Geminit
 okaz z Belgii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu2+(AsO3OH)·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,7 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona[1], niebieskawa |
| Rysa |
jasnozielona[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,656–1,770 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,114[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: słaby[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CB.30[1] |
Geminit – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym[1]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1]. Posiada szklisty połysk i jasnozieloną rysę[1].
Występowanie
Występuje w utlenionych złożach ołowiu i miedzi bogatych w arsen[2]. Spotykany także na hałdach kopalnianych w złożach siarczku arsenu zasobnych w złoto[2]. Towarzyszą mu zwykle antleryt, brochantyt, chalkantyt, kowelin, lawendulan, arsenopiryt, chalkopiryt, tennantyt, lindackerit, arsenolit, yvonit, bizmut rodzimy, kwarc oraz pushcharovskit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje w Czechach, Niemczech (Saksonia), we Francji[2], Grecji (Attyka), we Włoszech (Sardynia), Belgii, Maroku, Namibii (Tsumeb) i Polsce (okolice Lubina)[1].