie[3].
Pod wodzą trenera reprezentacji Nielsa Kerstholta Emons zaczął odnosić coraz większe sukcesy, zdobywając indywidualne medale na 1500 metrów podczas mistrzostw Europy w 2023 roku (brąz) i 2024 roku (srebro). W styczniu 2026 roku, po zaciętej walce o miejsce w reprezentacji, zakwalifikował się na swoje pierwsze igrzyska olimpijskie[4][5].
Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 jego debiut na 1500 metrów miał dramatyczny przebieg. Emons otrzymał karę (penalty) po zderzeniu, przez co został przedwcześnie wyeliminowany. Kilka dni później wywalczył złoty medal w sztafecie wraz z Jensem van ’t Wout, Teunem Boerem i Mellem van ’t Wout[6].
Rekordy życiowe
Źródło:[7]
- 500 m – 41,460 (3 stycznia 2021, Thialf, Heerenveen)
- 1000 m – 1.23,304 (9 stycznia 2024, Drezno)
- 1500 m – 2.11,910 (10 stycznia 2024, Drezno)
- 3000 m –4.52,313 (20 października 2019, Bormio)
Wyniki
| Zawodnik | Konkurencja | Kwalifikacje | Ćwierćfinał | Półfinał | Finał/Finał B | Miejsce | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Czas | Pozycja | Czas | Pozycja | Czas | Pozycja | Czas | Pozycja | |||
| Friso Emons | 1500 m mężczyzn | — | DSQ | NQ | DSQ | |||||
| Teun Boer, Itzhak de Laat, Friso Emons, Jens van ’t Wout, Melle van ’t Wout (rez.) |
sztafeta mężczyzn | — | 6:52.751 | 2. Q | 6:51.847 | 1. |  | |||
Życie prywatne
Jest w związku z łyżwiarką figurową Niki Wories[8].
Przypisy
- ↑ Friso Emons: familieman, maar altijd onderweg [online], www.schaatsen.nl [dostęp 2026-08-24] (niderl.).
- ↑ Friso Emons: familieman, maar altijd onderweg [online], www.schaatsen.nl [dostęp 2026-08-24] (niderl.).
- ↑ Na 'zware periode' gedijt shorttracker Emons goed bij nieuwe bondscoach Kerstholt [online], nos.nl, 15 grudnia 2022 [dostęp 2026-08-24] (niderl.).
- ↑ Sebastian Kessels, Tilburgse shorttracker Friso Emons naar Olympische Winterspelen: ‘Ik werd er zelfs een beetje emotioneel van’ [online], 6 stycznia 2026 [dostęp 2026-08-24] (niderl.).
- ↑ DPG Media Privacy Gate [online], myprivacy.dpgmedia.nl [dostęp 2026-08-24].
- ↑ Short Track Speed Skating Schedule - 2026 Winter Olympics [online], Team Canada [dostęp 2026-08-24] (ang.).
- ↑ ShorttrackOnLine.info - Athletes [online], www.shorttrackonline.info [dostęp 2026-08-24].
- ↑ 'Er gaat tenminste een van ons twee naar de Spelen, zei ik tegen Friso...' [online], www.schaatsen.nl [dostęp 2026-08-24] (niderl.).
Bibliografia
- Friso Emons na stronie ISU (ang.)
- Friso Emons w bazie MKOl (ang.)
- Friso Emons w bazie TeamNL
- Friso Emons w bazie Olympedia (ang.)
- Friso Emons w bazie InterSportStats (ang.)
- Friso Emons w bazie ShorttrackOnLine.info (ang.)
