Gencjobioza

Gencjobioza
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	β-D-glukopiranozylo-(1→6)-D-glukoza
	Inne nazwy i oznaczenia
	6-O-β-D-glukopiranozylo-D-glukoza, amigdaloza
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	prawie biały proszek
Wzór Hilla	C12H22O11
Masa molowa	342,30 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	554-91-6
PubChem	5460026
SMILES
	C([C@@H]1[C@H]([C@@H]([C@H]([C@@H](O1)OC[C@@H]2[C@H]([C@@H]([C@H](C(O2)O)O)O)O)O)O)O)O
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	rozpuszczalna
	w innych rozpuszczalnikach
	rozpuszczalna w gorącym etanolu i metanolu
Temperatura topnienia	86 °C (anomer α); 190–195 °C (anomer β);
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna według kryteriów GHS.
	Podobne związki
Podobne związki	sacharoza, celobioza, laktoza, trehaloza
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Gencjobioza – organiczny związek chemiczny z grupy disacharydów, zbudowany z dwóch cząsteczek D-glukozy połączonych wiązaniem β-(1→6)-glikozydowym. Krystaliczne ciało stałe, rozpuszczalne w wodzie i gorącym metanolu.

Ester digencjobiozowy krocetyny nosi nazwę krocyny i jest głównym barwnikiem szafranu; występuje też w kwiatach dziewanny.

Przypisy

↑ Dodatek I. Nazwy zwyczajowe węglowodanów i pochodnych, ich symbole oraz odpowiedniki w nomenklaturze systematycznej, [w:] Nomenklatura węglowodanów. Zalecenia 1996, TeresaT. Sokołowska (tłum.), AndrzejA. Wiśniewski (tłum.), Komisja Terminologii Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2000, s. 156, ISBN 83-229-1974-3 .
1 2 3 4 4431. Gentiobiose, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 812, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).
↑ β-Gentiobiose [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 11 marca 2025, numer katalogowy: G3000 [dostęp 2026-04-23] .