Gene Gifford

Gene Gifford, właśc. Harold Eugene Gifford (ur. 31 maja 1908 w Americus, zm. 12 listopada 1970 w Memphis) – amerykański aranżer, kompozytor, banjoista i gitarzysta jazzowy. Był związany przede wszystkim z Casa Loma Orchestra, dla której jako główny aranżer współkształtował styl uznawany za ważny dla rozwoju orkiestr swingowych lat 30. XX wieku[1][2].

Życiorys

Zaczął aranżować dla szkolnego zespołu w Memphis. W latach 1925–1926 występował z własnymi zespołami, a następnie z Watson’s Bellhops i orkiestrą Blue Steele’a. W 1929 dołączył w Detroit do Orange Blossoms, zespołu zarządzanego przez Jeana Goldkette’a, który wkrótce przekształcił się w Casa Loma Orchestra[1].

W Casa Loma Orchestra tworzył aranżacje oparte m.in. na riffach i figurach call and response między sekcją instrumentów blaszanych a sekcją instrumentów stroikowych. W balladach stosował łagodniejsze, bogatsze brzmienie, wykorzystujące grę muzyków na dodatkowych instrumentach dętych drewnianych oraz trzyosobową sekcję puzonów; jako przykład takiego stylu wskazywana jest jego kompozycja „Smoke Rings” z 1932[1]. Według Ronalda M. Radana kunszt aranżacji Gifforda i precyzja gry zespołowej uczyniły z Casa Loma Orchestra wzór dla wielu późniejszych orkiestr swingowych[2]. Przed 1935 wiele orkiestr włączało do repertuaru utwory w jego stylu; aranżacje Gifforda oddziałały także na innych twórców piszących dla orkiestr tanecznych i swingowych, a wydania nutowe jego utworów były szeroko rozpowszechniane[1].

Do 1934 Gifford zrezygnował z gry na gitarze, koncentrując się na aranżowaniu. W 1939 odszedł z Casa Loma Orchestra i pracował jako niezależny aranżer dla orkiestr tanecznych i radiowych; w latach 1948–1949 krótko współpracował jeszcze z reaktywowaną Casa Loma. Później działał w radiu w Nowym Orleanie, m.in. z klarnecistą Irvingiem Fazolą, a następnie osiadł w Memphis, gdzie był nauczycielem muzyki; pracował także jako kreślarz i radiotechnik[1].

W 1935 nagrał z własną orkiestrą dla wytwórni Victor utwory „Nothin’ but the Blues”, „New Orleans Twist”, „Squareface” i „Dizzy Glide”[3]. Do znanych nagrań Casa Loma Orchestra związanych z jego aranżacjami należały m.in. „Casa Loma Stomp”, „White Jazz”, „Black Jazz”, „Blue Jazz”, „Smoke Rings” i „Wild Goose Chase”[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Dan Morgenstern. Gifford, Gene [Harold Eugene]. „Grove Music Online”, 2012. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.A2228306. (ang.).
  2. 1 2 Ronald M. Radano. Casa Loma Orchestra. „Grove Music Online”, 2013. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.A2234676. (ang.).
  3. ↑ Gene Gifford Orchestra. [w:] Discography of American Historical Recordings [on-line]. University of California, Santa Barbara Library. [dostęp 2026-07-08]. (ang.).